رئیس رسانه ملی با اشاره به اظهارات نسنجیده مهمان یکی از برنامههای زنده شبکه چهار گفت: اینجانب با ابراز تاسف، از مخاطبان فرهیخته رسانه ملی و ریاست محترم جمهوری به نوبه خود عذرخواهی میکنم.
۳۲ مطلب
رئیس رسانه ملی با اشاره به اظهارات نسنجیده مهمان یکی از برنامههای زنده شبکه چهار گفت: اینجانب با ابراز تاسف، از مخاطبان فرهیخته رسانه ملی و ریاست محترم جمهوری به نوبه خود عذرخواهی میکنم.
عباس عبدی نوشت: شاید مهمان برنامه میدانسته که برای برجسته و دیده شدن باید توهین کند، چون محتوای منطقی جذابی نمیتوانسته ارایه کند. در واقع این کار در ادامه سیاست و دیپلماسی عمومی است که برخی از این افراد که منتسب به یک مجموعه خاص از اصولگرایان هستند در پیش گرفتهاند. آنان یا توهین میکنند یا حرفهای به غایت نابخردانه و عجیب میزنند تا در فضای عمومی زنده بمانند.
«محمدباقر نوبخت» گفت: سکوت مدیران رسانهای که از بودجه دولتی ارتزاق میکند و عنوان «ملی» دارد؛ در برابر توهین از تریبون این رسانه به رئیس جمهور پذیرفتنی نیست.
روزنامه جوان وابسته به سپا پاسداران هم از موضع مشابه کیهان به ماجرا پرداخته است. این روزنامه معتقد است که پیش از صداوسیما باید روحانی عذر خواهی کند.
«توهین» به همه افراد محکوم است و نهفقط رئیسجمهور. از همین رو سؤالی که مطرح میشود این است که چرا دولت و حامیانش در برخورد با توهینکنندگان دوگانه رفتار میکنند؟ و اساساً چرا هنگامیکه به منتقدان توهین میشد سکوت اختیار کرده بودند؟
روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: رئیس مجلس وظیفه داشت هتک حرمت رئیسجمهور توسط یک نماینده سرشناس را محکوم کند و در مجلس تذکر بدهد، نه اینکه باز از رهبری هزینه نماید تا خطای مجلس تکرار نشود و تازه بگویند خیلی خوب پس دیگر اصلاً حرف نمیزنیم! این رویکرد کاملاً غیرمنطقی است.
روزنامه کیهان نوشت: بیشک هتاکی به رئیسجمهور و دیگر مسئولان کشور مذموم است، اما بد نیست جناب رئیسجمهور هم نگاهی به ادبیات خود طی این سالها نسبت به منتقدان داشته باشند. لیست عبارات تند و هتاکانه در این ادبیات شامل دهها مورد میشود؛ بزدل، بروید به جهنم، دیننشناس، جیببر، بیشناسنامه، هوچیگر، متوهم، عصر حجری، بیعقل، ترسو و... اینها مشتی نمونه خروار است که جناب آقای روحانی طی این سالها نثار منتقدان کرده است.
عباس عبدی نوشت: اصولگرایانی که تا حد خواهان اعدام شدن و اثبات خیانت روحانی جلو رفتهاند و هیچ دادگاهی هم از آنان سوال نمیکند به چه چیزی جز خودشان حمله میکنند؟ این حمله به کل سابقهای است که از آن میخواهید دفاع کنید. این حمله به ساختاری است که او براساس ضوابط آن برآمده است. این حمله به مردمی است که به درخواست خودتان پای صندوق رای آمدند و آنان را حداقل در سخن ارج مینهید.
کیهان نوشت: گرچه بسیاری از منتقدان از اظهارات حجتالاسلام روحانی در مورد صلح امام حسن (ع) ابراز «تعجب» کردند و آن را مصداق «تحریف تاریخ» دانستند یا آنکه این قبیل حرفهای تکراری روحانی را «حاشیهسازی برای فرار از پاسخگویی» و یا علامت دادن به طرف آمریکایی» عنوان کردند، اما بیان انتقادات تندوتیز، بهانهای دست داد تا جریان تحریف فعال شده و اصل ماجرا را به انحراف بکشاند.
نعمت احمدی درباره ادبیات تند و بی اخلاقی برخی نمایندگان از تریبون مجلس نسبت به مسئولان نظام، گفت: اگر این ادبیات نهادینه شود که متاسفانه این اتفاق در جامعه افتاده است شانیت نمایندگی را پایین میآورد. استفاده از این نوع ادبیات باعث بیاعتمادی مردم نسبت به مجلس میشود و مردم با صندوقهای رای باصطلاح قهر میکنند.
