این پندار نادرست را از سوپرانقلابی‌ها شنیده‌ام که می‌پندارند تا از وحدت گفته می‌شود به معنای ذوب شدن در جماعت دیگر است. نه، وحدت، هم افزایی توان‌ها برای منافع مشترک به‌رغم تفاوت دیدگاه است.
۱۷ مطلب
این پندار نادرست را از سوپرانقلابی‌ها شنیده‌ام که می‌پندارند تا از وحدت گفته می‌شود به معنای ذوب شدن در جماعت دیگر است. نه، وحدت، هم افزایی توان‌ها برای منافع مشترک به‌رغم تفاوت دیدگاه است.
جبهه انقلاب، همه دلسوزان کشور، همه آنان که دل در گرو عزت ایران دارند، باید با هم باشند که راه بقا و پیشرفت ایران همین است. البته اگر ساکنان مدام ستادهای انتخاباتی بگذارند. اگر بفهمند که میدان جنگ است نه عرصه رقابت.
حسین کنعانی مقدم نوشت: من از آقای قالیباف و از شورای امنیت ملی گله دارم که چرا مجلس را باز نمی‌کنند تا این آقایان نماینده‌ها که به خیابان‌ها می‌آیند و در تریبون‌ها صحبت می‌کنند، بتوانند افکار عمومی را مورد خطاب قرار دهند و در نهایت جامعه ما قضاوت کند.
رئیس دفتر رئیس جمهور در دولت دوازدهم گفت: جریان‌هایی که با رویکردی تند و حذفی به مسائل می‌نگرند، همواره اهداف خاص و برنامه‌های خود را در سایه متهم کردن مسؤلین و اختلاف‌افکنی دنبال کرده‌اند و برای پیشبرد آن، عمدتا کوشیده‌اند از جایگاه و نام رهبری نظام، بهره‌برداری ابزاری کنند.
در روزهایی که کشور به دلیل وجود خطر حمله نظامی مجدد آمریکا و اسرائیل بیش از پیش به وحدت و انسجام ملی نیاز دارد، گویی نمایندگان مجلس که اکثریت آنان از طیف تندروی سیاست هستند، بیشتر آتش بر هیزم مخالفان دولت می‌ریزند.
در مقابل صداهایی که از فاصله‌ای امن، از آن سوی مرزها، از جنگ و ویرانی سخن می‌گویند، در چنین شرایطی، سکوت روشنفکران دیگر قابل توجیه نیست. سکوت، بی‌طرفی نیست؛ کناره‌گیری از مسئولیت است.
مشکل اصلی در نگاه تُندروها به فرهنگ و جامعه، نوعی سندروم کنترل است، همان رویکردی که هر پدیده نو را تهدید می‌بیند و در برابرش دیوار می‌کشد. این همان خطای تاریخی است که از استالین تا امروز مدام تکرار شده، به تصور اینکه می‌توان جامعه را از بالا مهندسی کرد و انسان جدید آفرید. نتیجه همیشه یکسان بوده است؛ رکود فرهنگی، سرکوب خلاقیت و گسترش نافرمانی پنهان. در ایران نیز هرگاه سیاست رسمی درِ گفت‌وگو را بسته، جامعه راه خود را یافته؛ از موسیقی و اینترنت تا پوشش و سبک زندگی.
وزیر میراث فرهنگی دولت رئیسی گفت: شما وقتی با همدیگر گفت‌وگو می‌کنید، در گفت‌وگو سوءتفاهم‌ها برطرف می‌شود، افراد به همدیگر نزدیک می‌شوند، با هم دعوا نمی‌کنند و کار را به رسانه‌ها نمی‌کشانند. این کار در کشور انجام نمی‌شود. دلیلش را می‌دانید؟ خیلی‌ها نان‌شان در دعواها است. اگر گفت‌وگوی سازنده شکل بگیرد و دعواها کمتر شود بازار آن‌ها کساد می‌شود.
محمدصادق جوادی‌حصار گفت: برخی گروه‌ها وقتی کم می‌آورند زبان به درشت‌گویی و فحش و ناسزا می‌گشایند. حسین کنعانی‌مقدم نیز اظهار کرد: سکانس بعدی فحاشی در عرصه سیاسی گسترش خشونت در جامعه است.
در روزهایی که ایران با تهدیدات جدی منطقه‌ای مواجه است، شاهد یکی از نادرترین پدیده‌های اجتماعی-سیاسی هستیم، یکپارچگی مثال‌زدنی ملت ایران، فارغ از قومیت، دین، مذهب و گرایش‌های سیاسی، در حمایت از موجودیت کشور و دفاع از کیان ملی. جنگ دوازده‌روزه اخیر نه‌تنها عاملی برای تنش نبود، بلکه باعث تقویت پیوندهای ملی و روشن شدن خطوط مرز میان "ملت" و "اقلیت بی‌پروا" شد
