دانشمندان برای اولین بار کهکشانی باستانی کشف کردند که تقریباً خالی از عناصر سنگین است و ستاره‌های نسل اول کیهان را، ۲ میلیارد سال دیرتر از زمان پیش‌بینی‌شده، در دل خود جای داده است؛ پنجره‌ای تازه به آغاز خلقت جهان گشوده شد.
۱۵۳ مطلب
دانشمندان برای اولین بار کهکشانی باستانی کشف کردند که تقریباً خالی از عناصر سنگین است و ستاره‌های نسل اول کیهان را، ۲ میلیارد سال دیرتر از زمان پیش‌بینی‌شده، در دل خود جای داده است؛ پنجره‌ای تازه به آغاز خلقت جهان گشوده شد.
دانشمندان برای اولین بار نگاهی نزدیک به یک «کوتوله سفید خون‌آشام» انداختند که از ستاره قربانی خود تغذیه می‌کند و ستون‌های آتشین پرتو ایکس به ارتفاع هزاران کیلومتر بر قطب‌های مغناطیسی آن می‌بارند.
یک عکاس آماتور هلندی با صبر و پشتکار ۳۵ ساعته، تصویری خیره‌کننده از سحابی پرده شرقی ثبت کرده که بقایای انفجار ستاره‌ای ۸ هزار ساله را نشان می‌دهد و رازهای پنهان کیهان را آشکار می‌کند.
این تصاویر با وضوح و جزئیاتی بی‌سابقه، ساختار مارپیچی، بازوهای درخشان و مرکز پرتلاطم این کهکشان را که در فاصله حدود ۶۰ میلیون سال‌نوری از زمین قرار دارد، آشکار می‌سازند.
همینطور که ستارگانی مانند خورشید، هیدروژن خود را تمام می‌کنند، شروع به انبساط و خنک شدن می‌کنند و اصطلاحا به «غول‌های سرخ» تبدیل می‌شوند. برای خورشید، این تغییر چشمگیر در حدود پنج میلیارد سال دیگر پیش‌بینی می‌شود.
پنج مقصد بکر، از کویر ورزنه تا ارتفاعات تفتان، با آسمان‌های شفاف و مناظر پاییزی، فرصتی بی‌نظیر برای ستاره‌نگری در پاییز را برایتان فراهم می‌کنند. این مکان‌ها، دور از آلودگی نوری، شما را به سفری زیر کهکشان‌ها دعوت می‌کنند. تلسکوپ‌تان را بردارید و شب‌های پرستاره ایران را تجربه کنید.
برای نخستین بار، ستاره‌شناسان موفق شدند تولد یک سیاره را در دل حلقه‌های غبار یک ستاره جوان ثبت کنند.
عکس روز ناسا ستاره‌های درخشانی را به نمایش می‌گذارد که در کنار یکدیگر، ساختاری را مشابه یک کلیسا تشکیل داده‌اند.
دیسک غباری اطراف ستاره فُم‌الحوت ساختاری عجیب و خمیده دارد. دانشمندان معتقدند یک یا چند سیاره پنهان ممکن است مسئول این تغییر شکل باشند.
پیش‌ستاره‌ها، اجرامی با جرم زیاد در سحابی‌ها هستند که هنوز به تعادل آب‌ایستایی نرسیده‌اند و به تدریج با گذر زمان منقبض و کم‌نور می‌شوند و یک ستاره را تشکیل می‌دهند. پیش‌ستاره یک مرحله اولیه در به وجود آمدن یک ستاره است که در آن توده‌هایی از گرد و غبار به حدی انباشته می‌شوند که به ستاره اصلی می‌رسند.
