معاون اول رئیس جمهور با بیان اینکه مردم نباید برای مسائل ابتدایی زندگی مشکل داشته باشند، گفت: با وجود سرمایهگذاری قابل توجه در صنایع پتروشیمی، جفاست جوان بیکاری در منطقه وجود داشته باشد برای رونق اقتصادی و اشتغال باید صنایع پایین دستی توسعه پیدا کند.
حاشیه نشینی یکی از چالشهای بسیار بزرگ و پیچیده کلانشهرها به شمار میرود که مهمترین نتیجه آن بروز انواع نابه هنجاریهای اجتماعی است. این مناطق که در حاشیه شهرها قرار گرفتهاند نه تنها از لحاظ بافت شهری بلکه گویی مردمانش نیز همچون نام آنها به حاشیه سپرده و رها شدهاند. حاشیههای شهر اصفهان نیز در سکوت، دردها و رنجهای بسیاری دارند که نه گفته شده و نه شنیده به طوری که حتی بسیاری از شهروندان نیز از وجود این همه تلخی در آن سوی شهرشان بیخبرند. آمارهای رسمی مبنی بر ۱۰ درصد سهم اصفهان از حاشیه…
وقتی آمار سرقت اولیها افزایش پیدا میکند، یعنی یک جای کار کشور میلنگد. یعنی باید به فکر حل مشکل باشیم. با قطع کردن دست، شکمی سیر نمیشود آقای نماینده! به جای نوشتن قانون برای کمک به مردم و حل مشکلات اقتصادی کشور، حکم قطع دست صادر میشود. این یعنی کلا صورت مسئله را پاک کنیم و تمام.
در ایران الگوهایی که پیش از انقلاب بود؛ به هم ریخته شد. چون بحثهای تفکر توسعهای در حوزه سیاسی حاکم نبود مثلا گفتند کارگران کرایه ندهند، بعد قوانین را دستکاری کردند و این را به یارانههای نقدی تقلیل دادند. اصلاً سیاست اجتماعی تدوین نشد. در برنامه چهارم کوشیده شد این سیاست اجتماعی تدوین شود که آن هم توسط دولت احمدینژاد کنار گذاشته شد.سپس الگوی مبتذلی از نئولیبرالیسم حاکم شد. چون نئولیبرال یک شیوه انتظام خاص خودش را دارد یعنی این نبوده است که جامعه یکدفعه به بازار سپرده شود. در واقع اقتصاد…
نکته قابل توجه در گزارش ضریب جینی این است که در سالهای ۹۵ و ۹۶ نرخ رشد اقتصادی مثبت ۱۲.۵ و ۳.۷ درصد بود، اما ضریب جینی از ۰.۳۹ در سال ۹۵ به ۰.۳۹۸ در سال ۹۶ رسید که نشان از بدتر شدن توزیع ثروت میان افراد جامعه است. شاید بتوان ادعا کرد رشد اقتصادی مثبت الزاما به معنای بهتر شدن وضعیت برای «همه افراد» نیست.
مدیرکل دفتر بهبود تغذیه وزارت بهداشت گفت: در مطالعهای که بین ۲۲ هزار خانوار کشور به صورت پرسشنامه انجام دادیم، درباره میزان مصرف گوشت قرمز، میوه و لبنیات از مردم پرسیدیم و نتایج اولیه نشان داد که تعداد زیادی از خانوادهها، مصرف گوشت و میوه و لبنیات را کاهش داده یا حذف کردهاند و ۵۰ درصد از این گروه، اعلام کرده بودند که به دلیل بیکار شدن یا کاهش درآمد، تصمیم به حذف یا کاهش این مواد غذایی گرفتهاند.
وقتی دامنه اعتراضها (به درستی یا نادرستی اعتراضات کار ندارم) فراگیر و در سطحی چنین گسترده پخش میشود، دستاندرکاران اداره کشور باید دنبال راهکاری باشند که سرچشمه اعتراضها را پیدا کنند. وقتی قرار است تصمیمی در سطح کلان گرفته شود که در زندگی تکتک مردم تأثیر داشته باشد، آیا نباید از مسیر و بستری تصمیمسازی شود که مجموعهای از اهل فن و کارشناسان به آن پرداخته باشند؟