۱۶۰۱ مطلب
عباس عبدی نوشت: اگر کسی میتواند بدون رقابت واقعی و حتی با تقلب در دانشگاه درس بخواند، پس چرا اصلا کنکور برگزار میکنید؟ این تصمیم هم سطح علمی دانشگاه را خراب و هم تقلب را موجه و هم جوانان کشور را از عدالت و دانشگاه و جامعه ناامید میکند. این پرسشهای جدیدی است که آقای وزیر باید درباره آنها توضیح دهند. مهمتر از همه اینکه اصولا استفساریهای وجود ندارد.
کیهان نوشت: اگر مهمانی ده کیلومتری غدیر امسال اینقدر برای غربگرایان درد داشته، با مهمانی جهانی غدیر در عصر ظهور چه خواهند کرد؟
حساسیتهای عمومی در برابر تقلب و فساد به کلی زایل شده است و با منع حق اعتراض و نیز فقدان نهادهای موثر رسیدگیکننده، کمکم شاهد آن شدهایم که حق تقلب هم به رسمیت شناخته شود. پس از افزایش سهمیهها، وارد مرحله توصیههای افراد ویژه برای پذیرش ردشدگان شدیم و اکنون چشم همه به سهمیه یا رسمیت دادن به تقلب نیز روشن شده است.
عباس عبدی نوشت: اگر خود آقایان نمیتوانند به صورت ناشناخته به درون مردم بروند، چند نفر فرد جاافتاده را به خدمت بگیرند و آنان صبح تا شب در اتوبوس، مترو، بازار، محلهای خرید، تجمع و… بگردند و به عنوان یک فرد عادی با مردم صحبت کنند و شنونده خوبی باشند و همه را ضبط کنند و در اختیار مقامات محترم قرار دهند.
عباس عبدی در توئیتی به عکس چهرههای اصولگرا از جمله محمدرضا باهنر با ورزشکاران بدنساز واکنش نشان داد.
عباس عبدی: آیینهای مذهبی که از طرف حکومت، برنامه ریزی و اجرا میشود، آخرین ضرباتی است که به نهاد و فرهنگ دینی زده میشود
عباس عبدی نوشت: سیاست قیمتگذاری را در همه حوزهها و امور انجام میدهیم، کمابیش مثل رفتارهای کارتون جذاب و دیدنی «پت و مت» است. پت و مت نماد کسانی هستند که در مواجهه با امور و برای حل مشکلات با رویکرد نقطهای و سادهانگارانه و اقتضایی عمل میکنند و فاقد نگاه سیستمی و دانش عمیق و آیندهنگرانه هستند.
عباس عبدی نوشت: هنگامی که نتوانستید مانع از سرریز فرهنگ از خانه به خیابان شوید، چگونه میتوانید مانع از سرریز آن از خیابان به اماکن شوید؟ این کار قرار دادن مردم جلوی یکدیگر است. در واقع نارسایی قدرت در اجرای قانونی که غیرقابل اجرا است را میخواهند با یک اقدام نادرست و غیرقانونی دیگر جبران کنند.
عباس عبدی در واکنش به اظهارات محمدرضا باهنر نوشت: قدری به کیفیت بپردازید. تهدید اثر عکس دارد، کاش این را میفهمیدند.
عباس عبدی نوشت: این سیاستها و اقدامات چه تناسبی با عدالت یا دفاع از محرومین دارد؟ در حالی که آشکارا علیه منافع و حتی وضعیت حداقل زندگی آنان است. چگونه کسی در دولت محترم متوجه تبعات این نوع تصمیمات نیست؟ خطر اینگونه تصمیمات از آنجاست که منابع دولتی در جاهای دیگری خرج میشوند که هیچ سودی برای جامعه ندارد
