۱۶۱۹ مطلب
هنگامی که میگوییم کاری به زندگی شما در خانه نداریم، فقط در فضای عمومی چنین و چنان باشید، آنهم به این علت که ما چنین میخواهیم، ریاکاری را نهادینه کردهایم. نسلهای قبلی با این ریاکاری زندگی کردهاند، ولی نسل جدید صادقتر از آن است که چنین ریاکاری را سرلوحه رفتارش قرار دهد.
عباس عبدی نوشت: هنگامی که شجریانها به حاشیه رانده شوند، تتلوها میداندار میشوند. با حذف هنرمندان و نویسندگان معتبر نمیتوان هنرمندان رسمی را بالا کشید، در نتیجه پس از مدتی که چشم خود را باز میکنیم، میبینیم که متولدین دهه ۱۳۸۰، تا چه اندازه با فرهنگ رسمی بیگانه هستند.
جالب است که بدانید، حتی سرقت بانک ملی هم احتمالا مصداق سرقت حدی نیست، چون به احتمال زیاد تخریبکننده حرز یا گاو صندوق متفاوت از برداشتکننده اجناس است؟! و این یکی از شروط سرقت حدی را از میان میبرد.
دعوای هر دو سو یعنی موجر و مستاجر با دولت است و نه با یکدیگر. حالا چگونه دولت این وسط طرفدار مستاجر شده است؟ به علاوه این طرفداری از مستاجر هم نیست. همچنانکه ادامه ارز ۴۲۰۰ تومانی طرفداری از مردم نبود.
تردید نباید کرد که بدون برجام وضع بدتر و بدتر خواهد شد. برجام هم اگر در چارچوب گذشته حل شود، ناپایدار و منافع آن موقتی است، تنها راهحل؛ ورود به یک گفتوگوی سازنده به قصد رسیدن به تفاهم نسبی در امور و مسائل منطقهای است. راه دیگری وجود ندارد.
برای نواصولگرایان که بر قوه قضاییه و مقننه و اطلاعاتی حاکم بلارقیب بودند همهچیز روشن بود و براساس همین گزارهها شعار دادند و وعده ضمنی دلار ۵۰۰۰ تومانی دادند و ساخت یک میلیون خانه در سال و یک میلیون شغل در سال و نصف شدن تورم و... طبعا باید به این وعدهها عمل کنند.
کسی نیست بپرسد که چه ربطی میان تعداد فرزندان و صلاحیتهای علمی و عمومی برای تدریس در نظام آموزشی وجود دارد؟ مگر قرار است آنان درس بچهداری دهند؟ روشن است که هر چه متقاضی بیسوادتر باشد برای جا انداختن و استخدام خودش، به راحتی اقدام به فرزندآوری میکند.
فعال سیاسی اصلاح طلب نوشت: عملکرد آنان با این نام موجب انحصار «منکر» به «بی حجابی» شده و این منکری بزرگ و ظلم به کلمات و تحریف است.
هیچ نیروی اصلاحطلبی خواهان شکست این دولت نیست، موفقیت آن خواست همگانی است، ولی این موفقیت یا شکست بیش از همه به دست خودشان است. باید افراد و نیروهای متوهم را که جز زیان اثر دیگری ندارند، تغییر دهند.
عبدی گفت: برای فهم دستاورد عبدالملکی کافی است که بگوییم او یکی دو روز پس از جلوس به صندلی وزارت، رئیس حراست وزارت کار را بی هیچ توجیهی فوری تغییر داد، ولی طولی نکشید که مجبور به عزل مسئول جدید خود شد، چرا؟ مسائل این عزل مسکوت ماند در حالی که فراتر از این است که فکر کنیم.
