یک مدس دانشگاه گفت: انتخاب «پاراسوشیال» بهعنوان کلمه سال ۲۰۲۵ از سوی فرهنگنامه کمبریج، نشانهای از یک دگرگونی عمیق در شیوه زیستن، دوستداشتن و معنا بخشیدن به روابط انسانی است.
۶۳ مطلب
یک مدس دانشگاه گفت: انتخاب «پاراسوشیال» بهعنوان کلمه سال ۲۰۲۵ از سوی فرهنگنامه کمبریج، نشانهای از یک دگرگونی عمیق در شیوه زیستن، دوستداشتن و معنا بخشیدن به روابط انسانی است.
انسان، با گوشی هوشمند در دست، میان میلیونهای صدا و تصویر میچرخد، اما صدای خود را نمیشنود. هر اعلان (Notification)، هر پیام جدید، وعده یک تماس، یک ارتباط بالقوه است، اما حاصل این همه تعامل، غالباً تهی و سطحی است.
«تنهایی شناختی» نوعی از تنهایی است که فرد با وجود داشتن روابط اجتماعی، احساس میکند کسی اندیشهها و دغدغههای عمیقش را درک نمیکند.
احساس نداشتنِ دوست واقعی نشانه کمارزشی یا غیرقابلدوستداشتن بودن نیست، بلکه بازتابی از تغییرات فردی، شرایط زندگی، یا نیازهای درونی ماست!
تنهایی، فقط یک حس فردی نیست: باید پذیرفت که تنهایی، یک امر شخصی یا روانی صرف نیست؛ یک مسئله اجتماعی است. جامعهای که روابط انسانی در آن سست شود، استحکام خود را از دست میدهد.
سن فقط یک عدد نیست؛ درک بلوغ عاطفی، تواناییهای شناختی و مهارتهای عملی کودک، نقشی حیاتی در سنجش آمادگی کودک برای تنها ماندن کودک در خانه ایفا میکنند.
قطعه موسیقی «تنهایی» از بردیا صدرنوری در واکنشی به جنگ ۱۲روزه رژیم صهیونسیتی با ایران منتشر شد.
افرادی که از تنهایی لذت میبرند، با پرورش برخی ویژگیها نهتنها زندگی معنادارتری دارند بلکه اغلب جوانتر و آرامتر از همسالان خود به نظر میرسند.
یک مطالعه طولی در استرالیا نشان میدهد زنانی که در میانسالی دچار تنهایی مزمن هستند، تا سه برابر بیشتر در معرض خطر مرگ زودرس قرار دارند؛ خطری پنهان که شاید به اندازه فشار خون یا کلسترول بالا نادیده گرفته شده است.
تحقیقات نشان میدهد بیش از ۵۵درصد کسانی که با افسردگی دستوپنجه نرم میکنند، بهتدریج روابط اجتماعیشان را قطع کرده و از حضور در اجتماعات خودداری کردهاند.
