غارت ۱۳۰ میلیارد دلاری
جنگ با ایران برای شرکت‌های نفتی آمریکا بسیار سودآور بوده است؛ به‌طوری که این شرکت‌ها بیش از ۱۳۰ میلیارد دلار سود کسب کرده‌اند.
فرارو- در حالی که مردم در جریان جنگ با ایران، بهای بسیار سنگین‌تری برای بنزین، گازوئیل و سایر سوخت‌ها می‌پردازند، شرکت‌های نفتی آمریکایی بیش از ۱۳۰ میلیارد دلار سود به جیب زده‌اند.
به گزارش فرارو به نقل از نیویورک‌تایمز، این برآوردی محتاطانه است که بر اساس عملکرد بیش از ۵۰ شرکت بزرگ نفت و گاز ایالات متحده در بازه زمانی آوریل تا سپتامبر محاسبه شده است.
سودهای کلان نفتی در سال جاری، نگرانی‌های دیرینه‌ای را برجسته می‌کند: اینکه وقتی جنگ‌ها جریان انرژی را مختل می‌کنند، چه کسانی سود می‌برند و چه کسانی تاوان آن را می‌دهند؟ بر اساس تحلیلی از «آزمایشگاه راهکارهای اقلیمی» دانشگاه براون، تا این هفته، آمریکایی‌ها از زمان آغاز حملات ایالات متحده و اسرائیل به ایران در ۲۸ فوریه، ۱۴۷ میلیارد دلارِ اضافی بابت بنزین و گازوئیل هزینه کرده‌اند. این رقم معادل بیش از ۱۱۰۰ دلار برای هر خانوار است.
برخی شرکت‌ها بیش از دیگران از این وضعیت سود می‌برند. وضعیت برای پالایشگاه‌های ایالات متحده به‌ویژه مساعد بوده است، زیرا تأسیسات تولید سوخت در خاورمیانه و روسیه بر اثر درگیری‌ها آسیب‌های شدیدی دیده‌اند. با کاهش تعداد پالایشگاه‌های فعال برای پاسخگویی به تقاضای جهانی، حاشیه سودِ آن دسته از پالایشگاه‌هایی که همچنان به فعالیت خود ادامه می‌دهند، به‌شدت افزایش یافته است.
رونق دوران جنگ شامل حال تولیدکنندگان آمریکایی نیز شده است؛ اکثر آن‌ها بدون آنکه با خطرات یا هزینه‌های فعالیت در مناطق درگیر جنگ مواجه باشند، از قیمت‌های بالاتر، درآمد بیشتری به دست می‌آورند. با این حال، سود آن‌ها به‌طور کلی همچنان کمتر از سطح سال ۲۰۲۲ است؛ سالی که حمله روسیه به اوکراین باعث جهش قیمت نفت و گاز طبیعی شد. میانگین قیمت نفت در آمریکا از آوریل تا سپتامبر سال جاری حدود ۹۰ دلار در هر بشکه بود، در حالی که در مدت مشابه سال ۲۰۲۲، این رقم تقریباً ۱۰۰ دلار بود.
شرکت‌های «اکسون موبیل» و «شورون» - بزرگ‌ترین شرکت‌های نفتی آمریکا - روز جمعه اعلام کردند که به لطف بخش پالایشگاهی خود، بالاترین میزان سود سه‌ماهه سوم را در سال‌های اخیر به ثبت رسانده‌اند.
نیل هنسن، مدیر ارشد مالی اکسون، در مصاحبه‌ای گفت: ما قطعاً قبول داریم که قیمت‌های بالاتر سوخت، به خانواده‌ها و کسب‌وکارها فشار می‌آورد. اما این یکی از آن موقعیت‌ها و نوع کسب‌وکارهایی است که نمی‌توان با سرمایه‌گذاری، یک‌شبه از چنین شرایطی خارج شد. تصمیماتی که امروز اهمیت دارند، سال‌ها پیش گرفته شده‌اند.
سود شرکت «اکسون» (Exxon) در سه ماهه سوم بیش از دو برابر شد و سود شرکت «شورون» (Chevron) تقریباً به سه برابر رسید.
ایمر بانر، مدیر ارشد مالی شرکت شورون، گفت: این نقدینگی به ترازنامه شرکت اضافه می‌شود. این دارایی‌ای است که طبیعتاً در دوران‌های دشوار به آن تکیه می‌کنیم و در زمان‌هایی که شاهد قیمت‌های بالاتر هستیم، آن را تقویت می‌نماییم.
