۴۱۴۲ مطلب
آنهایی که تفسیری آرمانی از این جنگ ارائه میکنند، اگر از زاویه خیر جمعی یک کشور ۹۰ میلیون نفری مسائل را ببینند، این حقیقت خودنمایی میکند که ما نه رسالت و ماموریتی برای جنگ و نابودی غرب و شرق داریم، نه انتهای این جنگی که آنها دوست دارند، منافع ملی ایران منتظر ماست. چرا در این مسیر پیش میروید؟ مامور به آن هستید یا اولویتها را گم کردهاید؟
تقی آزاد، جامعه شناس معتقد است: «پروژه اسرائیل اشغال سرزمین ما بود اما منتفی شد. ترامپ غیرقابل پیشبینی است اما راه پایان جنگ مذاکره است. طراحان فروپاشی کشور، رادیکال های افراطی در ایران هستند. باید در جامعه جهانی با تغییر مواضع مشارکت فعال داشته باشیم.»
تقی آزاد، جامعه شناس:«آقای پزشکیان وفاق سیاسی را صورت بندی کرد اما وفاق اجتماعی شکل نگرفته. وقتی زندان اوین بمباران شد، زندانیان تلاش کردند زندانبانان را از زیر آوار خارج کنند. این، در تاریخ فرهنگی کشور، درخشان است. زندانیان، دژخیم نیستند، انسانهای راستینی هستند که به دلایلی(درست یا غلط) وارد زندان شده اند.ما اشتباه عمل می کنیم. زمانی می توانیم که از شیعه و اسلام صحبت کنیم که کشور باقی باشد. ما باید بنیان کشور را حفظ کنیم بعد سر این ها بحث کنیم. جنگ، بنیاد گراها و افراطی ها اجازه ندادند پروژه…
تقی آزاد، جامعه شناس:«در پاسخ عدم اشغال و عدم تجزیه سرزمین بود که نیروهای اجتماعی جدیدی به عرصه حیات اجتماعی آمدند و انسجامی عاطفی، احساسی و احتمالا موقت در جامعه شکل گرفت که می تواند بسیار شکننده باشد. نیروهایی که به عرصه آمدند به حاشیه رفته بودند و مورد ستیز قرار داشتند اما منتظر بودند کنشگری کنند. برخی مصلحان و روشنفکران نیز یکباره آمدند. چرا که به لحاظ احساسی و عاطفی تحت تاثیر موضوع اشغال سرزمینی قرار گرفتند و در نتیجه این پروژه را منتفی کردند. دشمن اکنون نگاه خود را عوض کرده و می گوید چرا…
تقی آزاد، جامعه شناس:«من نمی گویم بین افغانستانی ها جاسوس وجود نداشته، ولی واقعا نظام نفوذ را افغانستانی ها شکل داده اند که اینگونه از کشور بیرون می شوند؟ نباید بداخلاقی شکل بگیرد. باید مکانیسم های قانونی رعایت شود.چه کسانی این کار را می کنند؟ آن ها که خود منشاء حادثه هستند برای این که خطایشان دیده نشود، مسائل کشور را برعکس مطرح می کنند. حاکمیت باید تصمیم بگیرد، نیروهایی که اختلال ایجاد می کنند، نیروهایی که مسائل را تغییر می دهند، نباید وارد نقاط مهم کشور شوند. جامعه از دست این ها خسته شده…
بی تردید انسانی که به معنی واقعی کلمه یک چهره است، بایستی در رفتار عمومی خود دقیق شود، همچنین مراقبت و حساسیت بیشتری نسبت به حرف زدن و اظهار نظرها داشته باشد؛ چرا که این مولفه ها می تواند به معیار و مرجعی برای قسمی از اقشار جامعه تبدیل شود. یک چهره واقعی بیشتر به فکر کاهش التهاب جامعه است تا افزایش آن، چون همواره در تلاطم های جامعه، اشخاصی صدمه می بینند که غالبا آسیب پذیر بوده و چندان تقصیری نیز نداشته اند؛ صدمه هایی که عمری با خود و یا خانواده و اطرافیان شخص همراه است.
عده ای در کشور ما همیشه به دنبال این بوده اند، که یا شعار جنگ بدهند یا به نحوی با حرف ها و شعارهای خود، آرامش اجتماعی را بر هم بزنند. ظاهرا، بقا و استواری این ها از خلال همین شعار دادن ها تامین می شود. متاسفانه در رسانه صدا و سیما نیز از این نوع شعارزدگی ها و ادبیات نامناسب کم نمیبینیم. برای مثال آقایی به صدا و سیما می آید و مملکت و جامعه را به آغل تشبیه می کند. این فرد و افراد مشابه ایشان دارای قدرت و شرایط و جایگاهی هستند که تصور می کنند اگر انسجام ملی کشور تقویت شود و همه جامعه دست در دست…
الهه حسیننژاد، دختر ۲۴ سالهای که در یک اتفاق تلخ و جنایتآمیز، قربانی سرقت شد، این روزها به نماد یکی از دردناکترین واقعیتهای جامعه ما بدل شده است. او تنها یک «قربانی» نبود؛ بلکه آینهای شد از ناهنجاریهایی که هر روز بیشتر بر قامت این سرزمین سایه میاندازند.
جامعه بهخصوص نگرش زنان و نسل جوان، متحول یا بهتر است بگوییم زیرورو شده، ساختار سیاسی اما دچار ایستایی است و در این میان دوربین صدرعاملی تکلیف این تعارض اجتنابناپذیر را در سکانسی سانتیمانتال که نمیدانیم باید بدان خندید یا برایش گریست، یعنی همان صحنه دزدیدن ون پلیس، مفصلبندی میکند.
