هشتمین مسابقه و جشن عکاسان سینمای ایران در پردیس گالری ملت برگزار شد.
۶۷۴ مطلب
هشتمین مسابقه و جشن عکاسان سینمای ایران در پردیس گالری ملت برگزار شد.
امیر اسفندیاری کارشناس بینالمللی سینما گفت: وقتی بحث از جشنوارهها پیش میآید، نکتهای هم هست که نمیشود از نظر دور نگه داشت. به هر حال هم مسوولان جشنواره و هم کسانی که به جشنوارهها میآیند به شکل طبیعی تحتتاثیر فضایی که رسانهها میسازند، قرار میگیرند. پس هر زمانی که زمینههای مساعد برای موجآفرینیهای رسانهای وجود داشته باشد، برخی فیلمهای ایرانی ممکن است در فضایی سیاستزده نادیده هم گرفته شوند.
آخرین فیلمی که مدیری در سینما کارگردانی کرده، «ساعت ۵ عصر» بود که سال ۱۳۹۵ ساخته شد.
آرش حیدری گفت: آنچه در سینمای اجتماعی ما از طبقه فرودست تصویر میشود، فاقد قصه است. بسیاری از این آثار یک بیانیه تصویری است و فیلمساز میخواهد نشان دهد که چقدر درباره وضعیت فقر خشمگین است و دربارهاش بیانیه صادر میکند. فیلم دشت خاموش و قصهها یا پلچوبی نمونههایی از این آثار هستند. درحالیکه کار هنر یعنی بیان یک فرم زیباییشناسانه.
احمد عربانی، کارتونیست روزنامه هممیهن تنزل محتوای فیلمهای این روزهای سینما را دستمایه طنز خود قرار داده است.
بسیاری از این عکسها همانهایی هستند که روی پرده سینما یا مقابل جعبه تلویزیون دیدهایمشان. با عزیزی یا از دسترفتهای. با هزار احساس که وقتی دوباره ملاقاتشان میکنیم در آنی زنده میشوند. اینجا با هم چند تا از آن عکسها را مرور میکنیم. عکسهایی که انگار از سرزمین جادو آمدهاند. عکسهایی که انگار سحر و جادویی در خود نهان دارند.
صدرعاملی درباره همکاری با عزت الله انتظامی گفت: او سر دیالوگها حساس بود و من تا جایی که در توانم بود رعایت میکردم و سعی میکردم چیزی که او میخواست را انجام دهم و در این صورت مشکلی نداشتیم.
ورود «فسیل به این جدول به حضور چهل ساله فیلم «سناتور» مهدی صباغ زاده در آن پایان داد همچنین مدت زمان اکران فیلمهای در این جدول متفاوت است و با ادامه اکران «فسیل» این فیلم قطعا به رتبههای بالاتری هم میرسد .
نخستین گردهمایی سینماگران انقلاب و دفاع مقدس، به بهانه سالروز حماسه ماندگار فتح خرمشهر و گرامیداشت دستاوردهای هشت سال دفاع مقدس با حضور جمعی از سینماگران این عرصه، در بنیاد سینمایی فارابی برگزار شد.
نرگس آبیار را اگر قرار باشد فقط و فقط با کارنامه سینماییاش و بدون توجه به حواشی فرامتنی قضاوت کرد، نقطه قضاوت همین «ابلق» میتواند باشد؛ او ردای هنر و کارگردانی به تن کرده، اما جسارت لازم برای کار هنری را ندارد و حتی فراتر از آن انگار تصمیمی برای «هنرمند بودن» ندارد.
