سی ان ان: اشتیاق ترامپ برای جلب توجه، امیدها به توافق با ایران را به خطر میاندازد
سی ان ان گزارش داد: رسانههای اجتماعی و ترامپ برای یکدیگر ساخته شدهاند. او از آن برای تسلط بر روان ملی آمریکا که بیش از یک دهه طول کشیده است، استفاده کرد. و او هیچ محدودیتی در استفاده از آن، روز یا شب، نشان نمیدهد. شما میتوانید برنامههای رسانههای اجتماعی را حذف کنید. اما هر پست حقیقت اجتماعی به هر حال فوراً توسط رسانههای جهانی منتقل میشود.
فرارو- دونالد ترامپ روزها را صرف مذاکره صلح در ایران با خودش کرده است.
به گزارش فرارو، سی ان ان در گزارشی نوشت: رئیس جمهور تمام ترفندهای موجود در کتاب راهنمای کارآفرینی خود "هنر معامله" را به کار گرفته است تا بتواند اهرم فشار ایجاد کند، سناریوهای پایان بازی را تغییر دهد و ایران را مجبور به تسلیم کند.
اما به نظر میرسد سیل بیوقفه پیامهای آنلاین و نقل قولهای او به خبرنگارانی که او را در لیست تماسهای سریع خود دارند، یکی از قوانین بزرگ او را نادیده میگیرد.
ترامپ در کتاب سال ۱۹۸۷ خود که معاملهگری و خودش را ستایش میکرد، نوشت: "بدترین کاری که میتوانید در یک معامله انجام دهید این است که ناامیدانه به نظر برسید که به آن برسید."
فرمانده کل قوا پیش از مذاکرات احتمالی در پاکستان بین مذاکرهکنندگان ارشد ایالات متحده و ایران در روزهای آینده، در معرض خطر افتادن در همان دام است.
او نمیتواند از صحبت در مورد احتمال توافق دست بردارد. اما از آنجایی که او با رهبران ایران سر میز مذاکره نیست، ممکن است چشماندازها را بدتر کند.
اواخر هفته گذشته، او در Truth Social اعلام کرد که این کار قبلاً انجام شده است و ادعا کرد که ایران با هر خواسته ایالات متحده در مورد تحویل ذخایر هستهای، باز کردن تنگه هرمز و توقف حمایت از گروههای تروریستی موافقت کرده است.
وقتی تهران عقبنشینی کرد، تهدیدهای او مبنی بر ارسال «مقدار زیادی بمب» در صورت عدم موافقت با شرایط ایالات متحده، باعث شد که او بیشتر به دنبال یک توافق باشد.
اغلب، مانند مورد تنگه هرمز، اظهارات ترامپ اعتبار او را تضعیف میکند زیرا به وضوح نادرست هستند. جریان مداوم اطلاعات متناقض همچنین این تصور را تقویت میکند که او هیچ استراتژی ندارد و آن را پنهان میکند - انتقادی مداوم از سوی کارشناسان سیاست خارجی در طول جنگ.
و او به سختی چهرهای بیتفاوت به مذاکرهکنندگان ایران - یا قدرتهای واقعی پشت سر آنها در تهران - که برخلاف ترامپ، در سایه و ساکت هستند، نشان میدهد.
در حالی که به یاد آوردن اینکه حالت عادی چگونه بود، دشوار است، روسای جمهور معمولاً قبل از مذاکرات حساس چنین رفتاری ندارند. رونالد ریگان هرگز برای نشستهایش با میخائیل گورباچف، رهبر شوروی، با پخش گسترده اخبار توافقات در شبکههای تلویزیونی دهه ۱۹۸۰، حتی قبل از ملاقات آنها، خود را برای این نشستها آماده نمیکرد.
پس چرا ترامپ اینگونه رفتار میکند؟ و آیا نیاز او به پیشبرد مداوم روایتها، خطر از بین رفتن مذاکرات را به همراه دارد؟
قدرت رسانههای اجتماعی
ترامپ در دوره اول ریاست جمهوری خود مشاهده کرد که یک توییت به او قدرت خارقالعادهای میدهد تا رسانهها را دور بزند و با جهان صحبت کند. او گفت: «من قبلاً آن را تماشا میکردم. وقتی یک زیبایی را منتشر میکردم، مثل یک موشک بود.»
بنابراین، رئیس جمهور این دستگاه کوچک را که همیشه در دست هر شهروند است، منبع قدرت باورنکردنی میداند. او نیازی به برگزاری کنفرانس خبری برای صحبت با جهان ندارد. او فقط میتواند پست بگذارد. این باید اولین جنگی باشد که توسط رسانههای اجتماعی انجام میشود: ترامپ نتایج حملات هوایی را اعلام کرده، هشدار داده است که تمدن ایران ممکن است «بمیرد» و صلح را به صورت آنلاین اعلام کرده است.
رسانههای اجتماعی و ترامپ برای یکدیگر ساخته شدهاند. او از آن برای تسلط بر روان ملی آمریکا که بیش از یک دهه طول کشیده است، استفاده کرد. و او هیچ محدودیتی در استفاده از آن، روز یا شب، نشان نمیدهد. شما میتوانید برنامههای رسانههای اجتماعی را حذف کنید. اما هر پست حقیقت اجتماعی به هر حال فوراً توسط رسانههای جهانی منتقل میشود.
