شاگردی در مکتب خرازی؛ روایت ۴۳ سال همراهی و خاطره
دکتر خرازی به همراه همسرش که از کمالات ایشان زیاد شنیده بودم شهید شدند و حقش هم همین بود که در بستر نمیرد اما مطمئن هستم من و صدها تن دیگر از شاگردانش تا مرگ به یادشان و با بهره از سلوک و اموخته هایمان از ایشان زندگی خواهیم کرد یادش تا ابد زنده است اگرچه دیگر درمیان ما نیست
فرارو- محمد خدادی، معاونت سابق مطبوعاتی و مدیرعامل سابق ایرنا؛ در کمالات شهید دکتر سید کمال خرازی – بنیانگذار تحول جریان رسانه خبری ایران
آشنایی من با دکتر خرازی به سال 1362 که 21 ساله بودم برمی گردد، جوانی پاسدار که در بخش تبلیغات جنگ سپاه در فضای جنگ تحمیلی فعالیت می کرد. ان موقع ایشان مدیر عامل سازمان خبرگزاری جمهوری اسلامی و رئیس ستاد تبلیغات جنگ بود و به همین دلیل ارتباط من با ایشان بصورت مستمر در فضای تبلیغات و کار رسانه ای جنگ شکل گرفت. خبرگزاری جمهوری اسلامی قبل از انقلاب خبرگزاری پارس نام داشت با تعداد اندکی خبرنگار ودو خروجی به زبان فارسی - انگلیسی و فعالیت بسیارمحدود که مطابق شرایط قبل از انقلاب بود.
دکتر خرازی بعد از انقلاب اولین مدیرعامل منصوب و در عمل کشور متاثر جنگ تحمیلی بود در ان ایام فن اوری اطلاعات دسترسی به اطلاعات و اصولا کار رسانه ای و مطبوعاتی بسیار بسیار محدود بود درکشور حتی قبل و بعد از انقلاب چند روزنامه تعدادی مجله یک خبرگزاری و یک سازمان رادیو تلویزیون بود که رادیو با داشتن " واحد مرکزی خبر" فقط بخش خبری داشت، آن هم صرفا برای داخل کشور- جنگ بود و تحمیل جریان رسانه ای قدرتمند حامیان صدام در منطقه و غرب علیه مردم بی دفاع ایران، در صحنه عمل شریان خبری که بتواند در برابر جریان رسانه ای غرب که از صدام حمایت می کرد فعالیت نماید وجود نداشت.
در چنین شرایط دکتر خرازی عهده دار مسئولیت خبرگزاری جمهوری اسلامی شد که امکانات ارتباطی محدود به تلکس و کاغذ بود و حتی فاکس هم نبود اما به همت و زحمات شبانه روزی و اشنایی باعلوم روز جهان (ایشان فوق لیسانس علوم تربیتی دانشگاه تهران وفارغ التحصیل دکتری رشته مدیریت آموزشی در دانشگاه هیوستون امریکا بودند ) شروع به تحول در همه ابعاد جریان جمع اوری پردازش و انشتار خبر با امکانات بسیار بسیار محدود ان ایام در دهه شصت نمود
از تغییر نام خبرگزاری پارس به جمهوری اسلامی تا اقداماتی بسیار تحول گرایانه، ازجمله جذب نیروی جوان و ماهر و ترکیب نیروهای مجرب قبل از انقلاب با بعد از انقلاب برای تربیت نسل جدید خبرنگاران حرفه ای در کشور که عملا پایه اصلی رسانه امروزدر ایران را تشکیل می دهند – تقویت ارتباطات بین المللی و راه اندازی زبان عربی درکنار تقویت زبان انگلیسی برای ارسال خبربه کشورهای عربی (با توجه به حمله عراق به ایران ) – فعال کردن بخش مونیتورینگ رسانه های مکتوب و رادیویی به زبان های مختلف بصورت 24 ساعته – اصلاح ساختار سازمان فعال کردن دفاتر داخل کشور و خرید و ساخت ساختمان برای تمامی دفاتر داخلی و گسترش ان به نقاط حساس مانند ابادان خرمشهر و .. – راه اندازی دفاتر خارج از کشور در کشورهای اروپایی سازمان ملل اسیا- افریقا و منطقه خلیج فارس و امریکای لاتین – تقویت بخش اموزش و تشکیل کلاس های مختلف برای افزایش مهارت خبرنگاران با دعوت اساتید مجرب کشور- بکارگیری جدید ترین فن اوری های نوین ازجمله اولین کامپیوتر های ای بی ام و نصب در بخش خبر برای تبدیل تلکس به کامپیوتر و... همزمان راه اندازی شریان اطلاع رسانی به مسئولین کشور برای اطلاع یافتن از تحولات سایر کشورها و نگاه رسانه های بین المللی به ایران و برخی اتفاقات داخل کشور که در شرایط جنگ امکان انتشار نداشت – راه اندازی شبکه بولتن های مختلف اقتصادی اجتماعی سیاسی فرهنگی برای گیرندگان مختلف کشور برای دسترسی هرچه بیشتر همه ی ارکان کشور به اطلاعات منطبق با واقع و... فعال شدن در مجامع بین المللی رسانه ای بویژه تقویت ائتلاف خبرگزاری های جنبش عدم تعهد – تقویت ارتباط با خبرگزاری های مهم جهان و فراهم کردن حضور خبرنگاران رسانه های مهم جهان درایران برای پوشش خبری مستقیم تحولات کشورمان با امضا قرارد دوجانبه برای اعزام خبرنگاران ایرانی به ان کشورها وبالعکس و دهها اقدام دیگر
