معضل بحرانی پسماندهای جنگ/ ۲۰۰هزار کامیون نیاز است
عضو شورای راهبردی سازمان حفاظت محیطزیست گفت: در روند جنگ تحمیلی سوم هزاران واحد مسکونی تخریب و حدود ۱۰ میلیون تن نخاله ساختمانی ایجاد شد که با نخالههای معمولی فرق دارند، علاوه بر این جابجایی این حجم پسماند به حدود ۲۰۰ هزار کامیون نیاز داریم.
ابوعلی گلزاری، عضو شورای راهبردی سازمان حفاظت محیطزیست، اظهار کرد: یک سری بحرانهای محیط زیستی از جمله آلودگی آب، هوا، خاک و مدیریت پسماند را در ایران داریم که بعد از جنگ این بحرانها در کشور تشدید شدهاند و ما برای ادامه و بازسازی نیاز به یک نگاه متفاوتتری داریم چون مسیری که قبلا آمده بودیم مسیر درستی حداقل در بازسازی نبوده است.
به گزارش ایرنا، وی افزود: یعنی بازسازی برگشت به گذشته نیست در بازسازی قرار است که توسعه و محیط زیست را کنار هم داشته باشیم تجربهای که در دنیا بوده، بعد از جنگها محیط زیست یادشان رفت و توسعه را مد نظر قرار دادند، تجربهای که در آلمان و ژاپن و بعضی از کشورهای دیگر بوده و بعد از یک دوره متوجه شدند که مسیر اشتباه است و شروع به اصلاح آن کردند.
گلزاری ادامه داد: فجایعی مانند میناماتا در ژاپن یا آلوده شدن رود راین در آلمان را داشتیم و این دقیقاً باعث شد که قوانین سختگیرانه محیط زیستی وضع کنند، به همین علت اگر ما هم همان مسیری که دنیا بعد از جنگها پیش رفته بودند را پیش بگیریم، نابرابریهای اجتماعی، آسیبهای اجتماعی و کم بازده بودن مسائل اقتصادی و از بین رفتن بیشتر محیط زیست را خواهیم داشت.
وی گفت: به عنوان مثال اگر مدرسهای تخریب شده و میخواهیم آنرا بازسازی کنیم بهتر است که مدرسه سبز باشد، یا بیمارستان تخریب شده را سبز و محیط زیستی بازسازی کنیم، باید بتوانیم در کنار توسعهای که قرار است بعد از جنگ اتفاق بیفتد، محیط زیست را هم در اولویت قرار دهیم.
عضو شورای راهبردی سازمان حفاظت محیطزیست افزود: در روند جنگ تحمیلی سوم، هزاران واحد مسکونی تخریب و حدود ۱۰ میلیون تن نخاله ساختمانی که با نخالههای ساختمانی معمولی فرق دارد ایجاد شد، میزان زیادی از این پسماندها به مواد شیمیایی و انواع روغنها آلوده هستند که قطعا نگاه ویژهای را میطلبد، همین حالا برای انتقال این حجم پسماند ساختمانی حدود ۲۰۰ هزار کامیون نیاز داریم.
وی گفت: اگر میخواهیم در ایران به سمت توسعه برگردیم باید بتوانیم مقوله محیط زیست را در اولویت قرار دهیم تا به معنای واقعی توسعه پایدار را داشته باشیم، مطمئناً روز به روز این فجایعی که قبلا بوده و آسیبهایی مانند آلودگی آب، خاک و هوا بر سلامتی انسانها میگذاشت را در آینده نداشته باشیم، میطلبد که تعاملات اجتماعی و بینالمللی زیادی داشته باشیم و بتوانیم از نخبگان محیط زیستی خود استفاده کنیم.
