سهراب در استقلال؛ با دست بسته، بدون سرباز
بزرگترین فرصت دوران مربیگری سهراب بختیاریزاده بالاخره از راه رسید، اما نه با شرایطی که برایش برنامهریزی کرده بود.
سهراب بختیاریزاده این روزها بیشتر از همیشه در خودش فرو رفته است. در تمرینات استقلال کمتر نشانی از خنده یا رضایت روی چهره او دیده میشود. سرمربیای که خوب میداند سختترین قمار دوران کاریاش را پذیرفته است.
سهراب همیشه آرزو داشت یکبار از ابتدای فصل سرمربی استقلال باشد، تیمش را خودش ببندد و با تفکرات خودش وارد مسابقات شود. حالا این فرصت بزرگ به او رسیده اما شرایط دقیقاً برخلاف چیزی است که انتظارش را داشت.
بازگشت محمد خلیفه و بهرام گودرزی به آلومینیوم اراک، ضربه بزرگی به برنامههای استقلال بود. این اتفاق عملاً نشان داد پنجره نقلوانتقالاتی استقلال فعلاً باز نخواهد شد و خبری از تقویت تیم در آستانه شروع لیگ نیست موضوعی که مشخص است رضایت سهراب را به همراه ندارد.
در مقایسه با سایر مدعیان، استقلال هم از نظر تعداد مهره و هم از نظر جذب بازیکن عقب مانده است. تقریباً همه رقبای آبیها ترکیب خود را تقویت کردهاند اما استقلال همچنان با همان محدودیتها وارد فصل جدید میشود.
با این حال، بختیاریزاده برای ادامه فصل یک نقشه مشخص دارد. هدف او این است که استقلال با همین شرایط تا پایان نیمفصل در جمع چهار تیم نخست جدول باقی بماند آن هم با فاصله امتیازی کم نسبت به صدر تا در صورت باز شدن پنجره نقلوانتقالاتی در زمستان، باشگاه بتواند بازیکنان مورد نیاز را جذب کند و در نیمفصل دوم عقبماندگی امتیازی را جبران کند.
اما سؤال اصلی اینجاست آیا استقلال با این شرایط میتواند تا نیمفصل در جمع مدعیان باقی بماند؟ و مهمتر از آن، آیا فاصله امتیازی با رقبا آنقدر کم خواهد بود که در نیمفصل دوم قابل جبران باشد؟
پاسخ این سؤال، شاید سرنوشت بزرگترین فرصت مربیگری سهراب بختیاریزاده را مشخص کند.
