پژوهشی تازه نشان میدهد قربانیان فوران کوه وزوو در پمپئی لباسهای پشمی به تن داشتهاند؛ نشانهای که ممکن است تاریخ و فصل این فاجعه باستانی را بازنویسی کند.
۴۱ مطلب
پژوهشی تازه نشان میدهد قربانیان فوران کوه وزوو در پمپئی لباسهای پشمی به تن داشتهاند؛ نشانهای که ممکن است تاریخ و فصل این فاجعه باستانی را بازنویسی کند.
پژوهشگران با بررسی یک تابوت باستانی در بریتانیای رومی به شواهدی شگفتانگیز دست یافتهاند که نشان میدهد مردگان حدود دو هزار سال پیش با خمیر گچ و بهصورت دستی برای دفن آماده میشدند؛ آثاری که اثر انگشت انسانها را تا امروز حفظ کرده و پرده از آیین تدفینی کمسابقه برمیدارد.
یک مطالعه جدید و جذاب از مرکز تحقیقات پیو، نسبت بالایی از آمریکاییهایی را نشان میدهد که خواب بستگان فوت شده خود را دیدهاند. این یافتهها با یافتههای دیگر در تحقیقات خواب مطابقت نزدیکی دارد، که نشان میدهد رویاهای این چنینی یک پدیده تاریخی-فرهنگی گسترده با تأثیرات شگفتآور قدرتمند روی آدم ها است.
ما آنقدر شیفته ایده زنده کردن مردگان شدهایم که آیا فرصتی برای ورود علم به این حوزه و تبدیل آن به واقعیت وجود دارد؟ از یک سو این ایده مضحک به نظر میرسد. طبیعتا مردگان نمیتوانند به زندگی بازگردند؛ اما به این فکر کنید که لورِن کانادِی به مدت ۲۴ دقیقه از لحاظ بالینی مرده بود و سپس به زندگی برگشت. برخی افراد حتی تا ۲۷ دقیقه بدون هیچ ضربان قلبی زنده ماندهاند.
هوش مصنوعی با مصاحبهای ۴۵ دقیقهای مشابه با تراپی میتواند از افراد کلون مجازی با قابلیت تعامل ایجاد کند.
شاید شما هم بر حسب اتفاق ویدیوهایی را در شبکههای مجازی دیدهاید که در آن اجساد را در تبت تکه تکه کرده و به خورد لاشخورها میدهند، تصاویری که مو را بر تن سیخ میکند. این سنت وداع با مردگان با گذشت هزاران سال هنوز در برخی از مناطق جهان دنبال میشود.
گروهی از بومیان تواراجایی جزیره سولاوسی در اندونزی، طبق رسمی باستانی در ماه اوت هر سال، مردگان را از گور بیرون میآورند، تمیز میکنند و با پوشاندن لباس و زیورآلات، با آنها تجدید دیدار میکنند. طی این مراسم که «ماننه» (’ma’nene) نام دارد، برخی از مردم توراجا بر اساس عادات و روش زندگی درگذشتگان، لباسهایی جدید و عینک آفتابی برای مردگان میآورند و برخی دیگر حتی برایشان سیگار روشن میکنند. به گزارش نیویورک تایمز، روشهای خاص تدفین مردگان به مردم توراجا این امکان را میدهد تا اجساد عزیزانشان را…
وقتی میتوانید با گوشت بدن فرد تازهدرگذشته حیوانات را سیر کنید، چرا خودتان آن را بخورید؟ چنین فکری همان رسم بوداییان تبت یا «تدفین آسمانی» است؛ سنت خردکردن بدن مرده به تکههای کوچک و سپردن باقی کار به حیوانات و مشخصاً پرندگان.
میگل فارل، سازنده نرم افزار کاربردی پَست پُست (Past Post) میگوید: «مکزیکیها به مرگ میخندند، اما صحبت دربارهاش برایشان سخت است».
دهها ظروف سرامیکی کشف شده در گورستان سقاره هنوز حاوی دستورالعملهایی در مورد چگونگی آماده سازی مردگان برای زندگی ابدی هستند.
