هوش مصنوعی؛ جرقه موج تازه پوپولیسم اقتصادی در آمریکا
هوش مصنوعی؛ تهدیدی برای مشاغل یا فرصتی برای اقتصاد آمریکا؟
همگرایی برنی سندرز و استیو بنن در مخالفت با گسترش بی‌ضابطه هوش مصنوعی، بازتابی از نارضایتی اقتصادی و نگرانی درباره قدرت شرکت‌های فناوری است. کاهش سهم نیروی کار، هزینه مراکز داده و نگرانی عمومی از پیامدهای هوش مصنوعی، دموکرات‌ها را با فشار برای بازتعریف سیاست اقتصادی و موضع خود مواجه کرده است.
فرارو- رابرت رایش، وزیر کار پیشین آمریکا، استاد بازنشسته سیاست‌گذاری عمومی در دانشگاه کالیفرنیا
به گزارش فرارو به نقل از روزنامه گاردین، همگرایی کم‌سابقه برنی سندرز، سناتور آمریکایی و استیو بنن، مشاور پیشین دونالد ترامپ، در مخالفت با گسترش هوش مصنوعی و مراکز داده آن، نشانه‌ای از شکل‌گیری یک گفتمان مشترک در بخش‌هایی از دو جریان سیاسی آمریکا است. این دو چهره در یک نشست در واشنگتن، ضمن انتقاد از توسعه بی‌ضابطه مراکز داده هوش مصنوعی، شرکت‌های بزرگ و نخبگان اقتصادی پشت این صنعت را هدف قرار دادند. گزارش‌های اخیر نیز این همگرایی میان دو طیف سیاسی متفاوت را تأیید کرده‌اند.
نارضایتی اقتصادی؛ زمینه رشد پوپولیسم جدید
محور اصلی این تحول، خشم فزاینده از نظام اقتصادی و سیاسی است که بخشی از جامعه آمریکا آن را به سود شرکت‌های بزرگ و به زیان کارگران می‌داند. داده‌های اداره آمار کار آمریکا نشان می‌دهد سهم نیروی کار از تولید در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۶ به ۵۲.۸ درصد رسیده که پایین‌ترین سطح ثبت‌شده در این مجموعه آماری از سال ۱۹۴۷ است. این رقم در دهه‌های پس از جنگ جهانی دوم عموماً در محدوده ۶۰ تا ۶۶ درصد قرار داشت.
در چنین فضایی، هوش مصنوعی به نمادی از نگرانی‌های اقتصادی تبدیل شده است؛ زیرا منتقدان هشدار می‌دهند که این فناوری می‌تواند ثروت بیشتری برای سرمایه‌گذاران و شرکت‌های فناوری ایجاد کند، در حالی که بخشی از مشاغل و درآمدهای واقعی نیروی کار تحت فشار قرار می‌گیرد.
مراکز داده؛ نقطه تلاقی اقتصاد و سیاست
گسترش مراکز داده هوش مصنوعی نگرانی‌های دیگری نیز ایجاد کرده است. مصرف بالای برق و آب این مراکز باعث شده هزینه توسعه زیرساخت‌های هوش مصنوعی به موضوعی سیاسی تبدیل شود. در هفته‌های اخیر نیز کنگره آمریکا درباره هزینه‌های انرژی ناشی از مراکز داده وارد بحث شده است.
هم‌زمان، نگرانی عمومی درباره خود فناوری هوش مصنوعی نیز افزایش یافته است. نظرسنجی اخیر رویترز/ایپسوس نشان داد ۷۳ درصد آمریکایی‌ها نگران‌اند شرکت‌های هوش مصنوعی اقدامات کافی برای جلوگیری از پیامدهای فاجعه‌بار این فناوری انجام نمی‌دهند و ۵۵ درصد از کاهش سرعت توسعه هوش مصنوعی حمایت می‌کنند.
فشار بر دموکرات‌ها برای تغییر رویکرد
نویسنده این مقاله استدلال می‌کند که این شرایط می‌تواند دموکرات‌ها را در برابر یک انتخاب سیاسی قرار دهد: ادامه فاصله گرفتن از انتقاد مستقیم از شرکت‌های بزرگ یا استفاده از نارضایتی اقتصادی ناشی از هوش مصنوعی برای شکل دادن به یک گفتمان اقتصادی جدید. این مسئله برای حزب دموکرات اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا برخی مشاوران این حزب به نامزدهای انتخابات میان‌دوره‌ای توصیه کرده‌اند درباره هوش مصنوعی سکوت کنند؛ نگرانی آنها این است که گروه‌های ذی‌نفوذ و برخوردار از منابع مالی در صنعت هوش مصنوعی بتوانند علیه نامزدهای منتقد هزینه سیاسی و تبلیغاتی سنگینی صرف کنند.
این روند یادآور دوره‌ای از تاریخ سیاسی آمریکا است که دموکرات‌ها خود را در برابر انحصارهای اقتصادی و قدرت شرکت‌های بزرگ در کنار کارگران معرفی می‌کردند. نویسنده با اشاره به سخنان فرانکلین روزولت در آستانه انتخابات ۱۹۳۶، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا دموکرات‌ها می‌توانند بار دیگر سیاست اقتصادی خود را حول مقابله با تمرکز ثروت و قدرت سازمان دهند یا همچنان تحت تأثیر منابع مالی شرکت‌های بزرگ باقی خواهند ماند.
در این چارچوب، هوش مصنوعی تنها یک مسئله فناوری نیست؛ بلکه به نقطه تلاقی نگرانی‌های اقتصادی، اشتغال، قدرت شرکت‌ها، هزینه‌های عمومی و اعتماد سیاسی تبدیل شده است. اگر این روند ادامه پیدا کند، بحث درباره هوش مصنوعی می‌تواند از یک موضوع تخصصی فناوری فراتر رفته و به یکی از محورهای مناقشه بر سر آینده اقتصاد و سیاست آمریکا تبدیل شود.
