ضربه جنگ به بازار کار
نرخ بیکاری در بهار ۱۴۰۵، به ۹.۱ درصد رسید که بالاترین سطح از تابستان ۱۴۰۱ است. نااطمینانیهای اقتصادی، جنگ، تعدیلهای گسترده نیروی کار، محدودیتهای اینترنتی و آسیب به برخی زیرساختها و کارخانهها مهمترین عوامل افزایش نرخ بیکاری در سه ماه نخست سال هستند
بازار کار ایران در بهار۱۴۰۵ یکی از سختترین فصلهای خود در سالهای اخیر را تجربه کرد. تازهترین آمارهای مرکز آمار نشان میدهد تعداد شاغلان کشور نسبت به بهار سال گذشته حدود ۴۵۰هزار نفر کاهش یافته، نرخ بیکاری با رشد ۱.۸واحد درصدی به ۹.۱درصد رسیده و به بالاترین سطح چهار سال اخیر صعود کرده است.
به گزارش دنیای اقتصاد، همزمان، نرخ مشارکت اقتصادی نیز از ۴۱.۲درصد به ۴۰.۷درصد کاهش یافته؛ موضوعی که از ناامیدی بخشی از نیروی کار و خروج آنها از بازار اشتغال حکایت دارد.
از بهار ۱۴۰۴ تا بهار ۱۴۰۵، جمعیت افراد غیرشاغل در سن کار، بیش از یکمیلیون و ۳۰۰ هزار نفر افزایش یافته و به نزدیکی ۴۲میلیون نفر رسیده است. به نظر میرسد که ضعف بازار کار در بهار ۱۴۰۵، در پی نااطمینانیهای اقتصادی، جنگ، تعدیلهای گسترده نیروی کار، محدودیتهای اینترنتی و آسیب به برخی زیرساختها و کارخانهها رخ داده باشد.
طبق آمارهای منتشرشده، نرخ بیکاری در بهار۱۴۰۵ با رشد ۱.۸واحد درصدی نسبت به بهار ۱۴۰۴، به رقم ۹.۱درصدی رسیده است. نرخ بیکاری طی چهار سال اخیر، معمولا در سطوح زیر ۹درصد قرار داشت. اگرچه طی سالهای اخیر، نرخ بیکاری روندی کاهشی را طی کرده است، اما از نظر کارشناسان، فراتر از نرخ بیکاری، کیفیت مشاغل شاهد افت چشمگیری شده است.
طبق تحلیل اقتصاددانان کار، بحران اصلی بازار کار ایران نه نرخ بیکاری، بلکه نبود «کار شایسته» است؛ شغلی که بتواند زندگی آبرومندانهای برای خانوار فراهم کند. در حال حاضر، بسیاری از شاغلان با وجود چند شیفت کاری، توان تامین هزینههای زندگی را ندارند.
همچنین بسیاری از افرادی که پیشتر در مشاغل تخصصی فعالیت میکردند، امروز به رانندگی در تاکسیهای اینترنتی یا دستفروشی روی آوردهاند که نشاندهنده تنزل کیفیت اشتغال است. رشد تورم، کاهش فرصتهای شغلی رسمی و گسترش اقتصاد پلتفرمی، بازار کار ایران را به سمت مشاغل غیررسمی سوق داده است.
این روند بیشترین آسیب را به جوانان، زنان و فارغالتحصیلان دانشگاهی وارد کرده است. افزایش شمار جوانانی که نه شاغلند، نه تحصیل میکنند و نه مهارت میآموزند، همراه با کاهش قدرت خرید، نااطمینانی اقتصادی و افزایش میل به مهاجرت، نشان میدهد بحران بازار کار ایران بیش از آنکه بحران کمبود شغل باشد، بحران کاهش کیفیت و پایداری اشتغال است.
با وجود روند کاهشی نرخ بیکاری در فصلهای گذشته، بروز جنگ باعث آسیب به زیرساختها، تعدیلهای گسترده نیروی کار و کاهش فعالیت مراکز صنعتی شد. همین امر به افزایش نرخ بیکاری به سطح ۹.۱درصدی انجامید؛ نرخی که بالاترین سطح از تابستان ۱۴۰۱ محسوب میشود.
بررسی دادهها نشان میدهد تعداد جمعیت غیرشاغل در سن کار طی سالهای اخیر روندی صعودی داشته است. در ابتدای سال ۱۴۰۰ تعداد افراد غیرشاغل در سن کار، حدود ۳۹میلیون نفر به ثبت رسیده بود. با گذشت پنج سال، تعداد این افراد به نزدیکی ۴۲میلیون نفر رسیده است. روند افزایشی جمعیت غیرفعال در سن کار نشان میدهد که طی سالهای اخیر افراد بیشتری از بازار کار خارج شده یا اساسا وارد آن نشدهاند.
طبق آمارها، در فصل بهار امسال بیش از ۴۵۰هزار فرصت شغلی از بین رفته است. این افت بهدلیل کاهش تعداد افراد شاغل در بخش صنعت رخ داد. در این فصل، نزدیک به ۶۳۰هزار نفر از افراد شاغل در بخش صنعت، شغل خود را از دست دادهاند. با این حال، در این دوره حدود ۶۹هزار نفر به تعداد شاغلان بخش کشاورزی و ۱۱۱هزار نفر به شاغلان بخش خدمات افزوده شد.
