۹۲ مطلب
عضو مجمع روحانیون مبارز با اشاره به اقدامات وحدتشکنانه برخی جریانها، اظهار کرد: «اگر آنان خود را تابع نظام و رهبری میدانند، توجه داشته باشند تصمیمات از طریق شورای عالی امنیت ملی و مجاری رسمی اتخاذ میشوند پس اگر بخواهند در مقابل این تصمیمات بایستند، خوشبینانهترین برداشت این است ناآگاه هستند و باید آنان را آگاه کرد اما اگر بر این مسیر اصرار داشته باشند، با آنان برخورد میشود.»
نخستین دستاورد این تفاهم را باید در حوزه امنیتی جستوجو کرد. پایان عملیاتهای نظامی و تعهد دو طرف به خودداری از تهدید و استفاده از زور میتواند زمینه کاهش تنش در سطح منطقه را فراهم سازد. منطقه خاورمیانه طی سالهای گذشته هزینههای سنگینی را در نتیجه درگیریها و رقابتهای ژئوپلیتیکی پرداخت کرده است.
شرط هرگونه سخن گفتن از اجرای بندهای بعدی توافق، پاسخ محکم به شرارتهای رژیم صهیونیستی در میدان و تداوم انسداد و مدیریت سختگیرانه این آبراه است.
روزنامه نیویورک تایمز نیز در تحلیلی به نتایج جنگ اخیر در خاورمیانه پرداخته و عنوان کرد که رئیس کاخ سفید، همچون گذشته، منافع خود را به منافع ملی و اولویتهای متحدان خود ترجیح داده است.
الان زمان پایان دادن به این وضعیت است. بعد از این جنگ ویرانگر، فرصت ایجاد شده و حتی مسئولیت آینده این تفاهم بر دوش دولت فعلی است. اگر قرار است اصلاحی صورت بگیرد، باید تابوها شکسته شود و سیاست خارجی به سمت اقتصادمحور شدن حرکت کند.
سخنگوی دولت در پیامی نوشت: تفاهم برای پایان جنگ، نه به معنای چشمپوشی از اصول و ابزارهای مشروع دفاع است، نه عقبنشینی از منافع ملی و نه فراموش کردن تجربههای تاریخی. تفاهم در این مرحله، هنر تبدیل جنگ سخت به نبرد سیاسی و راهبری چالشهای سخت با مدیریت عقلانی منافع است؛ هنری که ملتهای بزرگ در مقاطع حساس تاریخ خود از آن بهره گرفتهاند.
با وجود آنکه ترامپ گفته است از ارسال این تفاهمنامه به کنگره استقبال میکند و اظهار داشته بود: «من این ایده را دوست دارم. منظورم این است که چه کسی آن را تأیید نمیکند؟»، دولت او هنوز این سند را به کنگره ارائه نکرده و موضع روشنی درباره شمول قانون INARA بر این تفاهمنامه اعلام نکرده است.
دیهیم خانبیگی، کارشناس مسائل سیاسی و امور بینالملل، در ارزیابی خود از متن توافق ایران و امریکا توضیح میدهد که آنچه تاکنون در رسانههای داخلی و خارجی بازتاب یافته، بیش از آنکه یک سند نهایی و تثبیت شده باشد، به یک «فرآیند مرحلهای مدیریت تنش» شباهت دارد تا یک توافق کلاسیک با تعهدات یکپارچه و غیرقابل بازگشت.
گزارشها و تحلیلهای موجود حاکی از آن است که پرونده لبنان همچنان نقطهای است که میتواند تاخیرهای فزایندهای در روند مذاکرات آینده میان تهران و واشنگتن به بار بیاورد.
بندهای «یادداشت تفاهم اسلامآباد»، منتشر شد. ایالات متحده آمریکا متعهد میشود تا وجوه و داراییهای محدود یا مسدود شده جمهوری اسلامی ایران را با اجرای این یادداشت تفاهم به طور کامل برای استفاده در دسترس قرار دهد.
