۵۹۴۳ مطلب
آمریکا از قدرتی منطقهگرا به یکی از معماران نظم بینالمللی پس از جنگ جهانی دوم تبدیل شد، اما استفاده فزاینده از حق وتو، حمایت از اسرائیل در جنگ غزه، فشار بر آنروا و دیوان کیفری بینالمللی و محدودیت علیه مقامهای فلسطینی، شکاف میان قدرت واشنگتن و قواعد نظم جهانی را برجسته کرده است.
استقبال شخصی دونالد ترامپ از شی جینپینگ در پایگاه اندروز، نشانه تلاش واشنگتن برای ایجاد فضای مثبت در مذاکرات تجاری با چین است. همزمان، جنگ ایران، اختلافات بر سر تایوان، هوش مصنوعی و کاهش اعتماد متحدان، نشانههای محدودیت قدرت آمریکا را برجسته کردهاند. دیدار ترامپ و شی در سایه رقابت عمیق دو قدرت انجام میشود.
تجربه چرنوبیل نشان داد پنهانکاری و تأخیر در اطلاعرسانی درباره حوادث فرامرزی میتواند بحران را تشدید کند. با گسترش عاملهای هوش مصنوعی و احتمال وقوع حوادثی با منشأ نامشخص، ایجاد یک نظام هشدار بینالمللی ضروریتر شده است؛ سازوکاری که دولتها، شرکتهای فناوری و ارائهدهندگان زیرساخت را به تبادل سریع اطلاعات ملزم کند.
تاد یانگ، عضو کمیته اطلاعات سنای آمریکا، از رئیسجمهور این کشور خواست در دیدار با شی جینپینگ درباره روابط پکن و تهران هشدار دهد.
یک رسانه آمریکایی گزارش داده است که آمریکا درمذاکرات با پکن خواستار آن شده است که چین پیش از انجام برخی آزمایشهای موشکی خود اطلاعرسانی کند.
شی جینپینگ از ایران و آمریکا خواست برای پایان تنشها هرچه سریعتر به مسیر مذاکره بازگردند؛ پکن همچنین از بازگشت دو طرف به تفاهمنامه «اسلامآباد» حمایت کرد.
سفرهای فشرده شی جینپینگ پیش از دیدار با ترامپ، نشاندهنده تلاش چین برای گسترش شبکه روابط جهانی و بهرهگیری از خلأهای ناشی از کاهش نقش آمریکا است. پکن هنوز جایگزین کامل واشنگتن نیست، اما با توسعه نهادهای چندجانبه و روابط راهبردی، رقابت دو کشور را از سطح دوجانبه به بازآرایی نظم جهانی کشانده است.
سخنگوی وزارت امور خارجه چین گفت: تهران و واشنگتن باید مسیر صلح را در پیش گیرند، اختلافات را از طریق گفتگو و مذاکره حلوفصل کنند.
استقبال کمسابقه ترامپ از شی جینپینگ در پایگاه اندروز، اهمیت نمادین سفر رئیسجمهوری چین به واشنگتن را برجسته کرد. مذاکرات دو طرف بر سرمایهگذاری، هوش مصنوعی، رقابت جهانی و جنگ ایران متمرکز است. همزمان، نمایش نظامی، اعتراضهای خیابانی، تدابیر امنیتی و اختلاف دولت ترامپ با رسانهها بر فضای سفر سایه انداخت.
دیدار ترامپ و شی بیش از آنکه به معنای پایان رقابت آمریکا و چین باشد، تلاشی برای مدیریت آن است. چین با اتکا به برتری اقتصادی و زنجیرههای تأمین، از خلأهای سیاست «اول آمریکا» بهره میگیرد و بدون عجله برای توافق بزرگ، همزمان به کاهش تنش و گسترش تدریجی نفوذ خود میپردازد.
