پایان دیجی پارتی
پرونده قتل مردی ۴۰ ساله در جریان یک دیجیپارتی شبانه در غرب استان تهران، پس از برگزاری سه جلسه دادگاه و طرح روایتهای متناقض از سوی متهمان، وارد مرحله شور قضات برای صدور رأی شد؛ متهمانی که همگی منکر وارد کردن ضربه مرگبار هستند.
دیجی پارتی شبانه و یکی از مهمانان که متهم به قتل مرد جوانی هستند در دادگاه از خود دفاع کردند. متهمان در جلسات محاکمه منکر اتهام قتل شدند و اعترافات قبلی خود را برای بزرگنمایی اعلام کردند.
به گزارش جامجم، زمستان سال ۱۴۰۱ در یکی از محلههای غرب استان تهران، نزاعی خونین در کوچهباغی خلوت رقم خورد که پایان آن مرگ مردی جوان بود. ماجرا با تماس تلفنی صاحب یک باغویلا در همسایگی محل درگیری با پلیس آغاز شد. او در گزارش اولیه به مأموران گفت: «ساعتی قبل صدای درگیری شدیدی در کوچه پیچید. از دور دیدم چند مرد به جان هم افتادهاند اما تعدادشان زیاد بود و ترسیدم وارد ماجرا شوم. وقتی یکی از آنها غرق در خون وسط کوچه افتاد و بقیه فرار کردند، با اورژانس تماس گرفتم.»
این شاهد همچنین اعلام کرد پس از تماس با امدادگران، موضوع را به فردی به نام خشایار که باغ را برای برگزاری مهمانی اجاره کرده بود اطلاع داده و از او خواسته هرچه سریعتر در محل حاضر شود. با حضور او، تعدادی از مهمانان محل را ترک کردند.
با دریافت این گزارش، رسیدگی انتظامی و قضایی به پرونده آغاز شد. تحقیقات اولیه نشان داد شب حادثه باغ مذکور برای برگزاری یک مهمانی اجاره شده و حدود ۵۰ نفر در آن حضور داشتند؛ افرادی که بسیاری از آنها شناخت قبلی از یکدیگر نداشتند. ساعاتی پس از آغاز مهمانی، میان تعدادی از مهمانان مشاجرهای شکل گرفت که به نزاعی دستهجمعی تبدیل شد. در جریان این درگیری، مردی حدوداً ۴۰ساله به نام احمد هدف ضربه شمشیر قرار گرفت و به شدت مجروح شد. او پس از تماس شاهد ماجرا توسط نیروهای اورژانس به بیمارستان منتقل شد اما ساعتی بعد، با وجود تلاش تیم پزشکی، به دلیل شدت جراحات وارده جان خود را از دست داد.
با تأیید مرگ وی، پرونده وارد مرحله جنایی شد و کارآگاهان پلیس آگاهی تحقیقات گستردهای را برای شناسایی عامل یا عاملان اصلی آغاز کردند. در نخستین گام، ۱۲ نفر از حاضران در مهمانی و زمان وقوع درگیری در باغ شناسایی و بازداشت شدند تا ابعاد مختلف این نزاع مرگبار روشن شود. پرونده برای رسیدگی به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال و متهمان در سه جلسه پای میز محاکمه قرار گرفتند.
در ابتدای جلسه، اولیای دم با حضور در دادگاه خواستار قصاص عامل یا عاملان قتل شدند. وکیل اولیای دم در تشریح اتهامات گفت: متهمان ردیف اول و دوم با اتهام مشارکت در قتل مواجهاند. شایان، متهم ردیف اول، در مراحل مختلف تحقیق به وارد کردن ضربه به کمر مقتول اقرار کرده و مهرزاد، متهم ردیف دوم نیز در تحقیقات مقدماتی از وارد کردن ضربه به گردن احمد سخن گفته است؛ هرچند در بازسازی صحنه جرم مدعی شده جزئیات را به خاطر ندارد. درباره میثم، متهم ردیف سوم نیز عنوان شد وی مدعی است مقتول ناگهان روی دستش افتاده، در حالی که تقاضای بازداشت مجدد او مطرح است.
