۱۹ مطلب
«ارتش عراق با چراغ سبز ابرقدرت‌های غرب و شرق و با تصور ضعف ایران و با ارتجاع منطقه، حمله به ایران را با هدف تجزیه ایران و سقوط نظام شروع کرد. هدف ابتدایی آن جداسازی خوزستان از ایران و هدف نهایی سقوط جمهوری اسلامی بود؛ چراکه بدون خوزستان و منابع انرژی آن کشور اداره نمی‌شد.»
محسن هاشمی رفسنجانی نوشت: ایران و آمریکا امروز در وضعیتی قرار گرفته‌اند که جنگ، قادر به حل نزاع آنها نیست و دیپلماسی کلاسیک هم توان پایان دادن به این چرخه جنگ و تفاهم را ندارد. آنچه طی دو دهه گذشته شکل گرفته یک چرخه خود تقویت شونده از بی‌اعتمادی، تحریم، فشار، پاسخ متقابل و بازتولید بحران است.
در حالی که ضربات مقتدرانه نیروهای مسلح، هیمنه پوشالی دشمن را در هم شکسته و رژیم صهیونیستی را در کابوس «ایران قدرتمند» فرو برده است، جریان واداده با نادیده گرفتن واقعیات میدان و تکرار راهبرد شکست‌خورده «مذاکره»، با ارائه یک «دوراهی خیالی»، در حال نسخه‌پیچی برای تسلیم در برابر دشمنی است که خود به استیصال رسیده است.
از این منظر توافق احتمالی صرفاً به‌معنای بهبود روابط تهران و واشنگتن نیست و می‌تواند، گره بزرگی را از مسیر تعامل اقتصادی ایران با جهان باز کند. حتی اگر روابط اقتصادی مستقیم ایران و آمریکا در کوتاه‌مدت گسترش نیابد، رفع موانع ناشی از تحریم‌های ثانویه می‌تواند، فرصت‌های تازه‌ای برای تجارت، سرمایه‌گذاری، انتقال فناوری و همکاری‌های مالی با سایر کشورها ایجاد کند.
محسن هاشمی موضوع فوت پدرشان را همچنان مبهم و غیرشفاف اعلام کرد.
اگر فرض کنیم سناریوی تحمیل جنگ ۱۲روزه با هدف شکل‌گیری شورش‌های داخلی محتمل است، این امر نشان می‌دهد که به زعم دشمن، یک جنگ دیگر می‌تواند پس از ایجاد بی‌ثباتی اجتماعی رخ دهد.
تصویر احوال‌پرسی و خوشامدگویی به فائزه هاشمی از سوی مسعود پزشکیان ثبت شد. رئیس جمهور ضمن خوش‌آمد به اعضای شورای مرکزی حزب ۳۰ ساله کارگزاران سازندگی ایران، دیدار با احزاب، جناح‌ها و جریان‌های سیاسی کشور را فرصتی مغتنم برای خود شمرد.
رئیس شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی، گفت: کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری نمی‌شوم.
این همدلی است که به مردم امید می‌دهد. مردم دوست دارند رهبران کاریزمای آنها اگر لازم بود ریسک خطر هم داشته باشند. اگر آنها، خودشان را در فضای امن قرار بدهند، طبیعی است که مردم از آنها ناراضی می‌شوند.
محسن هاشمی گفت: افرادی که معمولا به حضور معتدلین در کشور راضی نیستند، دنبال براندازی هستند و تمایل ندارند انتخابات درست شکل بگیرد؛ این افراد تمایلی به حضور نیروهای معتدل ندارند بلکه می‌خواهند تندرو‌ها باشند تا کشتی را سوراخ کنند و کشور را تضعیف کنند. علاوه بر آنها عده‌ای افراد با گرایش افراطی هستند و ادای حمایت از انقلاب اسلامی را درمی‌آورند، اما در عمل شبیه به همان افراد دسته اول هستند. این دو گروه در نهایت از پشت به هم می‌رسند.
