علیپور با تمجید از مردم آذربایجانغربی که در این برهه حساس موضع خود را با اغتشاشگران به صورت کامل جدا کردند، گفت: در نماز جمعه روز گذشته و همچنین آیینهای بعد از نماز مغرب و عشا نیز مردم به خوبی نشان دادند که با اغتشاشگران همراه نیستند.
۸۲۸۱ مطلب
علیپور با تمجید از مردم آذربایجانغربی که در این برهه حساس موضع خود را با اغتشاشگران به صورت کامل جدا کردند، گفت: در نماز جمعه روز گذشته و همچنین آیینهای بعد از نماز مغرب و عشا نیز مردم به خوبی نشان دادند که با اغتشاشگران همراه نیستند.
گفتوگوهای کوتاه و درگوشی در صحن علنی مجلس بخش مهمی از فرآیند تصمیمسازی در کشور است؛ جایی که نمایندگان پیش از رأیگیری درباره طرحها و لوایح ایدهها و نظرات خود را با یکدیگر به اشتراک میگذارند.
اینکه شورا برای خود صلاحیت تأسیس «ساترا» قائل شود و مجلس را به یک «کمیسیون قضایی» برای تعیین نرخ جرائم تنزل دهد، یعنی مجلس دیگر «در رأس امور» نیست، بلکه به «ماشین امضای مجازات» برای تضمین تصمیمات نهادهای مشورتی بدل شده است.
در بسیاری از موارد، تهدید، ابزاری برای بهبود یا تسریع فرایندهای مذاکره است. هرچه سایه جنگ پررنگتر ترسیم شود، اما تهدید می تواند تضمین کند که امتیاز گرفتن در میز مداکره ساده تر شود. از این رو، نمیتوان از کنار این احتمال گذشت که بخشی از این فضاسازیها، معطوف به ارائه زمینه برای مذاکرات «جدیتر» و شاید سختگیرانهتر باشد. البته نباید از نظر دور داشت که منطقه، بهدلیل تراکم چالشها، شرایطی غیرقابل پیش بینی دارد. هرچه لحنها تندتر و تهدیدها صریحتر شود، احتمال سوءتفاهم و واکنشهای غیرقابل پیش…
برخورد آقای پزشکیان در مجلس اصلا مناسب یک رئیس جمهور مقید نیست و مجلس هم اگر ایرادی به بودجه دارد باید منطقی، با استدلال و با عدد و رقم بودجه را اصلاح کند، به شکلی که دولت هم بتواند به وظایف خود عمل کند. این که ما اقتصاد را رهاسازی کنیم و آقای پزشکیان هم مدام بگوید من که نمی توانم کاری انجام دهم، هر کسی می تواند، بیاید، اصلا جوک سیاسی است نه بیان سیاسی.
نایبرئیس مجلس شورای اسلامی با اشاره به تحولات پیشرو در قوه مقننه، از ارائه خبر مهمی در مجلس خبر داد و گفت: فردا مجلس تصمیم مهمی در پیش دارد و خبر مهمی اعلام خواهد شد که در چارچوب همین شرایط جنگی و منافع ملی کشور است.
در میان تمام مشکلاتی که کشور با آن دست به گریبان است، به نظر میرسد مجلس هم باری شده بر دوش دولت. برخی نمایندگان در این برهه زمانی با شعار معیشت و شرایط اقتصادی بد، به دنبال بستن دست و پای دولت هستند تا ناکارآمدی آن را به رخ آن بخشی از جامعه بکشند که به مسعود پزشکیان رای دادهاند.
دولت اگر واقعاً به دنبال اصلاح است، باید بودجه را بر اساس مولد بودن دستگاهها انجام دهد، نه بر اساس ارتباطات پشتصحنه، فشارهای سیاسی یا ملاحظات غیرشفاف. بودجه، سند توسعه است، نه دفتر حسابداری بدهبستانهای قدرت. تا زمانی که این نگاه اصلاح نشود، پرسش «پول از کجا بیاوریم» همچنان بیپاسخ خواهد ماند و هزینه آن، هر روز بیشتر بر دوش مردم است.
به حدی سرعت تحولات اقتصادی و تغییر شاخص های اقتصادی در کشور بالا است که به نظر می رسد اگر قرار باشد خط فقر را حساب کنیم باید هر 6 ماه یکبار این خط را محاسبه جدید کنیم تا با واقعیات جامعه همخوانی داشته باشد. قاعدتاً ۶ الی ۷ دهک اکنون یا در مرز خط فقر قرار دارند یا زیر آن. اما آیا جای تعجب دارد؟ قطعاً نه!
