۳۱۷ مطلب
رهبران امارات متحدهی عربی با فهمی اشتباه از قدرت و نفوذ و با نوعی طمعورزی و آزمندی فرصتطلبانه، پیوند زنندهای با جریان افراطی و نژادپرست در اسرائیل و دنبالهها و حامیان آنان در ایالت متحده برقرار کردهاند و با اتکاء به قدرت نظامی آنها برای کسب مال و نفوذ، به شریفترین سنتهای عربی پشت کردهاند.
آن دسته از کسانی که از اصل جنگ و گسترش آن به زیربناهای اقتصادی کشور حمایت میکنند و از طریق مخالفت با مذاکره و دستیابی به توافق برای توقف آن، خواهان تدوام آن هستند، خود عاملان توسعهی بیکاری و گرانی و فقر و فلاکت در کشور هستند و ابراز نگرانیشان نسبت به وضعیت وخیم معیشت مردم، همچون اشک تمساح ریاکارانه و دروغین است!
چگونه است که سیدمحمود طالقانی از همین متن، مدارا و مهربانی و بخشندگی نسبت به مخلوقات خدا را برداشت میکند، اما آقای قاسمیان از آن حکم مرگ و اعدام چهرههای مخالف با سلیقه یا عقیدهاش را استنباط میکند؟
افرادی چون سعید لیلاز مدعیاند چون قذافی تجهیزات غنیسازی خود را تحویل آمریکا داد، عملاً سبب خلعسلاح لیبی شد و زمینهی حملهی نظامی آمریکا به آن کشور را فراهم کرد؛ حال آنکه قذافی به دلیل واگذاری تجهیزات غنیسازی خود مورد حمله قرار نگرفت، او در ماجرایی کاملاً مجزا و متفاوت قربانی شد.
واقعیت این است که که نیروهای حاکم بر آمریکا و اسرائیل در شرایط کنونی، جزو تندترین و افراطیترین موجودات تاریخ جوامع آنهایند و سیاستهای تندروانهی خود را در کمال بیرحمی و خونسردی دنبال میکنند.
وقتی جنگندههای مخوف آمریکایی بر فراز شهرهای ایران غرش میکنند و سبب قتل و جرح آنها میشود، گویی یک امر کاملاً عادی و طبیعی است و به زعم عدهای اصلاً نباید هراسید. وقتی شرم و حیا از معنا بیفتد، ژاژخایی هم به هنر تبدیل تبدیل میشود!
اینکه کیهان نیز مخالف «شعار رادیکال علیه مذاکره تحت عنوان انقلابیگری» شده است، هم خبر بسیار عجیبی است و هم خبر بسیار مهمی است!
واقعیت این است که به دلیل اظهارنظرهای متفرقه برخی صاحبمنصبان، مردم عادی هم نسبت به سیاست رسمی کشور گیج و سردرگم شدهاند و حتی درباره موضع واقعی ساختار قدرت نسبت به اصلِ مذاکره، آتشبس، توافق و حتی هدف غایی و نهایی جنگ نیز در ابهام و تردید به سر میبرند.
زیدآبادی در کانال تلگرامی خود نوشت اگر بجای تصمیم گیران کشور بود در مقابل لغو صفر تا صد تحریمها از غنیسازی چشم پوشی میکردم
تمام مشکلات امنیتی گریبانگیر اسرائیل ناشی از سیاستهای نتانیاهو و متحدان راست و افراطی اوست. به عمد هم این سیاستها را دنبال میکند تا زمینه را برای جنگهای بیپایان در تمام جبههها فراهم کند و بدین وسیله بقای سیاسی و کار و کاسبی خود را رونق دهد.
