۱۸۲۷ مطلب
سازمانهای غیردولتی به لحاظ ساختار تشکیلاتی و اهداف انواع متعددی دارند. اما آن سازمانهایی که در این یادداشت به آنها میپردازم، تشکلهای صنفی و احزاب هستند. این دو نوع تشکل به لحاظ کارکردی، برخی مشابهتها با یکدیگر دارند که مهمتریناش در «نهاد واسط» بودن آنهاست.
روایتها از جلسه اخیر رئیسجمهور با جمعی از دبیران کل احزاب و شخصیتهای سیاسی نشان میدهد که اصلاحطلبان، منتقدانهتر از سایرین با او سخن گفتند، و اصولگرایان نگران تضعیف دولت شدند طوری که انگار جای اصولگرا و اصلاحطلب در حمایت و انتقاد از دولت عوض شده بود.
طیف رادیکال اصلاحطلب همچنان از موضعی طلبکارانه، متوقع و عصبی رئیسجمهور را مورد خطاب قرار داد و به دفعات رئیسجمهور را بهعدم حمایت تهدید کرد و حتی در مواردی تبدیل به اپوزیسیون دولت هم شد.
مسعود پزشکیان پس از یکسال و نیم ریاستجمهوری در نشستی سهساعته میزبان جمعی از دبیران کل احزاب، شخصیتهای برجسته و نخبگان سیاسی کشور بود تا درباره «راهکارهای تحقق انسجام ملی و چگونگی عبور از چالشها» به نتایجی برسند.
دبیرکل جمعیت پیشرفت و عدالت گفت: رئیسجمهور در جلسه با احزاب تأکید کرد که پس از پیشرفت مذاکرات با فرانسه، آمریکا شرط خلع توان موشکی ایران را مطرح کرد، اما اعلام کردیم که جمهوری اسلامی به هیچوجه زیر بار زور نرفته و امنیت کشور را معامله نخواهد کرد.
اخیراً سعید حجاریان یادداشتی را با تیتر «حدیثِ حاضرانِ غایب» درباره ماجرای غیبت پروژههای فکری در ایران نوشته است؛ یادداشتی که نکات مهمی را به همراه دارد.
به نظر میرسد جنجال علیه انتصاب سقاب اصفهانی آن هم با وجود هماهنگی کاملش با آقای پزشکیان، صرفاً یک اقدام سیاسیکارانه و مظلومنمایانه از سوی افراطیون مدعی اصلاحات، برای فرافکنی بیکفایتی آشکار خویش ظرف یک سال گذشته بوده است.
در شرایطی که مدعیان اصلاحات کمافیالسابق خواهان افزایش اختیارات رئیس دولت هستند، برخی از افراد همین طیف تعلل در اقدام و بیبرنامگی را علت ناکامی و ضعف مدیریت میدانند.
حکایت برخورد طیفی از اصولگرایان با مسعود پزشکیان، حکایت مادرشوهر و عروس است! اگر از استعفای پزشکیان سبب براندازی میشود، چرا شب و روز در رسانه و غیررسانه او را مسئول همۀ مشکلات و بحرانها و نابسامانیهای کشور معرفی میکنید؟
هیچ هدف ملی و بنیادینی نمیتوان در رفتار و تفکر این دسته از اصلاحطلبان که رئیسجمهور را تهدید به استعفا میکنند، جستوجو کرد و یافت. اینها هیچگاه فراتر از منافع شخصی و قدرتطلبی نرفتهاند و خاطرهای از فداشدن در راه ملک و ملت باقی نگذاشتهاند.
