از ۷ مهر ۱۴۰۰ نیز پیمان جبلی مدیریت صداوسیما را بر عهده دارد که کمتر از یک ماه است نخستین دوره ۵ ساله مدیریت خود را پشت سر گذاشته و ظاهرا بی‌سروصدا وارد دومین دوره مدیریت ۵ ساله خود بر این سازمان شده است.
۱۹۵ مطلب
از ۷ مهر ۱۴۰۰ نیز پیمان جبلی مدیریت صداوسیما را بر عهده دارد که کمتر از یک ماه است نخستین دوره ۵ ساله مدیریت خود را پشت سر گذاشته و ظاهرا بی‌سروصدا وارد دومین دوره مدیریت ۵ ساله خود بر این سازمان شده است.
محمدعلی ابطحی درباره ریاست پیمان جبلی در صدا و سیما، گفت: «پیمان جبلی بعد از ریاست صداوسیما هول شد. معادلات قدرت را هم نمی‌شناخت؛ دچار بحران‌عدم تسلط بر محتوا و برنامه‌های صداوسیما شد.»
دوره مسئولیت پیمان جبلی بر سازمان صدا و سیما هفتم مهرماه پایان یافته است. با این حال، هنوز حکم رسمی درباره تغییر رئیس سازمان صداوسیما یا معرفی جانشین او منتشر نشده است.
ساختار حقوقی و ماهیت حقوقی سازمان صداوسیما مشخص نیست. معلوم نیست شخصیت حقوقی سازمان صداوسیما چیست؟ آیا این سازمان یک سازمان دولتی است؟ آیا یک شرکت دولتی است؟ آیا یک مؤسسۀ دولتی است؟
هنگامی که روسای قوای مجریه و مقننه، متولیان نهاد سیاستگذاری فرهنگی کشور و نخبگان فکری، هم‌صدا نسبت به بحران مرجعیت، ناکارآمدی و ریزش مخاطب در صداوسیما هشدار می‌دهند، اصرار بر وضع موجود دیگر قابل توجیه نیست.
دوره عملکردی ۵ساله پیمان جبلی در مقام ریاست سازمان صداوسیما خوب یا بد با تمامی انتقادات روز گذشته ۷ مهر به پایان رسید تا همگان منتظر تعیین تکلیف کرسی‌نشین ساختمان شیشه‌ای جام جم باشند. جایی که پیش از این بسیار صحبت از گزینه‌های مختلف و متوعی به میان آمده است که هر کدام با برنامه‌های متنوع و خاص خود در میدان حاضر شده‌اند تا بخت خود را در مقام ریاست سازمان بیازمایند.
طی سال ۹۹، بیش از ۷۷ درصد مردم ایران تلویزیون می‌دیدند، اما این رقم در نمودار جدید کمتر از ۷۲ درصد ذکر شده. همین وضعیت برای سال ۱۴۰۰ هم وجود دارد که طبق آمار رسمی، بین ۷۸ تا ۸۰ درصد آمار بیننده آن سال بوده، ولی در نمودار جدید، کمتر از ۶۹ درصد آمده.
مجموعه‌ای از اقدامات رئیس صداوسیما در روزهای پایانی دوره مدیریتی سازمان، کم‌سابقه -اگر نگوییم بی‌سابقه- است و با روال معمول ارائه گزارش عملکرد مدیران پیشین این سازمان تفاوت دارد.
وقتی رئیس رسانه‌ای که داعیه‌دار «دانشگاه بودن» است، در برابر کوچک‌ترین نقدها، آرایش تهاجمی به خود می‌گیرد، باید پرسید: آیا این لحن، در شأن نهادی است که قرار است «صدای ملت» باشد و نه «تریبون خشم»؟
احمد زیدآبادی نوشت: آن کدام «هویت ایرانی-اسلامی» است که صدا و سیما بر مدار آن ایستادگی کرده است؟
