انوشیروان محسنی بندپی ظهر امروز در همایش فجر انقلاب که در شهر هیدج برگزار شد، تصریح کرد: امروز به برکت انقلاب اسلامی و حمایت مردم شهر هیدج، شاهد بهرهبرداری استانداردترین و مجهزترین مرکز نگهداری بانوان سالمند در این شهر هستیم.
۵۶ مطلب
انوشیروان محسنی بندپی ظهر امروز در همایش فجر انقلاب که در شهر هیدج برگزار شد، تصریح کرد: امروز به برکت انقلاب اسلامی و حمایت مردم شهر هیدج، شاهد بهرهبرداری استانداردترین و مجهزترین مرکز نگهداری بانوان سالمند در این شهر هستیم.
«رضا معینی» مدیر کل فرهنگی و اجتماعی کارفرمایان تامین اجتماعی در کارگاه آموزشی تامین اجتماعی ویژه کارفرمایان و پیمانکاران در اتاق تعاون ایران گفت: آخرین بررسیها نشان می دهد تا 20 سال آینده جمعیت سالمند در ایران بیش از 10 درصد جمعیت کل کشور می رسد و این روند چالش های جدی برای صندوق ها و سازمان های تأمین اجتماعی ایجاد می کند.
عضو مرکز تحقیقات سالمندی ایران زنانه شدن سالمندی را مشکل ساز خواند و گفت: جمعیت زیادی از خانم های سالمند، بی سواد و فاقد درآمد هستند بنابراین نیاز است که دولت حمایت بیشتری از آنها بکند.
جمعیت سالمند کشور سالانه نزدیک به یکمیلیون نفر بیشتر میشود. رییس شورای ملی سالمندان این آمار را اعلام کرده و باز هم نسبت به شیب تند سالمندی هشدار دادهاست. این درحالیکه هنوز تکلیف سند راهبردی سالمندان مشخص نیست.
رییس شورای ملی سالمندان گفت: برنامهریزیها برای سالمندی هنوز نهادینه نشده و به شکلِ سیاستگذاریِ کلان کشور در نیامدهاست. هرچند که وزات بهداشت، کمیته امداد، سازمان بهزیستی و غیره در حالِ انجامِ کارهایی در حوزه سالمندی هستند اما مهم آن است که این فعالیتها هماهنگ شوند تا ما به بازه کاملی برای سالمندی برسیم.
شاید زنان سالمند را کمتر در فضاهای عمومی دیدهباشیم. آنها عموما برای ما تصویری از زنانی پابهسن گذاشته و در قالبی بهنام "خانه" ساختهاند. اکثر این زنان برای بیشترِ ما یادآور واژه "مادربزرگ"اند؛ مادربزرگهایی که قرار است در آیندهای نهچندان دور تعدادشان بیشتر شود. آیا قرار است "آنها" و یا آینده خود "ما" باز هم مادربزرگهایی محصور در چارچوبهای همیشگی احترام و ضعف باشد؟
جمعیت ایران پیر میشود. درحال حاضر 8 درصدِ جمعیت سالمندان هستند. این درصد به سرعت رو به تغییر است. پیشبینی شده تا 20 سال دیگر با پدیده سالمندی در کشور مواجه میشویم. درحالیکه هنوز آمادگیهای لازم برای آن وجود ندارد.
ده پانزده سال دیگر را متصور شویم؛ ده پانزدهسالی که با نگاه به اطرافمان میانسالانی را میبینیم که خود ماییم. نسلی که با یک انفجار جمعیتی متولد شد و حالا با همین جمعیت رو به سمت پیری و کهنسالی در حرکت است. نسلی که جوانی سختی داشت؛ جوانی بیکاری، اعتیاد، یاس و انواع بحرانهای اجتماعی و فرهنگی. نسلی که حالا قرار است وارد میانسالی و بعد کهنسالی شود؛ شاید باز هم همانقدر سخت.
