کاهش پوشش بیمهای دارو و آزمایش، افزایش هزینههای درمان و فاصله فزاینده مستمری با هزینههای زندگی، بازنشستگان را با بحران تازهای مواجه کرده است؛ بحرانی که برای بازنشستگان تامین اجتماعی پررنگتر به نظر میرسد.
۲۸ مطلب
کاهش پوشش بیمهای دارو و آزمایش، افزایش هزینههای درمان و فاصله فزاینده مستمری با هزینههای زندگی، بازنشستگان را با بحران تازهای مواجه کرده است؛ بحرانی که برای بازنشستگان تامین اجتماعی پررنگتر به نظر میرسد.
یک معلم بازنشسته ۷۴ساله و مبتلا به سرطان، از تجربهای میگوید که طی آن هزینه داروی اصلیاش از کمتر از یک میلیون تومان در هر دوره، ابتدا به دهها میلیون تومان رسیده و در مقطعی حتی از او خواسته شده تمام قیمت ۹۰ میلیون تومانی دارو را بپردازد.
پسرش ۳۶ ساله است؛ سنی که هنوز برای بسیاری از آدمها ابتدای سالهای پرکار زندگی است، اما برای او بیماری، زندگی را به خانه و تخت و دستگاه تنفسی محدود کرده است. مادرش حالا به جای آنکه نگران کار و آینده پسرش باشد، هر روز با یک سؤال تازه از خواب بیدار میشود: دارویش را از کجا بیاورم؟
پزشکان از افزایش اضطراب سلامتی در جامعه خبر میدهند و همزمان هزینههای درمان نیز به یکی از عوامل اصلی فشار روانی مردم تبدیل شده است
محمدجواد فاطمی، موسس انجمن ققنوس سوختگی را بیماری مردم فقیر میداند. مدیرعامل انجمن هم میگوید در کشور ما چون ایمنی امر فراموششدهای است، ۹۰ درصد سوختهها از فقرا هستند.
یک سرماخوردگی ساده تنها سلامت جامعه را تهدید نمی کند بلکه حالا جیب مردم را نشانه گرفته است.
سرطان سینه تهدید خاموشی است که سالیانه زندگی هزاران زن در ایران را تحت تأثیر قرار میدهد؛ بیماریای که تنها به جسم محدود نمیشود و ابعاد پنهان دیگری دارد که سلامت روان، خانواده و حتی جیب بیماران را نشانه میگیرد.
«بر اساس مصوبه دولت در سال ۱۴۰۴ برای تعرفههای درمانی مقرر شده است افرادی که از طریق پزشکی خانواده و نظام ارجاع خدمات درمانی را انجام دهند، تعرفه برخی خدمات همچون ویزیت و پاراکلینیک برایشان صفر میشود و افرادی که خارج از این نظام برای دریافت خدمات درمانی به مراکز دولتی مراجعه کنند، باید ۱۰۰ درصد هزینهها را پرداخت کنند. اینها مواردی است که باعث تقویت پزشکی خانواده میشود.»
رئیس امور اطلاعرسانی دولت از رایگانشدن هزینههای بستری و درمان چهار قشر و پوشش بیمهای هزینههای پیوند مغز استخوان در مصوبه شورای عالی بیمه سلامت خبر داد.
«اگر مردم هزینههای بسیار گرانتری برای درمان از جیبشان میدهند به این دلیل است که سازمانهای بیمهگر، با تاخیر در پرداخت بدهیشان به مراکز درمانی، حق ارائهدهنده و دریافتکننده خدمت را تضییع میکنند آن هم در حالی که هر فرد بیمه شده، حق بیمه خود را در ابتدای هر ماه بهطور منظم پرداخت میکند.»