«برای درک اینکه چرا «مرد سه هزار چهره» و آثار مشابه در جذب مخاطب شکست میخورند، باید از نقد فنی کارگردانی فراتر برویم و به اشکال تازه مصرف رسانه در عصر فضای مجازی نگاه کنیم. ما در دورانی زندگی میکنیم که آن را «اقتصاد توجه» مینامند؛ عصری که در آن زمان آستانه تحمل مخاطب به کمترین حد خود در تاریخ بشر رسیده است. در مدل کلاسیک کمدی تلویزیونی، همان فرمولی که مدیری سالها بر آن حکمرانی میکرد، ساختار طنز بر پایه زمینهچینی و ضربهنهایی استوار بود.»