برد ۲-۱ رئال مادرید مقابل رایووایکانو؛ جنون خالص تا ۱۰+۹۰
بازهم کیلیان امباپه فرشته نجات رئال مادرید شد و در دقیقه ۱۰۰ بازی با یک پنالتی، سه امتیاز را در خانه نگه داشت.
رئال مادرید در شبی که سانتیاگو برنابئو بیشتر به یک «دوش آب سرد» شبیه بود تا خانهای امن، موفق شد با تکیه بر تکستارههای خود و یک پنالتی نجاتبخش در دقیقه ۹۸، از یک فروپاشی تمامعیار دیگر بگریزد.
پیروزی مقابل رایو وایکانو اگرچه سه امتیاز را به حساب کهکشانیها واریز کرد، اما نشان داد که پروژه آربلوا اکنون تنها با یک موتور در حال پرواز است و هواداران مادریدی بیش از آنکه نگران باخت در یک مسابقه باشند، امید خود را به آینده این تیم از دست دادهاند.
بازی در فضایی ملتهب آغاز شد. آربلوا با تصمیمی غافلگیرکننده، همان ترکیب شکستخورده در لیسبون را به زمین فرستاد و تنها کاماوینگا را جایگزین کارراس کرد؛ مدافعی که تا اینجای فصل بهترین عملکرد را داشته است. این حرکت یا تلاشی برای بازسازی اعتمادبهنفس بازیکنان بود و یا تنبیهی برای کسانی که تیم را به گل نشانده بودند. با این حال، برنابئو از همان ابتدا با سوتهای اعتراضی از تیم پذیرایی کرد. حتی وینیسیوس که با اولین لمس توپ تلاش کرد نفوذ کند، از تیغ تیز انتقادات تماشاگران در امان نماند.
دقیقه ۹، شوک بزرگ دیگری به پیکره مادرید وارد شد؛ جود بلینگام در حین استارت زدن دچار پارگی عضله شد و زمین را ترک کرد. این مصدومیت مهر تأییدی بر فصل کابوسوار ستاره انگلیسی بود که گویی جادویش در چراغ محبوس شده است.
در حالی که تیم در سرمای فضای ورزشگاه غرق بود، وینیسیوس در دقیقه ۱۵ با یک نبوغ فردی ورق را برگرداند. او با یک حرکت عرضی و شوتی تماشایی به کنج دروازه، گل اول را به ثمر رساند و بلافاصله با بوسیدن نشان باشگاه و گشودن دستها رو به تماشاگران، سعی در برقراری صلح با سکوها داشت. این حرکت، شخصیت بالای او را در مدیریت فشار نشان داد.
نیمه دوم اما بازگشت به تاریکی بود. رایو وایکانو که با برنامهریزی اینیگو پرز بازی جسورانهای ارائه میداد، توسط «دب فروتوس» به گل تساوی رسید. در این لحظه، شوامنی که پس از تعویض آسنسیو به قلب دفاع رفته بود، با اشتباهی فاحش فضای لازم را به حریف داد. برنابئو دوباره منفجر شد و این بار بیشترین اعتراضات متوجه «ماستانتونو» بود که پس از یک بازی بیاثر تعویض شد؛ به نظر میرسد زمان برای پدیده آرژانتینی در مادرید به سرعت رو به پایان است.
در حالی که هواداران با سوتهای ممتد حتی به تعویضهای آربلوا (آلابا و رودریگو) اعتراض میکردند، رایو با اخراج «پاته سیس» به دلیل خطای شدید روی سبایوس ۱۰ نفره شد (و بعداً چاواریا نیز اخراج شد). با وجود 10 نفره شدن حریف، مادرید همچنان در خلق موقعیت ناتوان بود و امباپه که در طول بازی کاملاً محو بود، یک موقعیت دروازه خالی را به تیرک کوبید.
سرانجام در دقیقه ۹۸، خطای ناشیانه مندی در محوطه جریمه، یک پنالتی به مادرید هدیه داد. امباپه با خونسردی توپ را به گل تبدیل کرد تا تیمش را از یک بحران حتمی نجات دهد.
در نهایت، رئال مادرید پیروز شد اما این پیروزی تنها ظاهر جدول را زیبا نگه داشت. تیم آربلوا همچنان به مویی بند است؛ فاقد سیستم، غرق در مصدومیت و درگیر با هوادارانی که صبرشان به سر آمده است. این تیم فعلاً تنها با جرقههای فردی زنده مانده است، نه با قدرت تیمی.
