۵۴۵ مطلب
عبدالرضا فرجی راد معتقد است:« تحریمهای طولانی مدت، رمق کشور را کشیده و کشور مشکلات متعددی دارد و با یک دور مذاکره، خواه با آمریکا و خواه با اروپا، شاید حداقل ۶ ماه تا یک سال زمان لازم باشد تا اثرات اقتصادی آن را شاهد باشیم، بنابراین، نباید امیدواری سریع السیر به مردم داد » و علی قنبری می گوید:«آن چه در خصوص نرخ دلار رخ داده، کوتاه مدت است و نمیتوان در بلند مدت، بدون شکل گیری توافق، روی کاهش پایدار نرخ دلار، حساب باز کرد. اگر مذاکرات مسیر روشنی را طی کند، طبیعتا میتوانیم انتظار داشته باشیم…
اصرار دارم از یک عبارت برای افرادی در ایران استفاده کنم که به این مشکل دامن زدهاند. در ایران، عدهای شَرخَر (عدهای که شر را برای کشور میخرند) روز به روز با حجم بیشتری، جایگزین افرادی شدهاند که از عقلانیت لازم برای مدیریت سیاست خارجی ایران برخوردار بودند. هر کجا که شر و آشوب بوده، این افراد، ورود کردند و باعث شدند ایران عملا به تنها کشوری در جهان تبدیل شود که امنیت ملی خود را به رفتارهای پیش بینی ناپذیر گروههای مختلف در دنیا ربط داد و این یکی از آسیبهای اساسی در سیاست خارجی کشور است.
در وضعیت فعلی با محدودیت زمانی مواجهیم و زمان برای توافق اندک است؛ به خصوص با توجه به این که در مرداد ماه فرایند بازگشت مکانیسم ماشه توسط اروپاییها آغاز میشود و تا آن زمان باید یک توافق هستهای صورت گرفته شده باشد تا این مکانیسم فعال نشود. از امروز تا آن زمان در بهترین حالت چهار الی پنج ماه وقت داریم تا به توافقی برسیم که پیچیدگیها و شرایط خاص خود را دارد. در وضعیتی که با محدودیت وقت مواجهیم، مذاکرات غیرمستقیم میتواند فرصت بهره برداری از زمان را از ما بگیرد و حتی توافق را به تأخیر بیندازد.…
«عقل، تدبیر و هوشمندی حکم میکند که در جنگ ترکیبی دشمن، از همه ظرفیتها استفاده کنیم و این مسئولیت همه ما را بیشتر میکند. به سران زورگو و قلدر آنها با اقتدار میگوییم که دست از تهدید ملت بزرگ ایران بردارند و این را بدانند که در صورت ایجاد ناامنی، تمام دنیا را برایشان ناامن میکنیم.»
برای دیپلماسی ایرانی سال ۱۴۰۳ سال قدم گذاشتن در میدان مین بود؛ سالی که با درگیری مستقیم با اسرائیل و از دست دادن متحدان گرفته تا نامه دیپلماتیک ترامپ و تهدیدهای اروپا برای استفاده از مکانیسم ماشه همراه بود. سال تحریم شرکتهای هواپیمایی ایران و البته سال آغاز تصمیمهای سخت برای بهبود شرایط سیاسی و اقتصادی کشور و یا قرار گرفتن در مسیر سراشیبی!
ترامپ میخواهد در کنار رویکرد تهدید اولیه خود، برخی روشهای جایزگزین را نیز بیازماید، ضمن این که ترامپ نگرانیهای اعراب از درگیری آمریکا و ایران را میداند و این را هم میداند که صلح ابراهیم نیز میتواند از تنش نظامی ایران و آمریکا متاثر شود. با توجه به همه اینها بعید است تهدیدهای نظامی ترامپ علیه ایران در کوتاه مدت اجرایی شود. درواقع هنوز در شرایط جنگی قرار نداریم، اما مجموعه تحولاتی که ترامپ دنبال کرده، هر یک میتواند در راستای فراهم سازی مقدمات درگیری نظامی باشد.
به اعتقاد من سال ۱۴۰۴ سال سختی برای اقتصاد ایران است. اقتصاد ایران در یک دوراهی تصمیم است که آیا میخواهد به زندگی مردم بهبود ببخشد یا میخواهد همچنان نرخ تورم فزاینده باشد. در دهه ۱۳۹۰ متوسط نرخ تورم حدودا ۲۰ درصد بود، اما اکنون نرخ تورم به عدد ۳۰ تا ۴۰ درصد رسیده است. ادامه این روند بسیار خطرناک است. اکنون زمان تصمیمگیری شجاعانه و بخردانه است.
گلایه همیشگی ترامپ این است که گرچه برجام با فشار آمریکا امضا شد، اما منافع آن با قرارداد ۸۰ میلیارد یورویی با اروپا و ۴۰ میلیارد دلاری به چین و ۱۲ میلیارد دلاری به روسیه رسید؛ بنابراین آمریکا اکنون نیز به دنبال مذاکره مستقیم با ایران است، اما چین و روسیه نیز به دنبال دغدغه منافع برجامی خود هستند و سعی میکنند از ایران به عنوان یک برگ در برابر سایر اختلافات خود با آمریکا استفاده کنند. در چنین شرایطی، این پرسش مطرح است که ایران چه اقدامی باید انجام دهد. من معتقدم تا زمانی که در ایران مسائل سیاست…
عبدالرضا فرجی راد، دیپلمات پیشین ایران: «از زمانی که ترامپ مصاحبهای با فاکس بیزینس داشت، ما دیگر حرف تندی از ترامپ ندیدیم، یعنی طرف ایرانی در برابر ترامپ موضعی محکم گرفت و اعلام کرد ما نامهای نگرفتهایم. وزیر خارجه ترامپ و مشاور امنیت ملی او، نیز در این مدت، چند بار مصاحبه کردند و موضع نرم تری گرفتند و اظهار داشتند میخواهیم از طریق مذاکره با ایران به نتیجه برسیم. سخنگوی کرملین هم اعلام کرد ایران و آمریکا حاضرند با یکدیگر به شرط نتیجه بخش و داشتن دستاوردی برای ابران گفتوگو کنند.»
ترامپ سیاست مذاکراتی خود را در قالب نوعی «بلوف پوکری» دنبال میکند و طبیعتا ایران منتظر است زمان بلوفهای اولیه ترامپ تمام شود، سپس طرح دیگری از طرف آمریکا روی میز بیاید. اگر طرحی روی میز بیاید که امکان مذاکره داشته باشد، ممکن است مذاکرات آغاز شود. اما فعلا و با توجه به آن چه که ترامپ به عنوان سیاست فشار حداکثری امضا کرد، معتقدم امکان مذاکره فراهم نمیشو
