۶۵۳ مطلب
این استاد دانشگاه در پاسخ به این سئوال که اگر اصلاح طلبان عذرخواهی کنند مردم به آنها رأی میدهند؟ اظهار کرد: بحث عذرخواهی نیست اصلاح طلبان باید صادقانه با مردم سخن بگویند، بگویند رأی به روحانی درست بود و اگر چرخ زمان به ۲۹ اردیبهشت ۹۶ برگردد، ما همچنان باید به روحانی رأی بدهیم.
زیباکلام در پاسخ به این سوال که آیا سخنان رحیم پور ازغدی میتواند پیش زمینه تغییر و تحولات تازهای در حوزه فرهنگ باشد، گفت: «نه من تصور نمیکنم. ظرف ۴۰ سال گذشته به اندازه کافی مجموعههای فرهنگی کشور رادیکال و انقلاب عمل کرده اند. مسئله اساسی این است که آقای ازغدی و همفکرانش پاسخهای لازم از عملکرد انقلابی خود در ۴۰ سال گذشته نگرفته اند. من اگر جای آقای ازغدی بودم در خلوت خودم این سوال را مطرح میکردم که انتظارات ما در حوزه فرهنگی چه بوده و الان کجاییم؟ مشکل چیست؟ و چوب چه چیزی را میخوریم؟…
در ایران همین که اعتراضات فروکش میکنند، مسئولان ناخودآگاه آن را فراموش کرده و کمابیش همان رویکردها را تعقیب میکنند. شاید به این دلیل است که بحرانهایی که در نظام سرمایهداری ظهور میکنند، دچار برخورد سیاسی نشده، بلکه برخوردی را از نوع چه باید کرد تجربه میکنند.
اگر آقايان احمدينژاد و روحاني قانون را اجرا کرده و در 9 سال گذشته به تدريج قيمتها را واقعي ميکردند، امروز بهاي بنزين هزار تومان نبود؛ اما هيچکدامشان حاضر نشدند گامي در آن راستا بردارند. به همان دليلي که آنها حاضر نشدند مصيبت افزايش قيمت بنزين و... بر گردنشان بيفتد، ساير دستگاههاي مسئول نیز به روي خودشان نياوردند.
حالا عباسعلی کدخدایی سخنگوی شورای نگهبان در رد اظهار نظر زیباکلام گفته که در انتخابات افغانستان نیز عده ای تائید صلاحیت نشدند.
زیباکلام افزود: "اینکه اکنون برخی مرتب می گویند آنچه که امروز اتفاق می افتد خواست مردم است پاک کردن صورت مسئله است. آرمانهای مردم در تمام این سالها چیز دیگری بود."
آيا كسي هست كه مبناي حقوقي و نيز اقدام منصفانه قضايي در اين زمينه را توضيح دهد؟ آيا به اثرات منفي اين اقدام بر مردم زلزلهزده توجه ميكنيم؟ حكومت بايد به اين اشخاص كمك كند تا در اين موارد مشاركت موثرتري داشته باشند و سرمايه اجتماعي را بازسازي و تقويت كند نه آنكه مانع از حضور انساني آنان در اين اتفاقات شود. چنين سياستي در جهان نوبر است.
من با وجود تمام فشارها و انتقادات هرگز قید این پروژه را نخواهم زد. یک دلیلش این است که برای اولینبار یک نفر از تهران برای کُردها تصمیم نگرفته بلکه برای اولینبار از صفر تا صد یک پروژه را خود کُردها دارند انجام میدهند. دلیل دیگرم اما سیاسی نیست، بلکه اشکهای دخترم است
متاسفانه به رخداد زیان بخشی که در مورد دفن زباله در رشت اشاره نمودید نه تنها ابعاد آن به جغرافیای گیلان و استانهای شمالی محدود نمیشود بلکه هم اکنون یکی از چالشهای خطیر کشوری است. از این رو در برنامه ششم توسعه به عنوان یکی از مسائل الویتدار برنامه مورد تاکید و حتی تقنین قرار گرفت و در لایحه بودجه٩٧ معادل دو میلیارد دلار برای اجرای طرح های مختلف پسماندها و باز یافت آنها پیش بینی شد که مجلس محترم در تبصره (٦) مبلغ هزار میلیارد تومان در یک ساز و کار برای آن تأمین اعتبار نمود...