رئیس سازمان غذا و دارو گفت: باید برای شرایطی آماده باشیم که دشمن از همه ابزارهای خود برای ضربه زدن به کشور استفاده میکند. یکی از این ابزارها، تلاش برای القای بحران در حوزه دارو و نشان دادن وضعیت دارویی کشور بهعنوان یک بحران عمومی است.
۸۳ مطلب
رئیس سازمان غذا و دارو گفت: باید برای شرایطی آماده باشیم که دشمن از همه ابزارهای خود برای ضربه زدن به کشور استفاده میکند. یکی از این ابزارها، تلاش برای القای بحران در حوزه دارو و نشان دادن وضعیت دارویی کشور بهعنوان یک بحران عمومی است.
مهدی پیرصالحی گفت: صنعت دارو با طلب ۲۰۰ هزار میلیارد تومانی از دولت و مراکز درمانی و بخش خصوصی مواجه است.
رئیس سازمان غذا و دارو گفت: مشکل اصلی کمبود دارو در سال گذشته، تأمین ارز نبود؛ بلکه اختلال در روند انتقال ارز به شرکتهای خارجی بود.
کمبود دارو، گرانی و ساعتها سرگردانی میان داروخانهها و شعب بیمه، حالا به بخشی از تجربه روزمره بسیاری از بیماران تبدیل شده است.
بیش از هشت ماه است که سایه سنگین کمبود داروی اختصاصی فاکتور ۱۳ بر سر بیماران سنگینی میکند. در این شرایط و در غیاب داروی اصلی، نظام سلامت ناچار به عقبگردی سیساله شده است.
بر اساس آمارهای موجود، از حدود ۲۰۰۰ بیمار شناساییشده مبتلا به کمبود فاکتور ۱۳ در جهان، بیش از ۱۰۰۰نفر در ایران زندگی میکنند و حدود ۷۰۰ بیمار نیز در استان سیستان و بلوچستان شناسایی شدهاند؛ آماری که این منطقه را به یکی از پرتراکمترین نقاط جهان از نظر شیوع این بیماری نادر تبدیل کرده است.
چندی قبل یکی از نمایندگان مجلس، مدعی شده بود که بین کمبود یا گرانی دارو؛ می بایست یک گزینه را انتخاب کنیم. اما، باید گفت که در شرایط کنونی، بیماران با هر دو گزینه دست و پنجه نرم می کنند.
در صف داروخانههای مرجع مثل هلال احمر و ۱۳ آبان، روایت دارو فقط روایت «کمبود» نیست؛ روایت دسترسی است. روایت خانوادههایی است که برای رسیدن به درمان، باید دارویاب شوند؛ مسیر طولانی را بروند، صف بایستند، تلفن بزنند، نسخه را چند بار ثبت کنند، از بیمه بپرسند، قیمت بگیرند.
در کنار برخی کمبودهای دارویی، افزایش قیمت هم بار مضاعفی در شرایط دشوار اقتصادی ایجاد کرده است، جالب اینکه ناهماهنگی برای اعلام افزایش قیمت داروها به بیمههای پایه نیز به عنوان یک موضوع مهم، شوک تازهای به بیماران وارد میکند.
«یک ماه اخیر طوری اختلال در وضعیت بدنیام مشهود شده که خودم آریتمی قلبیام را حس میکنم. همه هم به خاطر این است که داروی ثابتی که استفاده میکردم پیدا نمیشود». تنها همراه همیشگی زندگیاش در این سالها، قرص «وارفارین» است؛ دارویی که در سالهای اخیر پیداکردنش بیدردسر نبود و حالا یعنی پس از جنگ، سختتر شده است.
