واکنش عضو کمیسیون امنیت ملی به ادعای انفجارها در محدوده پاستور/ اطلاعی ندارم
عضو کمیسیون امنیت ملی به ادعاها درباره انفجارها در محدوده پاستور واکنش نشان داد.
احمد بخشایش اردستانی، عضو کمیسیون امنیت ملی به این سوال که شایعاتی در خصوص وقوع حمله و انفجار در شب چهارم اسفندماه در محدوده خیابان پاستور از سوی برخی شبکههای ضدانقلاب مطرح شده است و همچنین در بولتننیوز نیز یادداشتی با اشاره به این وقایع منتشر شده است آیا شما چنین ادعاهایی را تایید میکنید؟ پاسخ داد.
به گزارش ایلنا، بخشایش اردستانی گفت: من در جریان این موضوع نیستم و اطلاعی از آن ندارم، ما باید اندازه و حجم این ادعا را برای بررسی بدانیم.
این عضو کمیسیون امنیت ملی افزود: البته جمهوری اسلامی در دهههای اخیر، از لحاظ مقابله با تروریسم موفق بوده است و بعید میدانم آنها بتوانند چنین اقداماتی را انجام دهند. اما بهطور مشخص من از این خبر اطلاع ندارم و نمیدانم چنین اتفاقی افتاده است.
بخشایش اردستانی در بخش دیگری از صحبتهای خود در پاسخ به این سوال که چرا این گروههای طرد شده در جامعه امروز چنین جسارتی پیدا کردهاند، گفت: مشکلات دو جانبه است؛ مشکل اول، به خود گروههایی باز میگردد که تروریست را اعزام میکنند. محاسبه آنها این است که کشور ضعیف شده یا نیروهای امنیتی و اطلاعاتی سرگرم موضوعات دیگرند، پس میتوانند عملیات تروریستی انجام دهند و کشور را ضعیفتر نشان دهند.
وی تاکید کرد: در این شرایط دستگاههای امنیتی و انتظامی باید محکم و با قاطعیت کار اصلی خود را انجام دهند و برخورد قوی انجام دهند و صدا و سیما هم قبل از اینکه اتفاقی بیفتد، آن را نشان دهد که بعدا عدهای یک کلاغ، چهل کلاغ نکنند.
وی با بیان اینکه این گروهها، در مسیر اهداف آمریکا حرکت میکنند، اظهار داشت: آمریکا سیاست توپخانهای را علیه ما شروع کرده است و ناوهای خود را در اطراف ما مستقر کرده، هواپیماهای جنگی اعزام کرده و مدام تهدید میکند؛ اما درواقع هدفش گرفتن امتیاز است. یکی از راههایش هم ایجاد دوقطبی در داخل و نمایش به هم ریختگی در کشور است.
این عضو کمیسیون امنیت ملی گفت: دلیل دوم، به خود ما بازمیگردد؛ بخشی از حاکمیت، مجلس، دولت و نهادهای اطلاعاتی باید زودتر به این مسائل ورود میکردند. نباید اجازه دهیم دانشجویان و جوانان از ما فاصله بگیرند. راه آن هم این است که طبقه متوسط را تقویت کنیم. اگر طبقه متوسط تقویت شود یعنی میتواند میکروفن داشته باشد، بلندگو داشته باشد، آزادی بیان داشته باشد، مباحث اقتصادی را تجزیه و تحلیل کند. در دانشگاهها نیز کرسیها میتوانست بسیار تأثیرگذار باشد، بهشرطی که واقعاً اجازهی بحث و اظهار نظر باشد. اما وقتی یک طرف احساس غلبه میکند و طرف دیگر احساس ضعف میکند ناامیدی ایجاد میشود و ناامیدی که ایجاد شود یکباره سرگشتگی ایجاد میکند.
وی ادامه داد: وقتی کشور دوقطبی میشود، طبقهی متوسط که باید بهطور طبیعی میان حاکمیت و تودهی مردم قرار گیرد، تضعیف میشود یا به هر دلیلی اعم از کاهش ارزش پول ملی یا بیتوجهی حاکمیت از بین میرود، طبیعی است که جامعه دچار دو صف میشود و این دوقطبی شکل میگیرد. وقتی دوقطبی شکل بگیرد خیلی مباحث ایجاد میشود که میتواند تشتت ایجاد شود یعنی میتواند آشوب، تظاهرات و حتی ترور شکل بگیرد.
