علی ربیعی نوشت: راهی جز توافق با ایران وجود ندارد و به جای تهدید، باید با احترام با ایران برخورد شود.
۳۸۱ مطلب
علی ربیعی نوشت: راهی جز توافق با ایران وجود ندارد و به جای تهدید، باید با احترام با ایران برخورد شود.
علی ربیعی معتقد است: بازخوانی تجربه و روش شخصیتهایی چون شهید بهشتی صرفا یادآوری یک خاطره تاریخی نیست؛ بلکه تلاشی برای فهم این پرسش است که چگونه میتوان میان جامعه، قدرت و گفتوگو پلی پایدار ساخت.
بسیاری از کشورهای جهان، حتی برخی از کشورهای به ظاهر دوست و تحلیلگران، روزشمار سقوط ایران را آغاز کرده بودند. اما حقیقتِ ماجرا آنجاست که ایران ایستاد و شکست نخورد.
علی بیعی نوشت: برخی با ایجاد انگارههای ساختگی، اصرار بر مذاکره را مترادف با تسلیم قلمداد میکنند. اما واقعیت فراتر از این کلمات است؛ به نظر میرسد مخالفت این جریانها نه از سرِ درک مسائل ملی، بلکه ناشی از این است که چرا این مذاکرات توسط خود آنها صورت نمیگیرد.
از منظر جامعهشناسی، بحران تنها به ویرانیهای فیزیکی یا تلفات انسانی محدود نمیشود. هر بحران، بهویژه اگر تجربهای جمعی و پراضطراب باشد، لایههای عمیقتری از زندگی اجتماعی را نیز درگیر میکند: اعتماد عمومی، حس تعلق، امنیت روانی و توان جامعه برای ادامهدادن.
به علت سیاستهای غلط در حوزه فرهنگ و جامعه-اصرار بر مهندسی زندگی، کنترل حوزه خصوصی و دخالت در آن و سیاستهای تعارضآمیز که حتی به تعارضات فیزیکی خیابانی انجامید-دچار گسست نسلی شدهایم.
دستیار اجتماعی رئیس جمهور در توئیتی با اشاره به اینکه پزشکیان «امنیتسازترین» تصمیم ممکن را گرفت، افزود: رفع محدودیت اینترنت یک «بایدِ بنیادین» بود.
امروز ایران در یکی از بزنگاههای تاریخی ایستاده است؛ لحظهای که فقط یک رویارویی نظامی یا سیاسی نیست، بلکه صحنه سنجش ظرفیت تاریخی یک ملت برای تبدیل رنج و مقاومت به دستاورد و آیندهای متفاوت است.
بومگردی - اگر درست فهمیده و عادلانه سیاستگذاری شود - فقط راهی برای سفر نیست؛ راهی برای بازگشت جامعه به ریشههای زنده خود است.
علی ربیعی معتقد است: مشکل از آنجا شروع میشود که اساسا امر سیاستگذاری را با ابلاغ و بخشنامههای مختلف اشتباه گرفتهایم. سیاستگذاری به معنای دیدن همه ذینفعان اجتماعی و اکثریت جامعه است. سیاستهای رسانهای باید واقعنگر و مشارکتمحور شوند؛ نه صرفا دستوری و انقباضی.
