۵۷ مطلب
آل احمد همچون آینه‌ای از جامعه خویش، از دل کشمکش‌های سیاسی و فکری بیرون آمد. او که ابتدا در دامان حزب توده به‌دنبال عدالت و نجات خلق بود، خیلی زود به واقعیت‌های تلخ این حزب پی برد و از آن کناره گرفت. او که از سیاست‌بازی‌های رایج ناامید شده بود، به ادبیات روی آورد، اما هرگز از دغدغه‌های اجتماعی و سیاسی‌اش دست نکشید
دهه ۱۳۳۰. جلال آل احمد در یکی از ایرانگردی‌های خویش در کنار دکتر هانس استراشر دیده می‌شود.
خانه شخصی جلال آل‌احمد و سیمین دانشور نویسندگان معاصر ایران در دزاشیب تهران پس از مرگ این دو نویسنده توسط شهرداری تهران خریداری و در سال ۱۳۹۷ به موزه تبدیل شد.
سوم دی‌ماه ۱۴۰۲، مدیرعامل خانه کتاب و ادبیات ایران از افزایش مبلغ جایزه جلال آل‌احمد خبر داد و گفت، برگزیدگان دوره شانزدهم ۴۰۰ میلیون تومان و شایستگان تقدیر هم جایزه ۱۰۰ میلیون تومانی دریافت می‌کنند. جایزه جلال که با اهدای ۱۱۰ سکه به برگزیدگانش گران‌ترین جایزه ادبی کشور شناخته می‌شد، در دوره هشتم با کاهش چشمگیر به ۳۰ سکه رسید. در ادامه جایزه از سکه افتاد و قرار شد به برگزیدگان معادل سکه هدیه بدهند که به برگزیدگان ۱۰۰ میلیون تومان اهدا می‌کردند.
یک چهره سیاسی در یادداشتی در مورد جلال آل احمد نوشت که شخصیت جلال، مثل نثرش بود.
خواهرزاده جلال از انتشار یادداشت‌های آل‌احمد پس از ۱۰ سال کشمکش توسط روزنامه اطلاعات خبر داد.
«هنری کیسینجر» از مهم‌ترین و جنجالی‌ترین دیپلمات‌های آمریکا در سن ۱۰۰ سالگی درگذشت. خاطره جلال آل‌احمد از دیدار با کیسینجر در دوران مسئولیت وی در هاروارد را بخوانید.
فیلم سینمایی «گاو» که بر اساس داستان «عزاداران بیل» غلامحسین ساعدی به کارگردانی داریوش مهرجویی در سال ۱۳۴۸ ساخته شد در فضای سینمایی آن روز بسیار بحث برانگیز شد.
پس از مرگ نابهنگام آل‌احمد، پیکر وی به سرعت تشییع و به خاک سپرده شد که باعث باوری درباره سربه‌نیست شدن او توسط ساواک شد. همسر وی، سیمین دانشور، این شایعات را تکذیب کرد، اما شمس برادرش معتقد است ساواک او را مسموم کرده است.
احمد زیدآبادی نوشت: از نگهبان، سراغ ویلای آل احمد را گرفتم. با دست اشاره‌ای به عمق دریا کرد و گفت: تا چند سال پیش نوک ساختمان از آب بیرون بود و از اینجا دیده می‌شد، اما چند سالی است که به کلی زیر آب رفته و هیچ اثر و آثاری از آن دیده نمی‌شود!
