بحرانی که پرسپولیسی‌ها برای خودشان ساختند!
انتشار آگهی فروش امیرحسین محمودی در روزنامه از سوی مدیریت باشگاه پرسپولیس، موجی از حواشی را در این تیم به راه انداخته است.
حواشی پیرامون باشگاه پرسپولیس در روزهای اخیر وارد فاز تازه‌ای شده و این بار نه نتایج درون زمین، بلکه یک تصمیم مدیریتی نامتعارف، نام این باشگاه را در صدر اخبار قرار داده است. اقدام مدیران پرسپولیس در انتشار آگهی روزنامه برای فروش یکی از بازیکنان جوان تیم، واکنش‌های گسترده‌ای را در میان اهالی فوتبال و هواداران به همراه داشته و ابعاد جدیدی از ناهماهنگی در ساختار مدیریتی سرخپوشان را نمایان کرده است.
رویکرد مدیریت باشگاه پرسپولیس در قبال حواشی اخیر امیرحسین محمودی و انتشار آگهی فروش او در یک روزنامه، تبعات گسترده‌ای را متوجه این باشگاه کرده است. در حالی که به نظر می‌رسید مدیران باشگاه با این اقدام قصد نمایش اقتدار مدیریتی و تسویه‌حساب با این بازیکن را داشته‌اند، شواهد نشان می‌دهد این تصمیم بیش از هر چیز به اعتبار سازمانی باشگاه آسیب زده است. این ماجرا نشان داد که عیار تصمیم‌گیری و شیوه مواجهه با بحران در رأس هرم مدیریتی باشگاه با چالش‌های جدی روبه‌رو است و این رفتار غیرحرفه‌ای، سه پیامد مهم را به دنبال داشته است.
آسیب به اعتبار و ارزش اقتصادی یک استعداد جوان
بی‌تردید امیرحسین محمودی باید مسئولیت اظهارات و رفتارهای اخیر خود را بپذیرد. اگر مصاحبه او یا عملکردش در هفته‌های گذشته خارج از چارچوب بوده و تیم را دچار حاشیه کرده است، باشگاه باید همان شب بازی با ابزارهای متعارف همچون احضار، تذکر یا صدور احکام انضباطی متناسب، اعم از جریمه مالی یا حتی قرار دادن نام او در فهرست مازاد، با این موضوع برخورد می‌کرد. با این حال، انتشار آگهی فروش و تلاش‌های بعدی برای توجیه این کار، آینده بازیکنی را که باشگاه برای پرورش او هزینه‌های فراوانی متحمل شده، در معرض خطر قرار داد و او را بیش از پیش به سمت جنجال سوق داد. حتی در صورت تصمیم قطعی باشگاه برای قطع همکاری و فروش این استعداد فوتبال ایران، مسیرهای حرفه‌ای‌تری وجود داشت و این شیوه سطح پایین، مستقیماً به شخصیت، اعتبار و ارزش اقتصادی بازیکن ضربه زد.
شکاف میان مدیریت، کادر فنی و رختکن
پیامد دوم این تصمیم، بر هم خوردن آرامش درون تیمی است. جدا از اعتراض سایر بازیکنان نسبت به این رفتار، مهدی تارتار نیز در تمرین امروز تیم اعلام کرده که از ماجرای انتشار آگهی فروش بی‌اطلاع بوده و ناراحتی شدید خود را از اقدام مدیران ابراز کرده است. صرف‌نظر از نقدهای فنی که ممکن است به عملکرد تیم یا دستیاران تارتار وارد باشد، برنامه سرمربی پرسپولیس این بود که محمودی را برای چند روز از تمرینات گروهی کنار بگذارد و پس از برگزاری جلسه‌ای با او، این بازیکن را بعد از دیدار دوستانه به تمرینات بازگرداند. اما مدیریت باشگاه، موضوعی را که با تدبیر سرمربی و یک تصمیم انضباطی ساده قابل حل بود، به یک بحران و اختلاف میان مدیریت، کادر فنی و رختکن تبدیل کرد. در این میان، نباید از عملکرد ضعیف محسن خلیلی به‌عنوان پل ارتباطی میان تیم و باشگاه و ناتوانی او در ایجاد هماهنگی لازم میان دو طرف چشم‌پوشی کرد.
نارضایتی هواداران و ابهام در ضوابط باشگاه
سومین پیامد این ماجرا، قرار گرفتن بخشی از بدنه هواداری در برابر تصمیمات باشگاه است. شناخت فضای هواداری پرسپولیس نشان می‌دهد که انتقاد از این اقدام، به معنای تأیید رفتارهای محمودی نیست؛ چراکه بسیاری از هواداران نیز بر لزوم برخورد انضباطی اصولی برای کنترل و حفظ این استعداد جوان تأکید دارند. با این وجود، روش غیرمنتظره مدیران باشگاه باعث اعتراض بخش قابل‌توجهی از هواداران شده است. در این بین، پرسش‌های مهمی درباره یکسان نبودن ضوابط در باشگاه مطرح می‌شود؛ از جمله اینکه چرا برای یافتن مشتری برای بازیکنانی نظیر دنیل گرا آگهی روزنامه منتشر نشد یا چرا در پرونده یاسین سلمانی چنین رویه‌ای در پیش گرفته نشد. این تناقض‌ها این ابهام را تقویت می‌کند که برخورد با بازیکنان در پرسپولیس به جای پیروی از اصول مشخص، تحت تأثیر تصمیم‌های سلیقه‌ای و نوع ارتباط مدیران با بازیکن و نزدیکان آن بستگی دارد.
