چرا شمال شهرنشینها به داشتن فرزند بیشتر علاقه ندارند؟
برای بسیاری از نسلZ، فرزندداشتن انتخابی معناشناسانه است، نه وظیفهای سنتی. در چنین زمینهای، ازدواج و فرزندآوری دیگر بخشی از مسیر طبیعی زندگی نیستند، بلکه انتخابهایی هستند که باید «دلیل شخصی و قانعکننده» برای آنها وجود داشته باشد.
چالش جمعیتی دغدغه اینروزهای کشور است؛ موضوعی که متأسفانه در شهر تهران بهعنوان پایتخت خیلی جدیتر است؛ تهرانی که مطالعات پژوهشگران میگوید ۴سال قبل از کل کشور میزان باروری در آن به کمتر از ۱.۵فرزند رسیده و حتی در سال۱۴۰۳ میزان باروری ۱.۱فرزند را تجربه کرده است.
به گزارش همشهری، مطالعات هلیا اقدامی، پژوهشگر حوزه زن و خانواده و کارشناس گروه سبک زندگی مرکز مطالعات و برنامهریزی شهر تهران حکایت از آن دارد که اقشار مرفه تهرانی رغبت کمتری به فرزندآوری دارند؛ مسئلهای که پرونده جدیدی را در علتیابی کاهش نرخ فرزندآوری باز میکند، چراکه مشکلات اقتصادی و آینده فرزندان دیگر دغدغه خانوادهها نیست!
نتایج پژوهشهای این پژوهشگر حکایت از این دارد که برای بسیاری از نسلZ، فرزندداشتن انتخابی معناشناسانه است، نه وظیفهای سنتی. در چنین زمینهای، ازدواج و فرزندآوری دیگر بخشی از مسیر طبیعی زندگی نیستند، بلکه انتخابهایی هستند که باید «دلیل شخصی و قانعکننده» برای آنها وجود داشته باشد. نشانههای این تغییر معنا را میتوان بهوضوح در فضای مجازی دید؛ جایی که نسلZ روایت زندگی خود را مینویسد و بازتعریف میکند. محتوای هزاران پست و توییت نشان میدهد که فرزند برای برخی در این فضا نه «امید زندگی»، بلکه «مخاطره» تلقی میشود؛ مخاطرهای برای آزادی، توسعه فردی و آرامش زوجها.
علل بیرغبتی برای فرزندآوری در نسل جدید
افزایش شهرنشینی
رشد تحصیلات دانشگاهی
بالارفتن سن ازدواج
دسترسی گسترده به اینترنت
فردگرایی فرهنگی و اولویت مفهوم «خود» بر «ما»
