مشکلات تحریمی، گسترش فقر و کاهش درآمد سرانه باعث نحیفتر شدن طبقه متوسط شده است. در واقع طبقه متوسط از هر طرف تحت فشار قرار گرفته و دچار هجمههای پیاپی شده به گونهای که احساس میکند حیاتش در خطر قرار گرفته است.
۵۸ مطلب
مشکلات تحریمی، گسترش فقر و کاهش درآمد سرانه باعث نحیفتر شدن طبقه متوسط شده است. در واقع طبقه متوسط از هر طرف تحت فشار قرار گرفته و دچار هجمههای پیاپی شده به گونهای که احساس میکند حیاتش در خطر قرار گرفته است.
تقی آزاد ارمکی گفت: وقتی اصولگراها حکومت میکنند میگویند مردم دین ندارند وای وای ناموس و فساد و...! وقتی رادیکالهای اصلاح طلب در قدرت بوده اند میگویند ای وای فقدان حقوق شهروندی و باز دعوا و ستیز صورت میگیرد. مشکل این است که سیاست همیشه جامعه را به دعواهای الکی انداخته و هزینه ایجاد کرده است.
تقی آزادارمکی نوشت: به اعتقاد من این اجازه را نداریم که آرای باطله را «رای اعتراضی» تلقی کنیم، چون شهروندان معترض که اصلا نیامدند رأی بدهند. بهنظر میرسد رایدهندگان باطله حتی اگر در دوره بعدی انتخابات ریاستجمهوری نیز کاندیدایی نداشته باشند، چون به مشارکت اعتقاد دارند، باز هم پای صندوق حاضر میشوند، اما باز هم به هیچکدام از کاندیداهای حاضر در صحنه رأی نخواهند.
تقی آزاد ارمکی میگوید: اگر انتخابات دو گانه شود مردم لجبازیهایشان را نشان میدهند و به آن کسی که حاکمیت روی خوشی به آنها نشان نمیدهد رأی میدهند؛ در چنین انتخاباتی فرد پیروز بر اساس یک سازوکار عقلی و منطقی پیروز نشده است.
من معتقدم رییسجمهور بعدی ایران یا حداقل یکی از کاندیداهای مهم انتخابات ریاستجمهوری ۱۴۰۰ حتما پزشک خواهد بود. این زیادهخواهی سیاسی اگر بروز یابد، امری است که میتواند به سرمایه پدیدآمده طی این مدت لطمه بزند، ولی اگر چنین چیزی شکل نگیرد، این سرمایه برای کل نظام کارشناسی کشور در حوزه بهداشت و درمان حفظ خواهد شد.
دهه هفتاد و هشتادیها فرقی با دهه شصتیها ندارند/ جامعه ایرانی جامعه ضدنخبهای شده است/ وقتی فرهنگ نخبهگرایانه نیست، چرا ۱۸ میلیون نفر نباید تتلو را بپسندند؟ / نسل جوان این جامعه نسلی آزاد و بهاختیار نیست/ شهاب حسینی چرا باید مهاجرت کند؟
وقتی از دستاوردهای انقلاب سخن به میان میآید، برخی رسیدن به «استقلال» را از مهمترین دستاوردها بعد از چهار دهه عنوان میکنند. اما اگر این فرض را بپذیریم که توانستهایم از نظر سیاسی، نظامی مستقل را سامان بخشیم باید خود را در برابر این پرسش قرار دهیم که چقدر این نظام سیاسی مستقل «یک نظام متعامل با جهان» است؟
در جامعه ما «میل به موفقیت از طریق عملکرد» در حد قابل قبولی متناسب با نرمهای جهانی است. این حاکی از ظرفیتهای «امید اجتماعی» در ایران است. در پس گلایهها و اعتراض های مردم، سوسوی امید هست اما امیدی لرزان و حیران و سرگردان. چه باید کرد تا این امید، به انرژی سازمانیافته درونزای اجتماعی برای ساختن ایران تبدیل شود. با همان راهحلی که در بالا ذکر شد «امید خاموش اجتماعی» میتواند نهادمند، مستقر و شکوفا و اثرگذار شود.