شایان، متهم ردیف اول، در دفاعیات خود تأکید کرد در زمان درگیری مشغول جمعآوری تجهیزات دیجی بوده و ضربهای به مقتول نزده است. مهرزاد در جایگاه با رد اتهام مشارکت در قتل اظهار کرد: «چاقوی تیغهکوتاهی همراهم بود که دو یا سه ضربه به کتف احمد زدم اما به دلیل لباسهای ضخیم زمستانی تیغه در بدنش فرو نرفت. ضربه مرگبار به گردن را میثم با وسیلهای شبیه شمشیر وارد کرد.»
در مقابل، میثم که با اتهام مشارکت در نزاع منجر به قتل، قدرتنمایی با سلاح سرد و ایراد جرح عمدی روبهروست، ضمن رد ادعای هممتهم خود گفت: «وسیلهای که در دست داشتم تیغه تیز نداشت و صرفاً برای ایجاد رعب استفاده شد. ضرباتی به کتف و کمر احمد زدم اما به گردن او ضربه نزدم.»
دیگر متهمان نیز هر یک روایتهایی متفاوت از ماجرا ارائه کردند. شاهرخ عنوان کرد شاهد ضربه میثم به گردن مقتول بوده و خود نیز ضربهای به ساق پای احمد زده است. متهمان دیگر نیز بعضاً مدعی شدند میثم با وسیلهای شبیه شمشیر به گردن مقتول ضربه زده است.
سهراب، پنجمین متهم، با تعریف کاملی از ماجرا گفت: «بعضی از مهمانان با همسرشان به آنجا آمده بودند. من چند لحظهای از همسرم فاصله گرفتم و وقتی برگشتم، فهمیدم یکی از مهمانان مست مزاحمش شده است. بچهها مرد مزاحم را بیرون کردند. دوستم شایان دیجی مراسم بود و از او خواستم موزیک را قطع کند تا از آنجا برویم که این کار را نکرد. من برای بررسی اوضاع به سر کوچه رفتم که مقتول آنجا بود و صدایم کرد. گفت اینجا چه خبره؟ در جواب گفتم باید به تو جواب پس بدهم. با شنیدن پاسخ من تهدید کرد گوشم را میبرد و بعد ضربهای به صورتم زد. دوستانم دخالت کردند و او در حالی که میرفت تهدید کرد با دوستانش برمیگردد و باغ را شخم میزند و زنها را میبرد. بعد از ۴۵ دقیقه با سه ماشین آمدند و در را بستیم که آجر پرت کردند و ماشینها را تخریب کردند. مجبور شدیم در را باز کنیم. مقتول را ۱۰ نفر دوره کرده بودند و میزدند. چند نفرمان به شمال رفتیم که در آنجا شایان گفت اگر آنجا دوربین نداشته باشد من ضربهای به کمر مقتول زدم. البته به نظرم برای اینکه جلوی همسرش خودنمایی کند این حرف را زد. چون وسایل دیجی اجارهای بود، او در حال جمعآوری آنها بود و در دعوا او را ندیدم.»
پس از دو جلسه رسیدگی به پرونده، قضات پرونده را به دادسرا ارسال کردند تا درباره ادعای قتل توسط میثم تحقیق شود که با تکمیل تحقیقات، متهمان در سومین جلسه دادگاه حاضر شدند. در این جلسه هم متهمان منکر ضربه کشنده به مقتول شدند. شایان مدعی بود به دلیل اجارهای بودن وسایل دیجی، در زمان درگیری در حال جمع کردن وسایل بوده و وارد درگیری نشده است. متهمان در حالی ادعا میکردند شهاب در همان محل درگیری فوت کرده که بررسیهای بیشتر نشان داد او تا زمان انتقال به بیمارستان زنده بوده است.
قضات دادگاه کیفری پس از آخرین دفاع متهمان برای صدور حکم وارد شور شدند.
