عملیات بازسازی داخل یکی از باشکوه‌ترین اقامتگاه‌هایی که در شهر باستانی پمپئی در جنوب ایتالیا مدفون شده بود، با هزینه یک میلیون و پانصد هزار دلار آغاز شد.
۲۱ مطلب
عملیات بازسازی داخل یکی از باشکوه‌ترین اقامتگاه‌هایی که در شهر باستانی پمپئی در جنوب ایتالیا مدفون شده بود، با هزینه یک میلیون و پانصد هزار دلار آغاز شد.
بارش برف شهر باستانی ایزدخواست (یزدخواست) استان فارس را سپید پوش کرد.در این شهر تاریخی دژی ۵ طبقه با امکاناتی نظیر بالکن و حیاط و کوچه وجود دارد. شاید این معماری برای امروز ساده باشد ولی این آپارتمان مربوط به دوره ساسانیان است و حدود ۱۸۰۰ سال پیش توسط ایرانیان ساخته شده است. تا ۱۲۰ سال قبل دارای سکونت بوده است. ساسانیان در ساخت این بنا بسیار هوشمندانه عمل کردند.بنا حدود ۱۵ متر از زمین فاصله دارد که در برابر جنگ ها و همچنین سیل ایمن بوده است.
«عجله دارم. خداحافظ، ساوای عزیزم، مطمئن باش که دوستم داشته باشی!»، نمونه‌ای از یک کتیبه کشف شده بر دیوار «پمپئی» باستان است که بخشی از یک خداحافظی عجولانه است.
بازسازی‌های سه بعدی شهر باستانی «پمپئی» در ایتالیا نشان می‌دهد این شهر باستانی رومی زمانی محل ساختمان‌های چندطبقه بوده است که از آنچه پژوهشگران پیش‌تر تصور می‌کردند، باشکوه‌تر بوده‌اند.
مصر از آثار باستانی غرق‌شده‌ای با قدمت بیش از ۲۰۰۰ سال در سواحل اسکندریه رونمایی کرد. مجسمه‌ها و سایر اقلام از دریای مدیترانه در خلیج ابوقیر، از مکانی که گمان می‌رود بخشی از شهر باستانی کانوپوس، مرکزی مهم در دوران بطلمیوسی و رومی، باشد، بیرون کشیده شدند.
این مکان که در حدود ۲۰۰ کیلومتری شمال پایتخت، لیما، واقع است، حدود ۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد و گمان می‌رود بین ۱۸۰۰ تا ۱۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح تاسیس شده باشد، تقریباً همزمان با شکوفایی تمدن‌های اولیه در خاورمیانه و آسیا.
شهرهای «دارابگرد»، «گور» و «همدان» از این نمونه‌های برجسته به شمار می‌روند. کارشناسان معتقدند ساختار دایره‌ای این شهرها دلایل متعددی دارد؛ ازجمله سهولت دفاع و محافظت در برابر حملات زمینی که در آن دوره بسیار رایج بوده است. دیوارهای مدور امکان نظارت و دفاع بهتر را برای ساکنان فراهم می‌کرد و سبب افزایش امنیت شهر می‌شد.
باستان‌شناسان با کاوش در شهر باستانی «پمپئی» (معروف به شهر سوخته در ایتالیا)، مجسمه یک کاهن را کشف کردند.
احتمالاً سنگی که اخیراً در مسیر ورودی تخت جمشید توسط یکی از هموطنانمان کشف شده و فیلم آن در فضای مجازی منتشر شده است، در اثر بارش‌های اخیر سر از خاک بیرون آورده شده است یا اینکه، چون در آن منطقه کشاورزی انجام می‌شود، سنگ مذکور بر اثر شیار‌های سطحی از زیرخاک بیرون آمده است.
این حصار خاکی جدیداً شناسایی‌شده، نشان‌دهنده وجود یک جامعه باستانی بزرگ در این منطقه است. تخمین زده می‌شود که این سکونتگاه با مساحت تقریبی ۳.۴ کیلومتر مربع، دو برابر بزرگ‌تر از شهر قدیمی کنونی ناخون راتچاسیما باشد و از تمام دیگر شهرهای شناخته‌شده با حصار خاکی در این منطقه بزرگ‌تر باشد.