بدین خاطر پدر تحول رسانه های خبری ایران را باید دکترکمال خرازی نام نهاد زیرا پایه گذارتربیت نیروی انسانی جوان مجرب و با انگیزه همزمان ایجاد زیر ساخت داخلی دفاتر در سراسر کشور واعزام خبرنگاران ایرانی به کشورها ی مختلف در پنج قاره جهان گردید همچنین سراغاز تغییر زیرساخت فن اوری اطلاعات از تلکس به تکنولوژی نوین جریان تولید خبر در کشور بوده است
دکتر خرازی بیشتر به نقشش در سیاست خارجی شناخته می شود و کمتر کسی ازنقش بی بدلیش در تحول جریان رسانه کشور یاد می کند شاید بدلیل اینکه مربوط به دهه اول انقلاب وشرایط سخت 8سال جنگ تحمیلی باشد
دکتر خرازی در طول 43 سال درحق من و دهها تن دیگر واقعا درکسوت استاد - پدر و معلمی کرد بعد از پایان جنگ با راهنمایی ایشان از سپاه به خبرگزاری امدم و بعد قسمت این بود که دروزارت خارجه که منتقل شدم ایشان وزیر خارجه شود در پژوهشکده علوم شناختی با ایشان همکاری داشتم و بعنوان مشاور رسانه ای هم درخدمت ایشان در شورای راهبری روابط خارجی توفیق بودن در کنار ایشان را داشتم به واقع بودن درکنار دکتر خرازی را توفیق درک ایشان می دانستم که برایم مهم بود و برای همیشه همراه من خواهد بود
در ذهنم خاطرات بسیار بسیار زیبایی را از ایشان در مقاطع مختلف و بحران ها مرور کردم به این رسیدم که خاطراتی بصورت خاص ومورد به مورد از صداقت ، راست گویی ، شفافیت ، نظم ، مدیریت جامع نگر – اخلاق مدار، مهربان و با محبت ، سعه صدر وفاداری ،معرفت ، ایمان راسخ – نسلط به اخرین تحولات در جهان و کاملا به روز از نظر فن اوری و اطلاعات - زندگی سلامت از نظرمالی و ساده زیستی بصورت ویژه و... در ذهن دارم که در این کوتاه نوشته نمی گنجد
نقش و سهم ایشان دربازتعریف و تقویت سیاست خارجی – توسعه علوم شناختی و تربیتی – ایجاد هم گرایی و وحدت در کشور و ... نیاز به دهها نوشتار با قلم صاحب نظران دارد و من سعی کردم کوتاه به زاویه ا ی نا پیدا - کمتر شناخته و درحد بضاعت محدودم بپردازم
درسال 1367 بدلایلی مشکل قلبی پیداکردم ان موقع یک خبرنگار عادی درایرنا بودم خاطرم هست دکتر خرازی جایگاه بسیار مهمی در کشور داشت چشم باز کردم روی تخت بیمارستان اولین کسی را که به همراه محافظ دیدم دکتر خرازی بود که برای عیادت به بیمارستان امده بود تا سال گذشته که مادرم مرحوم شد و باردیگر دکتر خرازی بود که به مراسم ختم امد
دست تقدیر درسال 1392 موجب شد که در دولت اول اقای روحانی بدلیل شرایط خاص کشور مدیرعامل ایرنا شوم خدمت ایشان رفتم وگفتم نقش امروز من در ایرنا نتیجه زحمات شماست که درسال 1367 موجب حضور و تربیت من در ایرنا بعنوان خبرنگار شدید و به همین دلیل تجربه اندوخته که شما عاملش بودید را امروز به کار خواهم گرفت مانند همیشه لبخند زد و گفت کار خوبی کردید که مسئولیت را پذیرفتید، خدا به شما کمک می کند و موفق خواهید شد
دکتر خرازی به همراه همسرش که از کمالات ایشان زیاد شنیده بودم شهید شدند و حقش هم همین بود که در بستر نمیرد اما مطمئن هستم من و صدها تن دیگر از شاگردانش تا مرگ به یادشان و با بهره از سلوک و اموخته هایمان از ایشان زندگی خواهیم کرد یادش تا ابد زنده است اگرچه دیگر درمیان ما نیست
چنانم در دلی حاضر که جان درجسم وخون در رگ
فراموشم نه ای وقتی که دیگر وقت یاد آیی