نماینده اسبق ایران در سازمان کنفرانس اسلامی گفت اغلب کشورها به دلیل نقش تعیین‌کننده قدرت‌های بزرگ در معادلات تجارت جهانی، نسبت به روابط خود با آنها حساس هستند و نمی‌توانند به‌سادگی از کشورهایی مانند آمریکا، انگلیس و آلمان فاصله بگیرند.
۴۳ مطلب
نماینده اسبق ایران در سازمان کنفرانس اسلامی گفت اغلب کشورها به دلیل نقش تعیین‌کننده قدرت‌های بزرگ در معادلات تجارت جهانی، نسبت به روابط خود با آنها حساس هستند و نمی‌توانند به‌سادگی از کشورهایی مانند آمریکا، انگلیس و آلمان فاصله بگیرند.
امضای یادداشت تفاهم اخیر میان تهران و واشنگتن، فراتر از یک توافق موقت، نشانه‌ای از پایان دورانِ اولویت بی‌چون‌وچرای اسرائیل در تصمیم‌گیری‌های کاخ سفید است. یک کارشناس مسائل خاورمیانه در بررسی می‌کند که چگونه هزینه‌های سنگین سیاست‌های تل‌آویو، سرانجام آمریکا را وادار کرد تا با پذیرش واقعیت‌های میدانی منطقه، به جای تکیه بر گزینه‌های نظامی، مسیر دیپلماسی و کاهش تنش را انتخاب کند.
اساس صلح بین 2 کشور از مدت ها پیش مورد تایید ایران بوده و خواهد بود. اما این که چرا این موضوع توسط روسیه انجام نشد و چرا روسیه این 2 کشور را دعوت نکرده تا مذاکره و توافق را شکل دهد و نان این توافق را به جیب خود بگذارد، جای پرسش دارد. به نظر می رسد پوتین هیچ عجله ای برای اجرای نمایش حمایت از صلح این 2 کشور ندارد. با این که به لحاظ تاریخی این دو کشور بخشی از منظومه اتحاد جماهیر شوروی بوده اند و همچنان زبان محاوره در بخشهایی از آنها روسی است و در جلسات و مذاکرات هم استفاده می شود. اما چرا پوتین…
این گفت‌وگو به دنبال پاسخی به این پرسش است که آیا محمدجواد ظریف به عنوان پلی میان مطالبات جامعه و محدودیت‌های قدرت برای رسیدن به درک متقابل عمل می‌کند حتی اگر این وسط، تندروهایی از دو طرف را خوش نیاید و بخواهند با برچسب «ماله‌کش» یا «خائن» او را در ترویج میانه‌روی خنثی کنند؟
صباح زنگنه گفت: اینکه امارات خودش را به آب و آتش بزند، به آفریقا برود، به افغانستان برود، به کشور‌های مختلف برود، این‌ها می‌تواند ناشی از یک احساس نگرانی و ضعف توانایی‌ها تلقی شود. باید در کنار ایران بتواند احساس آرامش کند و زمینه‌های توسعه روابط و همکاری‌ها را به‌عنوان یک دستور دائمی قرار دهد.
صباح زنگنه گفت: برداشت من این است که الان فرصت چهارساله‌ای در اختیار هر دو طرف است. بحران‌های منطقه هم حقیقتا به مرحله اشباع رسیده‌اند. چه بحران‌های سوریه، چه یمن، چه بحرین، چه لبنان و چه عراق. این‌ها مهم‌ترین بحران‌های منطقه است که هم عربستان نقش داشته به نحوی از انحا و هم جمهوری اسلامی ایران. به نظر می‌آید هر دو کشور به این درک مشترک باید رسیده باشند که هزینه‌مندکردن طرف مقابل بی‌نتیجه است.
استراتژی آمریکا در منطقه حفظ امنیت مطلق اسرائیل است، لذا سعی می‌کنند به هیچ نیروی غیروابسته به آمریکا در آنجا اجازه حضور ندهند. یعنی اولویت امنیت مطلق اسرائیل بر همه استراتژی‌ها و همه منافع یک و دوجانبه آمریکا در این منطقه. این آثار وسیع‌تر انعکاس منفی در روابط عراق با آمریکا هم خواهد داشت.
صباح زنگنه تحلیلگر روابط بین‌الملل در یادداشتی نوشت: روند بحران سیاسی و اقتصادی لبنان قبل از انفجار بندر بیروت هم وجود داشت که این انفجار آن را تشدید کرد و انتظاراتی را میان مردم ایجاد کرده تا تغییراتی حاصل شود و در این راستا استعفا‌هایی هم از‌جمله استعفای حسن دیاب، نخست‌وزیر لبنان، صورت گرفت؛ اما باید دید این روند تا کجا ادامه خواهد داشت.
یک تحلیلگر مسائل کشور‌های عربی معتقد است: «امارات به نوعی درحال رها کردن عربستان بدون پشتیبان و متحد منطقه‌ای در یمن است. این نکته مهمی است که مورد توجه ایران هم قرار گرفته و امارات را تشویق می‌کنند که این رفتار تداوم یابد و اجازه دهد مردم یمن خودشان سرنوشتشان را تعیین کنند.»
«هدف دیگر آمریکا از این حملات ایجاد رعب و وحشت میان مقامات عراقی است. هنوز نخست وزیر انتخاب نشده است، از حالا فشار می‌آورند که چهره‌ای که مورد تائید آمریکا و انگلیس است، معرفی شود. با این حمله تلاش می‌کنند به گروه‌های سیاسی پیام دهند تا از انتخاب یک سیاستمدار قوی و مستقل دست بردارند و تسلیم خواسته‌های آمریکا و انگلیس در حاکمیت عراق شوند.»
