تنگه هرمز بهعنوان آبراهی طبیعی به همراه ۱۵ تنگه استراتژیک یا حیاتی دیگر همواره مورد توجه روندهای حقوقی بودهاست. کنوانسیون حقوق دریاهای ۱۹۸۲ رژیم حقوقی «حق عبور ترانزیت» را برای تنگههای طبیعی وضع کرد. تاکنون نزدیک به ۱۷۰کشور به شمول ۶کشور از ۸کشور خلیجفارس این کنوانسیون را تصویب کردهاند.
عقبنشینی از تقابل دریایی و بازگشایی تنگه هرمز، نخستین محصول ملموس تکاپوی دیپلماتیک روزهای اخیر بود، اما این به معنای پایان کار نیست. در شرایطی که کاخ سفید تلاش میکند با سیگنالهای مثبت ترامپ درباره «احتمال بالای توافق»، دستاوردسازی رسانهای کند، سیاستمداران ایرانی با محتاطانه خواندن شرایط یادآوری میکنند که باز شدن مسیر کشتیرانی و توقف درگیریها در لبنان تنها گامهایی مقدماتی برای حفظ آتشبس است، نه خودِ توافق. امروز تحلیل خواهیم کرد که این تفاوت نگاه معنادار میان مقامات ایرانی و آمریکایی،…
وال استریت ژورنال: ایران به میانجیگران گفته است که همچنان تعداد کشتیهای مجاز به عبور از تنگه هرمز را محدود خواهد کرد و برای مدت باقیمانده از آتشبس عوارض دریافت خواهد کرد.
وضعیت تنگه هرمز، آبراهی که محل عبور حدود یکچهارم تجارت نفت جهان است، در پی جنگ تجاوزکارانه رژیم صهیونیستی و آمریکا علیه ایران، به یکی از محورهای اصلی مباحث بینالمللی تبدیل شده است.
دبیرکل سازمان ملل تأکید کرد: موضع سازمان ملل همچنان روشن است؛ ما خواستار احیای کامل حقوق و آزادیهای ناوبری بینالمللی در تنگه هرمز هستیم که باید از سوی همگان مورد احترام قرار گیرد.
متکی گفت: از حق ذاتی و غیرقابلانکار دفاع مشروع برای در هم کوبیدن هر متجاوری استفاده میکنیم. مطالبه غرامت و خسارتها در دو جنگ اخیر آمریکا و صهیونیستها را پیگیری میشود. همچنین کنترل تنگه هرمز در اختیار جمهوری اسلامی ایران بوده و کشتیها برای عبور و مرور امن و بهرهگیری از مدیریت ایران باید هزینههای آنها را بپردازند.