۹۵ مطلب
احمد زیدآبدی نوشت: الان دقیقاً کدام جریان سازشکار پای محکمی در قدرت رسمی دارد که مانع "مقاومت" و "جنگ" این افراد میشود؟ همۀ امور دست خود این افراد است. اگر وقعاً میخواهند و میتوانند جنگ کنند، چرا دست روی دست گذاشتهاند؟ و اگر نمیخواهند و نمیتوانند دیگر چرا تقصیر آن را به گردن جریان سازشکار میاندازند؟
پناهیان با بیان اینکه سازشکارها همیشه دلایل به ظاهر منطقی دارند، حرفای درشتی برای شما به نفع صلح دارند.
علیرضا پناهیان در برنامه تلویزیونی گفت: تصورم این است که در حال فرسایشی کردن جنگ غزه هستند؛ تا تمدن غرب در منطقه نابود شود. او در جواب مجری که پرسید «هزینهها چطور؟ اگر کشتههای غزه به ۳۰ یا ۴۰ هزار رسید چی؟» گفت: ما تا کی باید بردگی را تحمل کنیم؟
علیرضا پناهیان با اشاره به اینکه باید نسبت به موضوع لیبرال دموکراسی تبیین صورت گیرد،گفت: باید به دنیا اثبات کنیم که این رویکرد و طرز فکر به چه عاقبتی خواهد رسید.
اطلاعات نوشت: بچههای دانشآموز دقیقاً چه کنند تا نشان دهند حامی مظلومان عالم هستند؟ پول بدهند؟ کلاسهای درس را تعطیل کنند؟ لباس رزم بپوشند؟ انشا بنویسند؟ …چه کنند؟ بزرگترهاشان چهکردهاند که اینان نیز همان کنند؟ اگر بگویید تقصیر از آموزشوپرورشی است که چنین حال بیحسی و بیرگی را دامن زده، گویم: متولّی و متکفّل آموزشوپرورش چه کسانی بوده و هستند؟ ا خب! برای آنها فکری کنید؛ چرا بچهها را از مدرسه و تحصیلشان محروم فرمایید؟!
علیرضا پناهیان درباره غزه گفت: زندگی ما به همه مظلومان عالم گره خورده و این آموزش و پرورشی که نتوانسته در این ۴۰ سال این را به بچههای ما یاد دهد، باید تعطیل کرد.
علیرضا پناهیان گفت: ابرقدرتی به مانند ایران نیازی نمیبیند به صورت مستقیم تجهیزات وارد سرزمینهای اشغالی کند، زیرا طبق فرمایش رهبر معظم انقلاب، فلسطین را فلسطینیان آزاد خواهند کرد و ابرقدرتی به مانند ایران بدون نیاز به ارسال نیرو، متفکران مقاومت به مانند خود را در هر جای دنیای دارد که به این تفکر عمل کنند.
پناهیان گفت: وقتی صهیونیستها جنوب لبنان را گرفته بودند، از افرادی که با آنها جنگیدند و آنها را بیرون کردند که میپرسیدیم، از ترس آنها میگفتند که چگونه با یک گلوله فرار میکردند.
علیرضا پناهیان گفت: اگر برای برخی از اساتید رفت و آمدی رخ داده باشد، این را یک تصادف میدانم. شاید کج سلیقگی و سوءمدیریتی پیش آمده باشد، اما یک سیاست و عزم نیست. در هر حال تشخیصهایی است که داده شده و اتفاقاتی است که رخ داده است و چه بسا امکان تجدیدنظر درباره آن وجود دارد و نباید این موضوع را به عنوان یک معضل مطرح کرد.
چرا در این ایام که روزهای منبر و روضه است، جنابشان به مجلس نمیگویند که چرا قانون حجاب را به پستو بردید تا آن را تصویب کنید؟ مگر نه اینکه بر این باور هستید که این قانون بر حق است؟ این سکوت و آن فریاد نشان میدهد که دغدغههای اجتماعی و سیاسی زمین مثل قارچ پس از باران بیرون میزند که رقیب بر سرکار باشد. اما وقتی دوستان بر کرسی قدرت تکیه میزنند دیگر میشود ندید و انگار نه خانی آمده و نه خانی رفته است.
