۹۴ مطلب
جهانپور درباره اینکه آیا تاکنون بحران‌های این‌چنینی که حتی به داروهای ساده هم رسید، وجود داشته یا خیر هم می‌گوید: «همه فراز‌وفرود‌ها را به شکل‌های مختلف در بیش از ۴۰ سال گذشته داشتیم، اما به‌جرأت می‌گویم که هیچ‌کدام از آن‌ها از نظر طول زمانی، مدیریت بحران و ابعادش قابل مقایسه با چیزی که در ماه‌های بعد از اجرای طرح دارویار دیدیم، قابل مقایسه نیست. این طرح مشکلات دارویی را به لحاظ وسعت و زمان افزایش داد و به‌مراتب از همه بحران‌های مقعطی در گذشته بیشتر بود.»
مسئولان سازمان غذا و دارو همچنان نگران بی‌ثباتی بازار دارویی کشور هستند و علت کمبود‌ها در پسادارویاری را کمبود نقدینگی در حوزه دارو عنوان می‌کنند؛ چراکه با آزاد سازی نرخ ارز، میزان نقدینگی مورد نیاز برای تامین داروهای وارداتی و همچنین تامین مواد اولیه وارداتی برای داروهای تولید داخلی چندین برابر شده است.
نایب رئیس انجمن داروسازان ایران می‌گوید: «اگر بودجه دارو در لایجه ترمیم نشود و بیمه‌ها نتوانند پول داروخانه‌ها را پرداخت کنند، داروخانه‌ها هم به‌دلیل کمبود نقدینگی نمی‌توانند پول شرکت‌های پخش را فراهم کنند و شرکت‌های پخش هم دیگر پولی ندارند که به کارخانه‌ها بدهند، لذا تولید دارو کاهش پیدا می‌کند. از طرفی اگر داروخانه‌ها با بیمه همکاری نکنند و قیمت دارو را با مردم به نرخ آزاد حساب کنند، مردم بسیار ضرر خواهند کرد.»
صاحب یک داروخانه شبانه‌روزی در شمال تهران از نایاب شدن فنیتویین ۶۰ و فنیتویین کامپاند خبر می‌دهد و می‌گوید در ماه‌های آینده بحران کمبود داروهای اعصاب و روان بدتر خواهد شد. این صاحب داروخانه، دوستانی در صنعت دارو دارد و می‌گوید تولید‌کنندگان دارو اطمینان داده‌اند که امکان تولید تمام دارو‌ها در کشور وجود دارد، اما وقتی مسوولان سازمان غذا و دارو فکر می‌کنند با قیمت‌های دستوری همزمان با افزایش ساعتی نرخ ارز، می‌شود چراغ صنعت و تولید دارو را روشن نگه داشت، تولید‌کننده چاره‌ای جز کاهش ظرفیت تولید…
آنتی بیوتیک‌ها و سوسپانسیون‌های خوراکی باید به اندازه نیاز بیمار تجویز شوند اما گاهی می‌بینیم ظرفیت و اندازه شیشه‌های شربت یا بسته‌های قرص بیش از اندازه نیاز بیمار است، به گونه‌ای که معمولاً حجم زیادی از داروهای نسخه شده یا داروهای بدون نسخه پس از بهبودی علائم بیماری دور ریخته می‌شوند.
البته این بار اولی نیست که مشکل کمبود دارو به جان بیماران افتاده است. از دو سال گذشته تاکنون چندین بار زنگ خطر کمبود یا نبود دارو برای برخی از بیماری‌ها به صدا درآمده است. بیماران ام‌اس، بیماران مبتلا به سرطان و دیابتی‌ها که هر چندوقت یک بار برای پیداکردن انسولین باید داروخانه‌های شهر را وجب به وجب گز کنند.
بحران دارو به اوج خود رسید؛ آن‌چنان‌که نمایندگان مجبور شدند وزیر بهداشت را به مجلس فرا بخوانند و او را درباره طرح دارویار مورد بازخواست قرار دهند؛ اما توضیحات وزیر قانع‌کننده نبود و در نهایت محمدباقر قالیباف تا ابتدای زمستان به وزیر فرصت داد تا بحران موجود را حل و فصل کند.
نماینده بافق و مهریز در مجلس شورای اسلامی گفت که دارو در کشور نایاب و کم است که این به ضعف عملکرد وزیر بهداشت بر می گردد.
محمدباقر قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی گفت: امروز کمبود دارو مهمترین مسئله است؛ در حوزه کمبود دارو گزارش کمیسیون و بررسی‌های انجام شده در این بخش حاکی از این است که ما یک مشکلاتی در هماهنگی بین دستگاه‌ها داریم.
این روز‌ها شربت‌های آنتی‌بیوتیک و اسپری‌های تنفسی معضل اصلی داروخانه‌ها شده است. این مسئله را این متصدی داروخانه عنوان می‌کند؛ «اسپری‌هایی مثل «فلوکسوتاید» یا «بکلومتازون» برای آسم‌های مزمن هم کمیاب شده‌اند و نمونه‌های ایرانی آن هم به داروخانه‌ها نمی‌رسد که جواب تقاضای بیماران را بدهیم؛ اما اگر سری به بازار آزاد بزنید، تمام این اسپری‌ها، دارو‌ها یا آمپول‌ها ازجمله «آتروونت» برای نبولایزر با قیمت‌های بالا یافت می‌شود؛ حالا شرایط داروهای بیماران شیمی‌درمانی، ام‌اس، تالاسمی و... مسئله دیگری دارد…
