۱۰۵۵ مطلب
مردم خود را با شرایط موجود تا حد ممکن تطبیق میدهند ولی اینگونه که از یک سو قاطعانه هر نوع مصالحه و سازشی را غیرممکن دانسته و رد کنیم سپس چند روز بعد خبر درخواست مذاکره از سوی مقابل داده شود، فقط وقتی معنادار است که تغییرات رخداده در پیشنهادهای طرف مقابل نیز اعلام شود و الا بدون تغییر مواضع دو یا یک طرف چگونه ممکن است گفتوگویی شکل گیرد؟
ما امروز نیازی به مذاکره نداریم وقتی پایانی برای آن متصور نیستیم؛ نیازمند این هستیم که نقشهراهی مشخص داشته باشیم. بدانیم دقیقاً قرار است با برنامه هستهای چه کنیم و آینده را چگونه ترسیم کردهایم. اگر واقعاً تمام این سوالها جواب دارد و آینده روشن است، چرا باید زمان و منابع و ظرفیت کشور را در مذاکرات هدر دهیم؟ پایان این روند را اعلام کنیم.
هفته پیش مسعود پزشکیان، رئیسجمهور اسلامی ایران در حاشیه بازدید از مراکز هستهای تهران و دیدار با مدیران ارشد صنعت هستهای اعلام کرد که ایران با «قدرت بیشتر» صنعت هستهای خود را بازسازی خواهد کرد.
معاون وزیر خارجه ایران با بیان اینکه «موشکها برای حفظ حاکمیت ملی و تمامیت ارضی کشور هستند و موضوع مذاکره نیستند»، گفت: ادامه یا ازسرگیری مذاکرات هستهای به رفتار و نیت آمریکا بستگی دارد.
در شرایطی که روز شنبه برخی رسانهها و نمایندگان مجلس با قاطعیت خبر «ارسال پیام از سوی دولت ترامپ برای آغاز گفتوگو با ایران توسط عمانیها» را تکذیب کردند، فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، خبر داد که وزارت امور خارجه پیامهایی برای ازسرگیری مذاکرات با آمریکا دریافت کرده است. او البته افزود: «درباره کموکیف پیامها و جزئیات موضوعات مرتبط، در زمان مناسب توضیح خواهم داد».
همنوایی یک جریان تندرو داخلی ضددیپلماسی با جریان ضددیپلماسی در آمریکا و اسرائیل از کجا نشأت میگیرد، نامشخص است. نکته جالب توجه اینکه طیف تندروی جریان اصولگرا پس از اعلام مواضع صریح اخیر ترامپ و نتانیاهو علیه برجام نیز ترجیح دادهاند سکوت کنند و موضعی دراینباره اعلام نکردهاند.
«در ایران هم حاکمیت به تدریج در حال دستیابی به تحلیلهای تازهای است که نشانههای میانهروی در آن پیداست. واقع آن است که دیگر از تحلیلهای ویرانگر جریان افراطی در تصمیمات نظام خبری نیست. تصویب سی اف تی و پالرمو از جمله این ضرورتهای تازه است.»
هیچ تغییری در وضعیت ایجاد نشد و هیچ مشکلی حل نگردید؛ صرفا دیپلماسی را سختتر و پیچیدهتر کردند.
قاسم محبعلی، مدیرکل پیشین خاورمیانه در وزارت امور خارجه، معتقد است که سفرهای خارجی اخیر مقامهای ارشد جمهوری اسلامی ایران هنوز نتوانستهاست تغییر در مواضع کشورهای منطقه در برابر ایران ایجاد کند.
دو سال پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، شرایط منطقه خاورمیانه و غرب آسیا تغییرات چشمگیری نسبت به گذشته کردهاست.
