محمدتقی فاضل میبدی در گفتگو با فرارو مطرح کرد:
مردم زیر بمباران باشند، مسئولان در دل کوه؟ / کسانی که بر طبل جنگ میکوبند، چرا میخواهند در دل کوهها پنهان شوند؟
یک استاد دانشگاه و حوزه علمیه معتقد است در در واکنش به طرح «شهرهای حکمرانی» میگوید در روزهایی که مردم با تورم و مشکلات معیشتی دستوپنجه نرم میکنند، طرح ایدههایی مانند ساخت مخفیگاه امن برای مدیران تنها باعث تشدید بیاعتمادی میشود.
فرارو- ایده جنجالی و حاشیهساز ساخت «شهرهای حکمرانی» در دل کوهها برای استقرار مدیران کشور، با موج گستردهای از واکنشهای انتقادی مواجه شد.برخی از موافقان، این طرح را از الزامات پدافند غیرعامل و مدیریت بحران ارزیابی میکنند و بسیاری از کارشناسان و منتقدان بر این باورند که طرح چنین مسائلی تبعات اجتماعی سنگینی در پی دارد.
به گزارش فرارو، منتقدان بر این باورند که در شرایطی که جامعه زیر بار فشار تورم، چالشهای معیشتی و نگرانیهای فزاینده قرار دارد، سخن گفتن از احداث پناهگاههای ویژه و اختصاصی برای مسئولان، بیش از آنکه برای کشور امنیتآفرین باشد، احساس تبعیض، نابرابری و بیاعتمادی تشدید میکند.
محمدتقی فاضل میبدی، عضو مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم و استاد دانشکده مفید، در گفتوگو با فرارو عنوان کرد که طرح چنین پیشنهادهای نسنجیدهای نهتنها هیچگونه کمکی به ارتقای ضریب امنیت ملی نمیکند، بلکه به شکلی اجتنابناپذیر این پرسش بنیادین را در ذهن افکار عمومی بیدار میسازد که «اگر قرار است کشور درگیر جنگ و بحران شود، به چه دلیلی مردم عادی باید در معرض خطرات جانی و مالی بمانند، اما مسئولان در پناهگاههای امن کوهستانی مستقر شوند؟»
این حرفها نه امنیت میآورد، نه عقلانیت
محمدتقی فاضل میبدی در واکنش به این پیشنهاد جنجالی تصریح کرد: «متأسفانه برخی افراد به دلیل عدم شناخت دقیق شرایط، ادعاهایی را در فضای عمومی مطرح میکنند که بهطور همزمان، هم باعث تأسف و ناراحتی جامعه میشود و هم جنبهای مضحک به خود میگیرد.»
وی در ادامه با تشریح ابعاد غیرمنطقی این طرح افزود: «شخصی که پیشنهاد میدهد در وضعیت ملتهب اجتماعی، اقتصادی و سیاسی کنونی، بودجه و توان کشور را صرف ساخت مکانهای امن کوهستانی برای مسئولان کنیم، مشخصاً درک صحیحی از مفهوم واقعی امنیت، محدودیتهای بودجهای و حتی مصالح کلان ملی ندارد.»
این استاد حوزه علمیه تأکید کرد: «امنیت ملی هیچگاه صرفاً با احداث سازههای فیزیکی غولپیکر برای حفاظت از جان مدیران تأمین و تضمین نمیشود. باید بپذیریم که مهمترین و راهبردیترین سرمایه هر کشوری در زمان وقوع بحرانها، اعتماد عمومی آحاد جامعه است؛ سرمایهای ارزشمند که با طرح ایدههایی از این دست، در معرض آسیبهای جبرانناپذیری قرار میگیرد.»
فاضل میبدی با اشاره به شرایط سخت جامعه خاطرنشان کرد: «هنگامی که مردم بهطور روزمره با انواع مشکلات اقتصادی و تنگناهای معیشتی دستوپنجه نرم میکنند، رسانهای کردن پروژههایی که این تصور ذهنی را ایجاد کند که مسئولان برای حفظ جان خود مسیرها و پناهگاههای جداگانهای تدارک دیدهاند، بههیچوجه پیام مناسب و همبستگیبخشی به جامعه مخابره نمیکند.»
نمایندهای که اضطراب تولید میکند، چه دستاوردی برای مردم دارد؟
فاضل میبدی در بخش دیگری از این گفتوگو، با انتقادی صریح از عملکرد و رویکرد برخی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی اظهار داشت: «برخی آقایانی که به مجلس راه یافتهاند، نهتنها بازدهی صفر دارند، بلکه باعث ایجاد اضطراب برای آحاد مردم میشوند.»
وی در همین راستا پیشنهاد داد: «اتفاقاً دستگاه قضایی باید با این نوع رفتارهای تنشزا برخورد قانونی داشته باشد و افرادی را که با سخنان خود امنیت روانی جامعه را مخدوش میکنند، مورد بازخواست و پیگرد قرار دهد.»