در «هنر معامله»، مردی که بیهیچ عذرخواهی میخواهد همیشه در مرکز ماجرا باشد، اذعان میکند که آنچه او را به حرکت درمیآورد، بیشتر تلاش برای رسیدن به یک معامله است تا آنچه واقعاً در آن نهفته است.
و دیپلماسی برای ترامپ به سختی یک فرآیند پشت پرده و زمزمهوار است. نشستهای او با کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی، نتیجه چندانی نداشت، اما ترامپ را در کانون توجه جهانی قرار داد. استقبال باشکوه او از ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه در سال گذشته - نمایشی از جتهای جنگنده پارک شده و فرشهای قرمز - شکستی در پایان دادن به جنگ در اوکراین بود. اما این برای یک فرصت عالی برای عکس گرفتن بود.
مذاکرات پیشنهادی این هفته در اسلام آباد فاقد یک عنصر کلیدی از دستورالعمل صلح ترامپ است: او آنجا نخواهد بود. این ممکن است به دلایل پروتکل باشد، زیرا مذاکرهکنندگان ایران بسیار پایینتر از سطح سران دولت خواهند بود، یا ممکن است به دلایل امنیتی باشد. با این حال، ترامپ هفته گذشته به خبرنگاران گفت که اگر توافقی امضا شود، «ممکن است برود».
دستیاران هشدار میدهند که مواضع ترامپ برای مذاکرات مضر است
اما دستیابی به توافق همچنان دور از دسترس است - در مذاکراتی که هیچ کس نمیتواند مطمئن باشد که پس از یک آخر هفته تنش در خاورمیانه به دست خواهد آمد.
با وجود همه سرسختیهای ترامپ، ایران نیز در این رویارویی از نفوذ زیادی برخوردار است. امتناع این کشور از اجازه دادن به کشتیرانی تجاری از طریق تنگه هرمز به آن اجازه داده است تا اقتصاد جهانی را گروگان بگیرد و بعید است که به راحتی تسلیم شود.
و حتی با توجه به استانداردهای اکثر مذاکرات صلح، بیاعتمادی عمیق و غیرسازنده بین طرفین است. نزدیک به 50 سال درگیری تلخ شامل حملات تروریستی به آمریکاییها و سرنگونی یک هواپیمای مسافربری غیرنظامی ایران توسط یک ناو جنگی آمریکایی بوده است. ترامپ در دوره اول ریاست جمهوری خود، فرمانده نظامی ایران را ترور کرد و سال گذشته نیروگاههای هستهای آن را بمباران کرد.
ممکن است شیطنتهای ترامپ در رسانههای اجتماعی فقط اوضاع را بدتر کند.
برخی از مقامات ترامپ به طور خصوصی به آلاینا ترین و کوین لیپتاک از سیانان اذعان کردند که اظهارنظرهای عمومی او برای مذاکرات مضر بوده است و به آن حس بیاعتمادی عمیق قبلی اشاره کردند. ادعاهای دروغین رئیس جمهور در هفته گذشته مبنی بر اینکه ایران تقریباً با تمام خواستههای ایالات متحده - از جمله تحویل اورانیوم غنیشده - موافقت کرده است، مورد استقبال مذاکرهکنندگانی که در داخل کشور در وضعیت شکنندهای قرار دارند، قرار نگرفت.
این حس که ترامپ ممکن است مانع آرزوهای خود شود، توسط مقالهای در وال استریت ژورنال در آخر هفته نیز مطرح شد. این روزنامه گفت که او از اتاقی که دستیاران در حال دریافت بهروزرسانیها در مورد نجات جسورانه یک خلبان آمریکایی در ایران بودند، دور نگه داشته شد، زیرا "آنها معتقد بودند که بیصبری او مفید نخواهد بود."
مذاکرات صلح، به ویژه مواردی که شامل مسائل پیچیده غنیسازی، سانتریفیوژها و نظارت است، بسیار حساس هستند. آنها اغلب نیاز به ارتباط پنهانی و ماهها یا حتی سالها بحث دارند. هر طرف باید احساس کند که برای عبور از خط قرمز، ادعای بیگناهی کرده است.
قلدری به ندرت جواب میدهد. صحبت کردن در مورد این روند در رسانههای اجتماعی، کار را حتی سختتر میکند. ترامپ روز دوشنبه گفت که بعید است آتشبس با ایران را که قرار است این هفته منقضی شود، تمدید کند. این ممکن است تلاشی برای ایجاد تنش بوده باشد، اما همچنین این خطر را داشت که به طرف ایرانی بهانهای برای عدم حضور بدهد. با این حال، با توجه به سابقهی بهشدت متغیر ترامپ در رسانههای اجتماعی، او ممکن است در پست بعدی خود کاملاً برعکس این را منتشر کند.
محمد باقر قالیباف، مذاکرهکننده و رئیس مجلس ایران، هنوز هم روشهای ترامپ را مورد انتقاد قرار میدهد. او در پستی در X، رئیس جمهور را متهم کرد که به دنبال «تبدیل این میز مذاکره (در تخیل خود) به میز تسلیم یا توجیه جنگطلبی مجدد» است.
اما اگر «هنر معامله» جواب دهد و به نحوی، ترامپ به تهدید ایران برای بقیه جهان پایان دهد، او به پیروزیای دست خواهد یافت که هیچ رئیس جمهور مدرن دیگری نتوانسته است. یک چیز قطعی است: او اولین کسی خواهد بود که این موضوع را به جهان اعلام میکند.