دانشمندان در مقاله‌ای بحث‌برانگیز در سال ۱۹۶۰ پیش‌بینی کرده بودند جمعیت جهان در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ به بی‌نهایت نزدیک می‌شود.
۱۹ مطلب
دانشمندان در مقاله‌ای بحث‌برانگیز در سال ۱۹۶۰ پیش‌بینی کرده بودند جمعیت جهان در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ به بی‌نهایت نزدیک می‌شود.
گونه انسان تقریباً در هر قاره‌ای حتی در شرایط نامساعد مختلف رشد می‌کند و تعداد انسان‌ها حداقل یک میلیارد بیشتر از نزدیک‌ترین رقیبشان یعنی موش‌هاست.البته یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که ماهیت تکثیر بشریت احتمالاً به‌شدت کمتر از حد واقعی گزارش شده؛ یا به زبانی دیگر جمعیت انسان‌ها روی کره زمین به‌مراتب بیشتر از آمار تخمینی منتشر شده است.
جمعیت سالخورده چندین چالش اقتصادی و اجتماعی را به همراه دارد. در درجه اول، این وضعیت به معنای افزایش تعداد بازنشستگان و کاهش نیروی کار برای حمایت از آنهاست.
گزارش امسالِ شاخص جهانی فقر چند بعدی (MPI) که به طور مشترک توسط برنامه پیشرفت و توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) و ابتکار توسعه انسانی و فقر آکسفورد (OPHI) مستقر در دانشگاه آکسفورد تهیه شده است، روز گذشته (پنجشنبه) منتشر شد. این تحقیق آماری وضعیت فقر چند بعدی را در ۱۱۲ کشور جهان که سکونتگاه ۶.۳ میلیارد نفر است، بررسی کرده و نشان می‌دهد، ۱.۱ میلیارد نفر در سراسر جهان در فقر حاد زندگی می‌کنند و ۴۰ درصدِ آنها در کشور‌هایی زندگی می‌کنند که شاهد درگیری، جنگ یا امنیت و آرامش شکننده هستند.
با نگاهی به آینده، هند همچنان پرجمعیت‌ترین کشور خواهد بود و پس از آن چین، البته با جمعیت کمتر قرار خواهد گرفت.
جمعیت جهان در اواسط دهه ۲۰۸۰ با حدود ۱۰.۳ میلیارد نفر به اوج خود می‌رسد.
در نقشه زیر، از برآورد‌های جمعیتی بخش جمعیت سازمان ملل برای نشان دادن جمعیت جهان به گونه‌ای استفاده شده است که گویی زمین تنها ۱۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
پروفسور «جورجیو مانزی»، متخصص انسان‌شناسی دانشگاه ساپینزای رم و محقق ارشد این مطالعه می‌گوید: «عددی که از مطالعه ما به‌دست آمده، مطابق با اعدادی است که امروزه برای گونه‌های در معرض انقراض درنظر گرفته می‌شود.»
اگر کشور‌های پیری که در مسیر کوچک شدن قرار دارند نتوانند شهروندان خود را متقاعد کنند که خانواده‌های شان را به میزان قابل توجهی گسترش دهند (و شواهد نشان می‌دهد که نمی‌توانند) مهاجرت از بخش‌های جوان باقی مانده از جهان ممکن است بهترین راه برای جلوگیری از زوال اقتصادی و جمعیتی باشد، اما این امر مستلزم مهاجرت بین المللی در سطحی است که جهان پیش‌تر هرگز ندیده است.
انسان‌های ساکن سیاره زمین به دلیل بهبود در بهداشت عمومی، تغذیه، بهداشت شخصی و پزشکی عمر طولانی‌تری دارند. همین امر باعث شده تا جمعیت ساکنان این سیاره به هشت میلیارد نفر برسد.
