منابع متعددی میگویند پکن نشست ترامپ و شی را فرصتی بینظیر برای تضمین روابط بلندمدت و پایدارتر با بزرگترین رقیب اقتصادی و نظامی خود میداند.
۲۰۷ مطلب
منابع متعددی میگویند پکن نشست ترامپ و شی را فرصتی بینظیر برای تضمین روابط بلندمدت و پایدارتر با بزرگترین رقیب اقتصادی و نظامی خود میداند.
ارسال دو پاندای چینی به آمریکا، پیش از دیدار برنامهریزیشده بین دونالد ترامپ و شی جینپینگ، به عنوان بخشی از تعاملات دیپلماتیک گستردهتر است.
حمله به ایران که با تصمیم تکانشی ترامپ آغاز شد، ایالات متحده را در باتلاق خاورمیانه گرفتار کرد و اعتبار و امنیت آن را تضعیف نمود، در حالی که چین از بیثباتی آمریکا بهرهبرداری راهبردی کرد. پکن با مدیریت بحران انرژی، تقویت خودکفایی فناورانه و جمعآوری اطلاعات نظامی از آمریکا، جایگاه جهانی و نفوذ منطقهای خود را افزایش داد. این شرایط، چین را به بازیگری قابل پیشبینیتر و قدرتمندتر در عرصه بینالمللی تبدیل کرده و آمریکا را در مذاکرات دوجانبه با ضعف مواجه ساخته است.
منابع رسمی از رایزنی تلفنی رئیسجمهور چین با محمد بن سلمان درباره حفظ تردد عادی از تنگه هرمز خبر دادند.
چین در جنگ ایران رویکردی محتاطانه اتخاذ کرده و با تمرکز بر منافع اقتصادی و انرژی، از دخالت مستقیم پرهیز میکند. پکن محاصره دریایی آمریکا در تنگه هرمز را محکوم و خواستار آتشبس کامل شد. همزمان، چین با کشورهای خلیج فارس و پاکستان تعامل دیپلماتیک دارد و ابتکار پنجگانه صلح ارائه میکند.
چین در بحران ایران و آمریکا رویکردی محتاطانه و غیرمتعهدانه در پیش گرفته و از ورود عمیق یا پذیرش مسئولیت مستقیم پرهیز میکند. پکن با وجود نگرانی از پیامدهای اقتصادی جنگ و وابستگی به انرژی خلیج فارس، توان یا اراده کافی برای فشار بر ایران ندارد. در عین حال، از فرصتهای ژئوپلیتیکی برای تقویت نفوذ جهانی خود استفاده میکند. این سیاست دوگانه میان عدم مداخله، حفظ منافع اقتصادی و افزایش نقش دیپلماتیک است.
رئیسجمهور چین در دیدار با وزیر خارجه روسیه، بر لزوم تقویت همکاریهای راهبردی میان دو کشور برای دفاع از منافع مشترک و ایفای نقش فعالتر در نظم جهانی تأکید کرد.
رئیسجمهور چین طرحی چهار مادهای برای برقراری صلح و ثبات در غرب آسیا پیشنهاد کرد.
شی گفت: از اقتدار حاکمیت قانون بینالمللی محافظت کنید. نمیتوانیم بگوییم «وقتی به نفع ماست از آن استفاده کنیم، وقتی نه، آن را کنار بگذاریم» و نمیتوانیم اجازه دهیم جهان به قانون جنگل بازگردد.
این مقاله استدلال میکند غرب در «آخرین فرصت» خود برای اقناع جنوب جهانی قرار دارد، اما بهجای گوشدادن، بر روایتهای خود پافشاری میکند. شکاف بر سر اوکراین و غزه اعتبار اخلاقی اروپا را فرسوده و رویکردهای نادرست بروکسل در قبال روسیه و چین، آن را منزویتر کرده است. نویسنده بر پذیرش توازن جدید قدرت، اصلاح شورای امنیت (مدل ۷-۷-۷) و گفتوگوی برابر با جنوب جهانی تأکید میکند؛ نظمی متوازن تنها با شنیدن صدای اکثریت جهان ممکن است.