۱۷ مطلب
استاد پژوهشکده بین‌المللی زلزله‌شناسی گفت: ادعا می‌شود آمریکا و متحدانش سال‌ها از فناوری‌هایی برای جلوگیری از بارش برف و باران در ایران استفاده کرده‌اند و با نابودی این سیستم‌ها در جنگ اخیر، بارندگی طبیعی از سر گرفته شده است. اما حقیقت ماجرا چیز دیگری است.
استاد پژوهشکده بین‌المللی زلزله‌شناسی گفت: دانشمندان علوم جوی و اقلیمی این ادعا را که تغییرات آب‌وهوایی به‌صورت طبیعی رخ نداده، بلکه نتیجه حمله به زیرساخت‌های راداری و سامانه‌های ادعایی تغییر اقلیم بوده، کاملاً رد کرده‌اند و توضیح داده‌اند که باران شدید در فروردین ۱۴۰۵ ماه‌ها قبل پیش‌بینی شده بود و ناشی از دینامیک طبیعی جو بود.
کارشناسان معتقدند که اختلاف در میزان بارش در داخل و خارج مرزهای کشور، علاوه بر تغییرات اقلیمی، حاصل تصمیمات نادرست و بی‌توجهی به «چرخه آب» است.
یک پژوهشگر آب‌و‌هواشناسی با رد قطعی شایعات «ابر دزدی» تأکید کرد که هیچ کشوری توانایی کنترل یا منحرف‌کردن سامانه‌های بزرگ جوی را ندارد و بحران خشکسالی ایران نه نتیجه دست‌کاری بیرونی، بلکه محصول ترکیب تغییر اقلیم جهانی و مدیریت نادرست منابع آب در داخل کشور است.
اردکانی، بارورسازی ابرها را کار بسیار مهمی دانست و ادامه داد: در فرآیند بارورسازی ابرها خیلی اهمیت دارد که بدانیم در کجا، در چه دمایی و در چه ارتفاعی باید یدور نقره یا یخ پودر شده و یا کربن مایع پاشید.
رئیس سازمان توسعه و بهره‌برداری فناوری‌های نوین آبهای جوی گفت: ادعای ابردزدی کشورهای همسایه از ایران و مقصر دانستن آنها در خشکسالی ایران صحت ندارد، اما از آنجایی که علم بشری همواره در حال پیشرفت است نمی توان همه چیز را منتفی دانست.
در حالی که آسمان بسیاری از استان‌های ایران در پاییز 1404 هنوز چشم‌انتظار باران است، برخی کاربران شبکه‌های اجتماعی بار دیگر از «ابردزدی ترکیه» سخن می‌گویند. اما نگاهی به آمار بارش کشورهای منطقه نشان می‌دهد همسایگان ایران نیز درگیر کم‌بارشی‌اند.
انرژی نهفته در یک سامانه ابری از ده‌ها بمب هسته‌ای بیشتر است؛ بنابراین کنترل یا جابه‌جایی چنین انرژی‌ای برای انسان مورد پرسش قرار می‌گیرد. از طرفی تحقق ابردزدی مستلزم دسترسی به این توان خواهد بود.
در حالی که بازچرخانی آب و روش‌های مدیریت مصرف نتایج ملموس و پایدارتری در شرایط خشکسالی دارند، تمرکز بر پروژه‌های آزمایش‌شده و ناکام همچون طرح‌های چندساله در اسرائیل، این پرسش را برجسته می‌کند که سرمایه‌گذاری بر بارورسازی ابرها در مقایسه با راهکارهای جایگزین، تاچه حد توجیه‌پذیر است.
«بارورسازی ابرها اصلا یک کار دائمی همیشگی قابل تاکید که بخش مهمی از تامین آب را داشته باشد؛ نیست و ادعاهایی که در این خصوص می‌شود اساس علمی ندارد. اکنون میزان بارش سالانه کشور ۴۰۰ میلیارد متر مکعب است اما ۱۰۰ میلیارد متر مکعب را استفاده می‌کنیم زیرا با برخی پدیده‌ها از جمله تبخیر و نفوذ این میزان کاهش می‌یابد.»