این فعال سیاسی اصلاحطلب تصریح کرد: «مسئولان اجرایی و نمایندگان مجلس باید به این درک برسند که هر کلمه و جملهای که از تریبونهای رسمی نظام بیان میشود، صرفاً یک اظهارنظر شخصی و ساده تلقی نمیگردد. این سخنان میتواند بهسرعت بر افکار عمومی، احساس امنیت روانی جامعه و حتی بازتابهای دیپلماتیک و بینالمللی تأثیر مستقیم بگذارد.»
وی افزود: «به همین دلیل روشن، بیان سخنان نسنجیده و فاقد پشتوانه کارشناسی در شرایط حساس کنونی، نهتنها گرهی از مشکلات مدیریتی کشور باز نمیکند، بلکه صرفاً بر حجم نگرانیها و دغدغههای عمومی میافزاید.»
چرا بر طبل جنگ میکوبند؟
این مدرس دانشگاه با کالبدشکافی شرایط حساس سیاست داخلی و خارجی ایران تأکید کرد: «وضعیت کنونی سیاست داخلی و معادلات خارجی کشور بهاندازهای ملتهب و پیچیده است که مطرح کردن این قبیل ادعاهای حاشیهای، هیچگونه دستاوردی جز تزریق اضطراب و نگرانی به افکار عمومی به همراه ندارد.»
وی ادامه داد: «هرچند کاملاً مشهود است که این نوع سخنان در سطح جامعه واکنشبرانگیز شده و موجی از انتقادات را به دنبال دارد، اما از منظر کارشناسی حتی ارزش بررسی و تحلیل جدی را نیز دارا نیست. متأسفانه در روزهای اخیر شاهد هستیم برخی از نمایندگان که صرفاً به دنبال دیده شدن و جلب توجه رسانهای هستند، چنین مواضعی اتخاذ میکنند.»
فاضل میبدی با اشاره به تناقضات رفتاری این طیف از سیاستمداران گفت: «عمده این افرادی که تمایل دارند بهسرعت در صدر اخبار قرار گیرند، همان کسانی هستند که همواره بر طبل "نه سازش، نه مذاکره" میکوبند و ادبیاتی جنگطلبانه دارند. من واقعاً درک نمیکنم آقایانی که اینگونه به دنبال جنگ و جهاد هستند، به چه دلیلی خودشان قصد دارند در زمان بروز خطر در اعماق کوهها پنهان شوند؟»
وی در پایان این بخش افزود: «اگر واقعاً به شعارهای خود باور دارند، باید خود این افراد نیز در بحبوحه جنگ در خط مقدم و در میان مردم عادی حضور داشته باشند. میان سر دادن شعارهای تند و آتشین درباره جنگ از یک سو، و ارائه پیشنهاد برای ساخت پناهگاههای امن کوهستانی ویژه مدیران از سوی دیگر، تناقضی بسیار آشکار و غیرقابلتوجیه وجود دارد.»
اقتصاد زیر فشار است
این مدرس حوزه علمیه در بخش پایانی سخنان خود با انتقاد از رویکرد تریبونهای رسمی و رسانههای جریان خاص بیان کرد: «متأسفانه سازمان صداوسیما نیز گرفتار همین وضعیت آسیبزا شده است. اکثریت افرادی که در این رسانه تریبونهای وسیع در اختیار دارند و با صدای بلند سخن میگویند، از مطالعه و دانش کافی برای تحلیل شرایط بیبهرهاند.»
وی با یادآوری شرایط دشوار اقتصادی تأکید کرد: «امروز اقتصاد کشور تحت شدیدترین فشارها قرار دارد و تورم روندی صعودی و نگرانکننده به خود گرفته است. آیا منطقی است که در چنین شرایطی به مردم جامعه بگوییم شما زیر سایه تهدید و بمباران بمانید، اما ما مدیران به کوههای امن پناه ببریم؟»
فاضل میبدی به مسئولان هشدار داد: «ضرورت دارد که افراد صاحبمنصب بهگونهای سخن نگویند که مواضعشان هم به خوراک تبلیغاتی رسانههای خارجی تبدیل شود، هم باعث رنجش و عصبانیت مردم گردد و هم در نهایت، جایگاه و اعتبار خودشان را زیر سؤال ببرد.»
وی در پایان خاطرنشان کرد: «امروز کشور ما بیش از هر زمان دیگری به آرامش روانی، تصمیمگیریهای خردمندانه، سنجیده و سخنان مسئولانه مقامات نیازمند است. در شرایطی که جامعه هر روز با مشکلات کمرشکن اقتصادی، کاهش چشمگیر قدرت خرید و نگرانیهای متعدد اجتماعی روبهرو است، اولویت اول و آخر مسئولان باید ترمیم و تقویت اعتماد عمومی باشد. امنیت پایدار، پیش از آنکه در دل کوهها ساخته شود، در بطن جامعه و با همراهی مردم شکل میگیرد.»
