به اعتقاد علی ربیعی، تاب‌آوری ادراکی یک «سرمایه نامریی» است؛ سرمایه‌ای که در بحران‌ها خودش را نشان می‌دهد.
۳۸۵ مطلب
به اعتقاد علی ربیعی، تاب‌آوری ادراکی یک «سرمایه نامریی» است؛ سرمایه‌ای که در بحران‌ها خودش را نشان می‌دهد.
علی ربیعی خطاب به مسعود پزشکیان نوشت: امروز به گواه نظرسنجی‌ها، مردم باور دارند مسیری که پیموده‌اید، درست و مسئولانه بوده است. دلسوزان ایران معتقدند مسیر درست راهبرد وفاق و ائتلافِ عقلانیت باید ادامه یابد. سیاست همراهی با رهبری، با همان صداقت‌تان، تضمین کننده مسیر است. در میان این هیاهوها نگذارید رشته وفاق با جامعه و میثاق با مردمی که شما را سیاستمداری راست‌گو، شجاع و صادق می‌دانند، گسسته شود.
علی ربیعی اعلام کرد: این روزها شاهد ایجاد انحرافاتی توسط گروهی تحت تاثیر نمی‌دانم چه جریانی، که بعدها مشخص خواهد شد! در دستاوردهای بزرگ جنگ هستیم که نمونه‌های از آن را می‌توان در تلاش‌هایی برای تغییر جهت مبارزه و حمله به سمت داخل و تحریک افکار عمومی علیه آن‌ها دید.
تخریب پزشکیان و قالیباف در این مقطع، فقط یک خطای سیاسی نیست؛ انحراف جهت مبارزه از دشمن متجاوز به داخل کشور است.
علی ربیعی نوشت: راهی جز توافق با ایران وجود ندارد و به جای تهدید، باید با احترام با ایران برخورد شود.
علی ربیعی معتقد است: بازخوانی تجربه و روش شخصیت‌هایی چون شهید بهشتی صرفا یادآوری یک خاطره تاریخی نیست؛ بلکه تلاشی برای فهم این پرسش است که چگونه می‌توان میان جامعه، قدرت و گفت‌وگو پلی پایدار ساخت.
بسیاری از کشورهای جهان، حتی برخی از کشورهای به ظاهر دوست و تحلیلگران، روزشمار سقوط ایران را آغاز کرده بودند. اما حقیقتِ ماجرا آنجاست که ایران ایستاد و شکست نخورد.
علی بیعی نوشت: برخی با ایجاد انگاره‌های ساختگی، اصرار بر مذاکره را مترادف با تسلیم قلمداد می‌کنند. اما واقعیت فراتر از این کلمات است؛ به نظر می‌رسد مخالفت این جریان‌ها نه از سرِ درک مسائل ملی، بلکه ناشی از این است که چرا این مذاکرات توسط خود آن‌ها صورت نمی‌گیرد.
از منظر جامعه‌شناسی، بحران تنها به ویرانی‌های فیزیکی یا تلفات انسانی محدود نمی‌شود. هر بحران، به‌ویژه اگر تجربه‌ای جمعی و پراضطراب باشد، لایه‌های عمیق‌تری از زندگی اجتماعی را نیز درگیر می‌کند: اعتماد عمومی، حس تعلق، امنیت روانی و توان جامعه برای ادامه‌دادن.
به علت سیاست‌های غلط در حوزه فرهنگ و جامعه-اصرار بر مهندسی زندگی، کنترل حوزه خصوصی و دخالت در آن و سیاست‌های تعارض‌آمیز که حتی به تعارضات فیزیکی خیابانی انجامید-دچار گسست نسلی شده‌ایم.
