۵۳۱ مطلب
«گاهی تا سخن از خشم به میان میآید، عدهای فوراً سراغ تقسیمبندی میروند. خشمِ چه کسی؟ علیه چه کسی؟ برای چه چیزی؟ و بعد هم حکم صادر میکنند که اگر ما برحقیم، خشم ما هم حق است و اگر دیگری بر باطل است، خشم او نیز باطل. امااین سؤال ساده در میان این همه داوری گم میشودکه از کجا معلوم ما همیشه در جایگاه حق ایستادهایم؟»
تصاویری از صفوف متراکم مردم در اقامه نماز بر پیکر رهبر شهید و خانواده ایشان را می بینید.
اگر حاکمیت نتواند شکافهای اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی انباشتهشده را ترمیم کند، سرمایه اجتماعی ناشی از همبستگی در زمان جنگ نیز به سرعت از بین خواهد رفت.
۶۲.۳ درصد مردم از پذیرش آتشبس از سوی ایران حمایت کردهاند.
خطر بزرگ، که میتوان آن را «گسست زیرپوستی» نامید، دقیقا از نقطهای آغاز میشود که رسانههای رسمی، تنها یک چهره از این وطندوستی را به رسمیت میشناسند. وقتی تلویزیون تمام تمرکز خود را معطوف به حضور پرشکوه مردم در خیابان میکند و از کنار رنج خاموش گروه دیگر عبور میکند، احساس «نادیده گرفته شدن» در این اقشار حس میشود.
خبرگزاری رویترز تصاویری از تجمع شبانه در ایران همزمان با انتشار خبر توقف دوهفتهای جنگ منتشر کرد.
مسعود فراستی در یک برنامه تلویزیونی گفت: «فهمیدم اگر با مردم نباشی، هیچی نیستی…همه دانش، همه نقد، بدون این مردم باد هواست»
فرمانده انتظامی کل کشور، با بیان این که ۳۰ سارق، شرور و کسانی که میخواستند از فضا سو استفاده کنند به ضرب شلیک پلیس زمینگیر شدند، گفت: همچنان از مردم دعوت میکنم باز در میدانها باشند و با حضورشان به دشمنان پاسخ بدهند.
رئیس مجلس:این سرباز کوچکتان سه درخواست از شما دارد: خیابان، خیابان، خیابان.
