خط و نشان چین برای غربی ها؛ تلسکوپی که تعمیر میشود
تلسکوپ فضایی «شونتیان» چین با قابلیت اتصال و تعمیر در مدار، قرار است فصل تازهای در اخترشناسی باز کند؛ ابزاری پیشرفته که همزمان با ایستگاه «تیانگونگ» کار میکند و دسترسی انسانی را ممکن میسازد. این تلسکوپ با هدف پاسخ به معماهایی چون انرژی و ماده تاریک، تکامل کهکشانها و کشف سیارات فراخورشیدی به فضا پرتاب میشود.
تیمی از پژوهشگران برجسته تحت هدایت رصدخانههای ملی اخترشناسی چین (NAOC)، به تازگی نتایج یک شبیهسازی رصدی جامع را منتشر کردند. این آزمایش که نتایج آن در ژورنال تخصصی Research in Astronomy and Astrophysics به چاپ رسیده، تایید میکند که سیستمهای اپتیکی و حسگرهای این تلسکوپ در شرایط واقعی فضا، عملکردی فراتر از انتظار خواهند داشت.
اگرچه آینه اصلی شونتیان با قطر ۲ متر، اندکی از آینه ۲.۴ متری هابل کوچکتر است، اما برگ برنده چین در «میدان دید» (Field of View) نهفته است. طبق آمار رسمی:میدان دید شونتیان ۳۰۰ برابر وسیعتر از هابل است.
دوربین اصلی آن دارای رزولوشن خیرهکننده ۲.۵ میلیارد پیکسل است. این قابلیت به اخترشناسان اجازه میدهد در زمان بسیار کوتاهتری، نقشههای بسیار وسیع و دقیقی از کیهان در طیفهای فرابنفش تا مادون قرمز نزدیک تهیه کنند.
یکی از نقاط تمایز این پروژه، هممداری آن با ایستگاه فضایی «تیانگونگ» است. شونتیان به گونهای طراحی شده که قابلیت اتصال (Docking) به ایستگاه فضایی را دارد. این یعنی برخلاف تلسکوپ جیمز وب که در صورت خرابی غیرقابل دسترسی است، فضانوردان چینی میتوانند در پیادهرویهای فضایی، تجهیزات شونتیان را تعمیر یا حتی با تکنولوژیهای جدیدتر جایگزین کنند؛ رویکردی که یادآور ماموریتهای خاطرهانگیز تعمیر هابل توسط ناسا است.
دانشمندان چینی امیدوارند با استفاده از دادههای این تلسکوپ که قرار است با موشک سنگین «لونگ مارچ ۵ بی» راهی مدار زمین شود، به سوالات بنیادین بشر درباره انرژی تاریک، ماده تاریک، تکامل کهکشان راه شیری و شناسایی سیارات فراخورشیدی پاسخ دهند.