ده‌ها شرکت نفتی دیگر آمریکایی نیز در هفته‌های پیش رو نتایج عملکرد سه ماهه سوم خود را اعلام خواهند کرد. تحلیل این رسانه بر پایه ترکیبی از نتایج مالی واقعی و برآوردهای تحلیلگران (گردآوری‌شده توسط شرکت داده‌های مالی «فکت‌ست» /FactSet) انجام شده است. این بررسی شامل شرکت‌های خط لوله یا ارائه‌دهندگان خدمات نمی‌شود، چرا که عملکرد آن‌ها کمتر به‌طور مستقیم تحت تأثیر شوک جهانی نفت قرار گرفته است.
در حال حاضر، بسیاری از شرکت‌ها رویکرد مشابهی را در پیش گرفته‌اند: آن‌ها به جای سرمایه‌گذاری برای تولید نفتِ بیش از میزان برنامه‌ریزی‌شده یا گسترش ظرفیت پالایش، بدهی‌های خود را تسویه کرده و نقدینگی مازادشان را ذخیره می‌کنند.
هومر بولار، مدیر ارشد مالی شرکت عظیم پالایشی «والرو انرژی» (Valero Energy)، هفته گذشته به تحلیلگران وال‌استریت گفت: ما صرفاً به این دلیل که نقدینگی زیادی در اختیار داریم، رویکرد خود را نسبت به سرمایه‌گذاری‌های سرمایه‌ای تغییر نخواهیم داد. سود شرکت والرو در سه ماهه سوم بیش از شش برابر شده است.
بولار افزود: به مرور زمان، تمام نقدینگی مازادی که انباشته می‌کنیم، در نهایت به مالکان [سهامداران] ما بازگردانده خواهد شد. او به جزئیات دقیق اشاره‌ای نکرد، اما این اقدام معمولاً شامل افزایش پرداخت سود سهام یا بازخرید سهام شرکت است.
عملکرد پالایشگاه‌های ایالات متحده به‌ویژه درخشان بوده است؛ چرا که بخش عمده‌ای از نفت مورد پردازش آن‌ها از طریق خط لوله تأمین می‌شود و این امر آن‌ها را در برابر هزینه‌های سرسام‌آور حمل‌ونقل مصون می‌دارد. این شرکت‌ها حلقه‌ای حیاتی میان تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان نفت محسوب می‌شوند، زیرا نفت خامی را که از زمین استخراج شده، به سوخت‌های قابل‌مصرفی همچون بنزین و گازوئیل تبدیل می‌کنند. برخی شرکت‌ها، نظیر «اکسون» (Exxon) و «شورون» (Chevron)، هم در زمینه تولید نفت و هم در پالایش آن فعالیت دارند، اما بسیاری دیگر تنها بر یکی از این دو حوزه متمرکز هستند.
شرکت‌های بزرگ اروپایی نیز سودهای کلانی را گزارش کرده‌اند. شرکت «شل» (Shell) در سه ماهه سوم سال، ۱۲.۰۶ میلیارد دلار سود کسب کرد که بیش از دو برابرِ سود مدت مشابه در سال قبل است؛ بخشی از این موفقیت مدیون سودآوری بالای عملیات پالایش بوده است. سود سه ماهه سوم شرکت نفتی بزرگ فرانسوی، «توتال‌انرژیز» (TotalEnergies) نیز بیش از دو برابر شد و به ۸.۲۶ میلیارد دلار رسید.
جان کاتسیماتیدیس، مدیرعامل شرکت «یونایتد ریفاینینگ» (United Refining) - یک تولیدکننده سوخت خصوصی در غرب پنسیلوانیا - و از متحدان قدیمی دونالد ترامپ، اظهار داشت که این شرکت قصد دارد از سود بادآورده امسال برای بازپرداخت بدهی‌های خود استفاده کند. یا شاید هم برای خرید یک هواپیمای شرکتی جدید!
کاتسیماتیدیس در مصاحبه‌ای گفت: کاملاً جدی می‌گویم. می‌دانید چرا؟ من ۷۸ ساله‌ام. اگر الان یک هواپیمای نو نخرم، پس کی بخرم؟ وقتی که مُردم؟
